Φυλετική ανθρωπολογία: η βασίλισσα των θεωρητικών επιστημών

Θα απορήσει κανείς με τον τίτλο του άρθρου. Πώς γίνεται μια επιστήμη που ελάχιστοι την γνωρίζουν, ακόμη λιγότεροι την έχουν μελετήσει και δεν διδάσκεται στα πανεπιστήμια να αποτελεί θεμέλιο των θεωρητικών επιστημών; Θα εξηγήσουμε τον λόγο για τον οποίο η μελέτη των ανθρωπίνων φυλών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ορθή κατανόηση σχεδόν όλων των θεωρητικών επιστημών.

Αντικείμενο των θεωρητικών επιστημών είναι η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς στις διάφορες εκφάνσεις της. Ο άνθρωπος εξετάζεται είτε μεμονωμένα, είτε στο πλαίσιο μιας κοινωνίας. Όποιος έχει εντρυφήσει στην φυλετική ανθρωπολογία, καταλαβαίνει ότι η συμπεριφορά του ανθρώπου καθορίζεται από την φυλετική του υπόσταση, ενώ σε κοινωνικό πλαίσιο, η φυλετική σύνθεση ενός λαού επιδρά στην φυσιογνωμία του.

Να σημειώσουμε ότι η φυλετική ανθρωπολογία, ως ο κλάδος της φυσικής ανθρωπολογίας που ταξινομεί τους ανθρώπους σε φυλές, βρίσκεται στο μεταίχμιο...

Φυλή και ιατρική

Μία εξαιρετική μελέτη για τη σχέση φυλής και ασθενειών πραγματοποίησε ο Eugène Pittard, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Le Globe. Ο Ελβετός ανθρωπολόγος εξετάζει τις διαφορές στον τρόπο με τον οποίο προσβάλλονται οι ανθρώπινες φυλές από τις ασθένειες. Τα δεδομένα που στοιχειοθετούν τις διαφορές αυτές είναι πολλά, καθιστώντας αναπόφευκτη μια μελέτη επί του ζητήματος.

Ο Pittard ξεκινά λέγοντας ότι οι ιατροί στις αποικίες, καθώς και στις ΗΠΑ, διαπιστώνουν στην πράξη ότι δεν προσβάλλονται όλες οι φυλές με τον ίδιο τρόπο από τις ίδιες ασθένειες. Για έναν ανθρωπολόγο...

Ο Ιωάννης Κούμαρης για την ανθρωπολογία στην Ελλάδα επί των ημερών του

Η Αμερικανική Ανθρωπολογική Ένωση διένειμε τον διεθνή κατάλογο των επιστημονικών ιδρυμάτων που ασχολούνται έστω και κατ'ελάχιστον με την ανθρωπολογία.  Στο "International directory of anthropological institutions" του 1953, βρίσκονται καταχωρημένοι με την σειρά όλοι οι επιστημονικοί φορείς ανά χώρα που σχετίζονται με την ανθρωπολογία, αν και κάπως με την ευρεία έννοια.

Για να έχουμε μια ιδέα περί των περιεχομένων, θα αναφερθούμε στην καταχώριση για την Ελλάδα. Το άρθρο για την χώρα μας επιμελήθηκε ο ανθρωπολόγος Ιωάννης Κούμαρης (1879-1970), που υπήρξε ο πρώτος καθηγητής της Φυσικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1925) και ο ιδρυτής της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας (1924). Δυστυχώς ο ίδιος ασχολήθηκε περισσότερο με την παλαιοανθρωπολογία και ελάχιστα με την φυσική ανθρωπολογία των ζώντων. Τελικά δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια γενιά φυσικών ανθρωπολόγων στην Ελλάδα και φέρει σημαντική ευθύνη ο ίδιος, καθότι δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την θέση του.

Ο Κούμαρης παραδέχεται ότι η φυσική ανθρωπολογία στην Ελλάδα...

