Ο Georges Vacher de Lapouge (1854-1936) ήταν Γάλλος ανθρωπολόγος. Σπούδασε νομικά, ιστορία, φιλολογία και ανθρωπολογία. Μελέτησε τα έργα του Darwin και του Galton, εισάγοντας τον όρο ευγονική στη Γαλλία. Δίδαξε ανθρωπολογία στο Μονπελιέ, εισάγοντας για πρώτη φορά την μελέτη της επίδρασης των φυλών στην κοινωνική διάρθρωση ενός κράτους. Διώχθηκε συστηματικά από διάφορους αρλουμπολόγους συστημικούς "κοινωνιολόγους" της εποχής όμως δεν το έβαλε κάτω. Έγραφε συστηματικά σε περιοδικά ανθρωπολογίας που εκδίδονταν κυρίως στη Γερμανία, διατηρούσε επαφές με οπαδούς της ευγονικής στις ΗΠΑ και κυκλοφόρησε βιβλία με
τις φυλετικές του μελέτες, που βασίζονταν στις διαλέξεις του. Αν και νορδικιστής, η συμβολή του στη μελέτη από φυλετική σκοπιά των κοινωνικών φαινομένων ήταν κορυφαία. Υπήρξε σοσιαλιστής, όμως με τις φυλετικές και ευγονικές ιδέες του, όπως ήταν αναμενόμενο παραμερίστηκε.
Σημαντικότερο βιβλίο του είναι το "
Les Selections Sociales" που εκδόθηκε το 1896. Σε αυτό περιγράφει με ποιον τρόπο συμπεριφέρονται οι φυλές στα διάφορα κοινωνικά και ιστορικά φαινόμενα. Οι διαφορές στην συμπεριφορά τους οδηγεί σε μεταβολές στη φυλετική σύσταση των πληθυσμών, κάτι που έχει επίδραση στον πολιτισμό τους. Ο συγγραφέας αναφέρεται σε κοινωνική επιλογή σε αντιστοιχία με την φυσική επιλογή.
Η μελέτη αφορά κυρίως στην Ευρώπη, όπου διαχωρίζονται οι φυλές στον ξανθό δολιχοκεφαλικό Νορδικό, τον καστανό βραχυκεφαλικό Αλπικό και τον καστανό δολιχοκεφαλικό Μεσογειακό.
Στον πόλεμο, οι δολιχοκεφαλικές φυλές, ενεργητικές και δυναμικές, είναι αυτές που πληρώνουν το τίμημα με πολλούς νεκρούς, αφού αυτές αποτελούν τους μαχητές, ενώ οι βραχυκεφαλικοί Αλπικοί, άτολμοι και φιλήσυχοι, παραμένουν βοηθώντας από τα μετόπισθεν. Κατ' αυτόν τον τρόπο τα δραστήρια δολιχοκεφαλικά στοιχεία μειώνονται μετά από πολέμους.
Στην πολιτική, οι πλέον υποταγμένοι βραχυκέφαλοι προοδεύουν, ενώ οι δραστήριοι δολιχοκεφαλικοί παραμερίζονται ως κίνδυνος ή διώκονται ως αντίπαλοι, γεγονός που τους μειώνει αριθμητικά σε βάθος χρόνου.
Στην θρησκεία, ο συγγραφέας παραητηρεί ότι ο κλήρος κατά τον μεσαίωνα αποτελείται από τα πλέον δραστήρια φυλετικά στοιχεία, όμως η αγαμία τους και συνεπώς η μη παροχή απογόνων αποτέλεσε αρνητική επιλογή.
Στην ηθική, η φιλανθρωπία διατηρεί τα χειρότερα στοιχεία, ενώ ο συγγραφέας εξετάζει και ζητήματα πολυγαμίας ή μονογαμίας και την επίδρασή τους στην αναπαραγωγή των πιο δραστήριων ή όχι φυλών.
Στην οικονομία, οι δραστήριοι δολιχοκεφαλικοί συγκεντρώνονται στις μεγαλουπόλεις με την έντονη ζωή και τις πολλές ευκαιρίες, ενώ οι φιλήσυχοι βραχυκέφαλοι παραμένουν στην επαρχία. Αυτό σε συνδυασμό με την μειωμένη γεννητικότητα στα αστικά κέντρα, οδηγεί σε σταδιακή εξάλειψη των δραστήριων φυλών. Ως προς την οικονομική μετανάστευση, πάλι οι δραστήριοι και ριψοκίνδυνοι δολιχοκεφαλικοί Νορδικοί και Μεσογειακοί μεταναστεύουν πιο εύκολα, ενώ οι άτολμοι Αλπικοί μένουν στα πάτρια εδάφη. Αυτό οδηγεί σε αποψίλωση του πληθυσμού από τα καλύτερα φυλετικά στοιχεία του.
Το βιβλίο αυτό δυστυχώς δεν έχει μεταφραστεί, ούτε στα Αγγλικά! Συνεπώς μόνο όσοι γνωρίζουν Γαλλικά μπορούν να το διαβάσουν. Το βιβλίο αυτό είναι εντυπωσιακό και κάθε φυλετικός μελετητής οφείλει να το έχει διαβάσει.