Περί παλαιοανθρωπολογίας

Η παλαιοανθρωπολογία είναι ο κλάδος της ανθρωπολογίας που μελετά τις παλαιότερες μορφές του ανθρώπινου είδους. Η κύρια μέθοδος εξαγωγής συμπερασμάτων είναι η μελέτη ανθρώπινων απολιθωμάτων από ανασκαφές, με τις μεθόδους της φυσικής ανθρωπολογίας. Το παρόν ιστολόγιο δεν ασχολείται με την παλαιοανθρωπολογία, αλλά με τη μελέτη των ζώντων. Παρόλα αυτά, λόγω της εγγύτητας του αντικειμένου, καθώς και της σποραδικής αναφοράς στοιχείων από την παλαιοανθρωπολογία, θα κάνουμε μερικές παρατηρήσεις.

Ο άνθρωπος κατατάχθηκε στα πρωτεύοντα από τον Λιναίο, πράγμα που έδειξε ότι ο άνθρωπος βρίσκεται βιολογικά κοντά στα υπόλοιπα ζώα της κατηγορίας αυτής. Ο Δαρβίνος απέδειξε ότι άνθρωπος και πίθηκος έχουν κοινό πρόγονο και περιέγραψε την διαδικασία της ειδογένεσης. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για την επιστημονική μελέτη σε στέρεα βάση των ανθρώπινων απολιθωμάτων και των ενδιάμεσων μορφών μεταξύ σημερινού ανθρώπου και πιθήκου.

Οι παλαιοανθρωπολόγοι αξιοποιούν τους ανθρώπινους σκελετούς που ανασύρονται από τις ανασκαφές, στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν τα ανθρώπινα είδη που έζησαν πριν χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια. Αυτά τα είδη είτε έχουν εκλείψει, είτε αποτελούν προγόνους των...

Φυλετική ανθρωπολογία και κοινωνικές επιστήμες

Η ανάπυξη της ανθρωπολογίας και η μελέτη της ποικιλομορφίας στον άνθρωπο, αποκάλυψε ότι το ανθρώπινο είδος αποτελείται από δεκάδες φυλές, με σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Οι ανθρώπινες φυλές διαφέρουν, εκτός από την εμφάνιση και στην συμπεριφορά. Κάθε φυλή έχει τα δικά της ψυχικά γνωρίσματα. Οι φυλετικές μελέτες, από την πρώτη στιγμή, άσκησαν επίδραση στις κοινωνικές επιστήμες, καθότι αυτές είναι που μελετούν την συμπεριφορά των ανθρώπων. Παρότι η φυλετική γνώση καταπιέζεται για πολιτικούς λόγους, η πραγματικότητα είναι ότι φυλετική διαφοροποίηση στον άνθρωπο θα έπρεπε να αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα μελέτης σε όλες τις κοινωνικές επιστήμες.

Οι κοινωνικές επιστήμες είναι οι εξής: Κοινωνιολογία, Οικονομικές επιστήμες, Πολιτικές επιστήμες, Παιδαγωγικά, Ιστορία, Δίκαιο, Ψυχολογία και Γλωσσολογία. Οι επιστήμες αυτές μελετούν διάφορους τομείς της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Θα δούμε για ποιον λόγο η φυλετική γνώση είναι απαραίτητη σε κάθε κλάδο.

Η Κοινωνιολογία μελετά την συμπεριφορά των ανθρώπινων κοινωνιών. Καθίσταται προφανές ότι η φυλετική ανθρωπολογία θα έπρεπε να είναι ο πυρήνας της επιστήμης αυτής. Πλην κάποιων ομολογουμένως βασικών κοινών συμπεριφορών στο ανθρώπινο είδος,

Φυσική και φυλετική ανθρωπολογία

Η φυσική ανθρωπολογία μελετά την ποικιλομορφία και την εξέλιξη στον άνθρωπο. Μέσω μετρήσεων και παρατηρήσεων εξάγονται συμπεράσματα για την μορφή και την συμπεριφορά των ανθρώπων. Είναι η επιστήμη που μελετά τις φυλές του ανθρώπου, όμως το αντικείμενό της είναι ευρύτερο. Η φυσική ανθρωπολογία για παράδειγμα μελετά την ανάπτυξη του ανθρώπινου σώματος βάσει ηλικίας, παθολογικής κατάστασης ή άλλων παραγόντων. Μελετά το σχήμα και τις διαστάσεις όλων των εξωτερικών ή ακόμα και εσωτερικών οργάνων του σώματος, σε κανονικές ή τεχνητές συνθήκες για μελέτες εργονομίας, σχεδίασης ρούχων, κτλ. Ακόμα βοηθά στην εγκληματολογία με την ανακατασκευή του ανθρώπινου σώματος ή του προσώπου από λείψανα για να γίνει αναγνώριση του θύματος. Μελετά τον άνθρωπο στην ζώσα και την σκελετική μορφή του.

Βέβαια η σημαντικότερη συνεισφορά της φυσικής ανθρωπολογίας είναι στη μελέτη των ανθρωπίνων φυλών. Η φυλετική ανθρωπολογία είναι ο...

Φυλετική ανθρωπολογία και υγεία

Όλοι μας έχουμε παρατηρήσει ότι οι γιατροί αντιμετωπίζουν όλους τους αρρώστους με τον ίδιο τρόπο, ασχέτως φυλής. Ούτε καν γίνεται διαχωρισμός στις λεγόμενες ομάδες φυλών, όπως λευκοί, μαύροι, κίτρινοι κτλ. Είναι όμως σωστό αυτό ή τα πράγματα φαίνονται πολύ απλοποιημένα;

Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι ανήκουν σε κοινό είδος. Πράγμα που σημαίνει ότι οι σωματικές λειτουργίες είναι σημαντικά όμοιες. Όμως υπάρχουν και διαφορές. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει αρκετές περιπτώσεις ασθενειών που εντοπίζονται σε συγκεκριμένους πληθυσμούς, π.χ. η γνωστή σε μας Μεσογειακή αναιμία. Επίσης, έχουν διαπιστώσει διαφορετική επίδραση του ίδιου φάρμακου σε ασθενείς διαφορετικής φυλής. Έχουν κυκλοφορήσει ήδη φάρμακα...

Φυλετική ανθρωπολογία και ψυχολογία

Η ψυχολογία είναι η επιστήμη που μελετά την συμπεριφορά των ανθρώπων. Αναπόφευκτα η μελέτη επεκτείνεται στις βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού και στην συμπεριφορά των υπόλοιπων ζώων. Οι περισσότεροι όμως την έχουν σε μικρή εκτίμηση, βλέποντας διάφορους τυχάρπαστους "ψυχολόγους" στα ΜΜΕ να αραδιάζουν ακατανόητες και αντιεπιστημονικές αρλούμπες. Εν μέσω πομπωδών επιστημονικοφανών φράσεων, προσπαθούν να παρουσιαστούν ως επιστήμονες και μάλιστα ως γνώστες ενός από τα πλέον δύσκολα επιστημονικά αντικείμενα. Θα εξηγήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό και θα επισημάνουμε την άρρηκτη σχέση μεταξύ ψυχολογίας και φυλετικής ανθρωπολογίας.

Όποιος γνωρίζει περί φυλετικής ανθρωπολογίας, αναγνωρίζει ότι οι διάφοροι φυλετικοί τύποι έχουν και διαφορετικά ψυχικά γνωρίσματα. Συνεπώς φαντάζει αυτονόητο ότι μια επιστήμη που μελετά την ανθρώπινη συμπεριφορά, όπως η ψυχολογία, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη...

Ανθρωπολογία και πολιτική επιστήμη

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί μια περίληψη του εναρκτήριου μαθήματος ανθρωπολογίας του Lapouge στο πανεπιστήμιο του Montpellier στη Γαλλία το 1886-87. Το θέμα της διάλεξης είναι η σημασία της ανθρωπολογίας στην πολιτική επιστήμη.

Η πρώτη ταξινόμηση ανθρώπων σε φυλές έγινε ήδη από την αρχαιότητα, από τον Αριστοτέλη και τους Αιγυπτίους. Στη σύγχρονη εποχή το μεγάλο άλμα ήλθε με την εύρεση της εξέλιξης και των νόμων της κληρονομικότητας. Χωρίς τον Δαρβίνο θα ήταν αδύνατο να μελετήσουμε συστηματικά τις ανθρώπινες φυλές. H θεωρία της εξέλιξης ανέτρεψε κάθε κατεστημένη έννοια στην ηθική, τη θεολογία, την φιλοσοφία και την πολιτική. Η ανθρωπολογία εισβάλει σε πολλούς τομείς της επιστήμης και διαδίδεται σε όλα τα πανεπιστήμια του πλανήτη -ο Lapouge μιλά για το 1886- αλλάζοντας τα πάντα στις κοινωνικές επιστήμες.

Η ανθρωπολογία είναι μια ολιστική επιστήμη που μελετά την επίδραση της ανθρώπινης συμπεριφοράς σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ένας ανθρωπολόγος πρέπει να έχει γνώσεις από κάθε κλάδο των θεωρητικών επιστημών. Η φυλή καθορίζει την ηθική της κοινωνίας, με μεγάλες διαφορές μεταξύ των φυλών. Από την άλλη η ανθρωπολογία έχει αφαιρέσει κάθε μεταφυσικό θεμέλιο στις θρησκείες ως προς τον ανθρώπινο βίο, μελετώντας τον επιστημονικά στο εργαστήριο.

Η ανθρωπολογία όμως έχει αλλάξει και την πολιτική επιστήμη. Η έννοια της ισότητας των ανθρώπων κατερρίφθη, ενώ η μίξη των φυλών...

H σημασία της κληρονομικότητας στην πολιτική επιστήμη

Ο Lapouge εξέτασε το ζήτημα της κληρονομικότητας σε μια δημοσίευση στο περιοδικό Revue d'Anthropologie. Το υλικό προέρχεται από τις διαλέξεις του στο πανεπιστήμιο του Montpellier, όπου δίδαξε ανθρωπολογία τα έτη 1886-1889 με πολή μεγάλη επιτυχία, μέσα σε ασφυκτικά γεμάτα αμφιθέατρα. Παρουσιάζονται τα κύρια σημεία του κειμένου.

Η έννοια της κληρονομικότητας είναι αυτή που μας βοηθά να ταξινομήσουμε τα έμβια όντα σε είδη. Είναι η επιμονή των χαρακτηριστικών που κάνει τα γένη, τα είδη, τις φυλές. Χωρίς αυτή, ο οργανικός κόσμος δεν θα ήταν παρά ένα χάος από μορφές ασύνδετες μεταξύ τους, χωρίς η γενιά να παίζει κάποιο ρόλο. Τα πλέον ξεχωριστά χαρακτηριστικά δεν αρκούν για να οριστεί ένα είδος, αλλά είναι απαραίτητη η κληρονομικότητα.

Η κληρονομικότητα δεν είναι μόνο ένα ζήτημα βιολογίας, αλλά είναι θεμέλιο της πολιτικής επιστήμης. Η πολιτική επιστήμη έχει αλλάξει για πάντα μετά τις ανακαλύψεις περί εξέλιξης και κληρονομικότητας. Το δόγμα της ισότητας...

Η φυσική ανθρωπολογία στην Ελλάδα

Η φυσική ανθρωπολογία μελετά την ποικιλομορφία και την εξέλιξη στον άνθρωπο. Η μελέτη αυτή γίνεται μέσω μετρήσεων και παρατηρήσεων και εξαγωγή συμπερασμάτων σε σχέση με την μορφή και την συμπεριφορά των ανθρώπων.

Η φυσική ανθρωπολογία αποτελεί εδώ και πάνω από έναν αιώνα αντικείμενο επιστημονικής μελέτης. Τουλάχιστον σε κάθε προηγμένη χώρα της δύσης είχαν δημιουργηθεί πανεπιστημιακές έδρες ανθρωπολογίας, όπου τότε νοούνταν μόνο η φυσική ανθρωπολογία. Επίσης είχαν δημιουργηθεί ανθρωπολογικά μουσεία, εργαστήρια, επιστημονικές εταιρίες, επιστημονικά περιοδικά, συνέδρια, ακολουθώντας την πορεία κάθε αναπτυσσόμενου επιστημονικού κλάδου. Τα συμπεράσματα των μετρήσεων άρχισαν να γίνονται τόσο σημαντικά, ώστε να επηρεάζουν τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα. Η συνειδητοποίηση της φυλετικής διαφοροποίησης με βάση μετρήσεις, έδωσε ώθηση στις φυλετικές μελέτες και στην φυλετική ταξινόμηση στο ανθρώπινο είδος. Κάθε φυλή αποδείχτηκε ότι είχε συγκεκριμένα εμφανισιακά και ψυχικά γνωρίσματα.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νικητές αποφάσισαν την καταπίεση των φυλετικών μελετών, διότι αποτελούσαν ενοποιητικό παράγοντα των λαών ενάντια στους τυράννους σιωνιστές. Η φυσική ανθρωπολογία είτε απαγορεύτηκε, είτε άλλαξε σε πιο "αποδεκτό" περιεχόμενο. Το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον δεν μελετώνται οι ζώντες, αλλά δίνεται έμφαση στην εξέλιξη του ανθρώπου από τα πρωτεύοντα και την παλαιoανθρωπολογία, ενώ σε άλλες περιπτώσεις έχει εξαφανιστεί η φυσική ανθρωπολογία και έχει αντικατασταθεί από την γενετική πληθυσμών, η οποία είναι ακίνδυνη, καθώς μελετώνται "πληθυσμοί" και όχι μεμονωμένα άτομα, δηλαδή δεν γίνεται ταξινόμηση και ως εκ τούτου δεν υπάρχουν "διαχωρισμοί". Πάντως ακόμα και με αυτήν την κατάσταση, η θέληση για γνώση και μελέτη της ανθρώπινης ποικιλομορφίας δεν μπορεί να σταματήσει και υπάρχουν ακόμη δυνατότητες για κατάρτιση στις μεθόδους της φυσικής ανθρωπολογίας, ακόμα και στην Ελλάδα. Βέβαια όλες οι σπουδές είναι σε αντιρατσιστικό πλαίσιο, γιατί αλλιώς θα κόβονταν μαχαίρι.

Προτείνουμε ανεπιφύλακτα σπουδές στην φυσική ανθρωπολογία, με απώτερο σκοπό τις μελέτες και μετρήσεις σε ζώντες. Στη μελέτη των ζώντων, ενδιαφέρον δεν έχει μόνο η ανθρωπομετρία, αλλά και ο απώτερος στόχος που είναι η φυλετική ταξινόμηση και η μελέτη της επίδρασης της φυλής στον πολιτισμό και την ιστορία.

Η φυσική ανθρωπολογία στα Ελληνικά πανεπιστήμια:...

Φυλή και μουσική

Οι ανθρώπινες φυλές διαφέρουν όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά. Η ψυχική διαφοροποίηση έχει επίπτωση σε κάθε πτυχή της ζωής των φυλών. Είναι αναμενόμενο να υπάρχουν και διαφορετικές φυλετικές προτιμήσεις και ως προς την μουσική.

Η περιγραφή των φυλετικών μουσικών προτιμήσεων εμπεριέχει δυσκολίες ως προς την λεκτική περιγραφή των ρυθμών. Θα γίνουν μια γενική ανάλυση και έπειτα θα γίνει αναφορά και στις υπάρχουσες μουσικές στην χώρα μας, καθώς όλοι τις έχουν ακούσει. Το κείμενο αποτελεί τροφή για σκέψη.

Κάποιος ακούγοντας τις μουσικές στις διάφορες χώρες του κόσμου θα διαπιστώσει μια τεράστια ποικιλία ρυθμών. Επίσης, κάθε φυλή θεωρεί τη δική της μουσική ως...

Φυλή και γλώσσα

Οι φυλές στον άνθρωπο, διαφέροντας σωματικά και ψυχικά, είναι λογικό να διαφέρουν και ως προς την γλώσσα.

Διαφέροντας σωματικά, οι φυλές διαθέτουν διαφορετική δομή φάρυγγα και στοματικής κοιλότητας. Μπορεί αυτές οι διαφορές να είναι μικρές ή μη εμφανείς, ωστόσο το αποτέλεσμα στην ομιλία είναι έκδηλο. Η φωνή και ο τρόπος έκφρασης διαφέρει πολύ όσο μεγαλύτερη φυλετικά εξελικτική απόσταση υπάρχει. Είναι χαρακτηριστικό το ότι πολλοί φθόγγοι υπάρχουν μόνο σε συγκεκριμένες γλώσσες και απουσιάζουν σε άλλες. Επίσης ο τρόπος ομιλίας διαφέρει ακόμα και ως προς τον τονισμό, που έχουν π.χ. τα Ιταλικά και τα Ισπανικά ή ακόμα και ως προς την χρήση διαφορετικών τόνων ανά λέξη, όπως π.χ. στα Κινέζικα, ενώ υπάρχει ακόμα και η τελείως διαφορετική "κλικ" γλώσσα της νοτίου Αφρικής. Συνεπώς ενιαίος τρόπος έκφρασης των φθόγγων στον άνθρωπο δεν είναι δυνατό να υπάρξει, παρά τις προσπάθειες κάποιων γραφικών γλωσσολόγων.

Ως προς τον ψυχικό παράγοντα, οι διάφορες φυλές έχουν δικό τους τρόπο σκέψης. Παρότι είναι δύσκολο να μελετηθεί αυτό, ο τρόπος σκέψης τους καθρεπτίζεται στη γλώσσα που μιλούν. Η χρήση αφηρημένων εννοιών, συγκεκριμένων κλίσεων, μικρών ή μεγάλων λέξεων, αποτελούν στοιχεία που επηρεάζονται από τη φυλή. Άλλες φυλές διαθέτουν γλώσσες με εκατοντάδες χιλιάδες λέξεων, με...

Φυλετική ανθρωπολογία και εγκληματολογία

Η φυλετική ανθρωπολογία μπορεί να φανεί χρήσιμη στους εγκληματολόγους. Αρκετές φορές οι εγκληματολόγοι εντοπίζουν τα λείψανα ενός άγνωστου θύματος, μεταξύ των οποίων και το κρανίο. Από το κρανίο μπορεί να ανασκευαστεί κατά προσέγγιση το πρόσωπο του θύματος και να ταυτοποιηθεί.

Μάλιστα, υπάρχει και συγκεκριμένος κλάδος σπουδών υπό το όνομα Forensic anthropology, ο οποίος μελετά τα λείψανα των θυμάτων από ανθρωπολογικής πλευράς για την ταυτοποίηση θυμάτων και την εξιχνίαση εγκλημάτων. Οι επιστήμονες αυτού του κλάδου αναγνωρίζουν την διαφοροποίηση των διαφόρων φυλών, καθώς τους είναι απαραίτητη στην δουλειά της ταυτοποίησης. Όταν οι διάφοροι σημερινοί "βιολόγοι" αρνούνται την ύπαρξη φυλών, οι forensic anhtropologists υποχρεώνονται ακόμη και σήμερα να την δεχτούν ως πραγματικότητα. Είναι η μοναδική επιστήμη στον καιρό της σημερινής σιωνιστοκρατίας όπου η ύπαρξη φυλών θεωρείται αυτονόητη και μελετάται, δίνοντας αποτελέσματα.

Δείτε μερικά παραδείγματα ταυτοποιήσεων με τη βοήθεια της ανθρωπολογίας

Δείτε και τις υπόλοιπες...

Φυλετική ανθρωπολογία και κοινωνιολογία

Κοινωνιολογία είναι η επιστήμη που μελετά τις κοινωνίες. Πιο συγκεκριμένα, επειδή οι κοινωνίες αποτελούνται στο πιο χαμηλό επίπεδο από μεμονομένα αλληλεπιδρούντα άτομα, η κοινωνιολογία καταλήγει στο να είναι η μελέτη της συμπεριφοράς μεταξύ των ανθρώπων. Οι κοινωνιολόγοι συνεπώς θα πρέπει να μελετούν κάθε παράγοντα που επηρεάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά, για να μπορέσουν να βγάλουν ορθά συμπεράσματα.

Συχνά θα έχετε διαβάσει διάφορα κείμενα κοινωνιολογίας τα οποία περιέχουν πομπώδεις ακατανόητους όρους, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να μην καταλαβαίνει τίποτα. Διάφοροι διάσημοι ιστορικά "κοινωνιολόγοι" εισάγουν ασαφή ορολογία, η οποία όντας κενού περιεχομένου, ούτε αποδεικνύει τίποτα, ούτε ωθεί στην επιστημονική πρόοδο. Όταν διαβάζει τους "κλασικούς" κοινωνιολόγους, ένας επιστήμονας καταλαβαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι αδυνατούν να κατανοήσουν ή να μελετήσουν σε βάθος τα φαινόμενα, εφευρίσκουν μια ορολογία δική τους και την εφαρμόζουν στην κοινωνική πραγματικότητα κάνοντας λογικές ακροβασίες ασαφολογίας. Όταν διαβάζετε ένα "κοινωνιολογικό" κείμενο που περιέχει ασάφειες και δεν το καταλαβαίνετε, φταίει ο συγγραφέας και όχι εσείς.

Οι κοινωνιολόγοι αγνοούν συστηματικά την...

Η επίθεση στην επιστήμη της Φυλετικής Ανθρωπολογίας

Η επιστήμη της φυλετικής ανθρωπολογίας, ως κλάδος της ανθρωπολογίας, βασίζεται στο έργο του Δαρβίνου. Αρχίζει να αμέσως να αναπτύσσεται από τα μέσα του 19ου αιώνα, αρχικά μέσα από μελέτες ανθρωπολόγων, μέχρι να καταλήξει στην πλήρη ανάπτυξη στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα με βιβλία και πανεπιστημιακές έδρες και τμήματα που αναφέρονται σε φυλετικές μελέτες. Σημαντικοί ανθρωπολόγοι που ασχολήθηκαν με τη φυλετική ανθρωπολογία είναι οι Vacher de Lapouge, William Ripley, Joseph Deniker, Egon von Eickstedt, Bertil Lundman, Hans Günther, Carleton Coon, Renato Biasutti. Τα βιβλία των επιστημόνων αυτών αποτελούν σημαντικά αναγνώσματα για κάθε έναν που ενδιαφέρεται για την φυλετική ανθρωπολογία.

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι Σιωνιστές νικητές επέβαλαν την απαγόρευση της φυλετικής ανθρωπολογίας, καθότι η φυλετική συνειδητοποίηση αποτελεί το κύριο ενοποιητικό στοιχείο ενάντια στον εθνοκτόνο Σιωνισμό. Όπως υπογραμμίζει και ο Gustave Le Bon, η φυλή είναι ο πιο ισχυρός συνεκτικός σύνδεσμος μεταξύ των ανθρώπων. Αυτόν τον φυλετικό σύνδεσμο επιδιώκουν οι Σιωνιστές να σπάσουν επιβάλλοντας τον πολυφυλετισμό, υπό το όραμα της παγκοσμιοποίησης και του πολυπολιτισμού, για να καταστήσουν τους λαούς χωρίς συνεκτικούς δεσμούς μεταξύ τους και συνεπώς ανίκανους να οργανωθούν και να αντιδράσουν ενάντια στον Σιωνιστή δυνάστη.

Ειδικά, η πολιτική αυτή σημαίνει ότι ακόμη και σήμερα απαγορεύεται η διδασκαλία της φυλετικής ανθρωπολογίας στα πανεπιστήμια, υπό το πρόσχημα ότι δεν υπάρχουν φυλές. Τα τμήματα φυλετικής ανθρωπολογίας και τα φυλετικά ερευνητικά ιδρύματα κλείσανε. Έτσι εξηγείται γιατί οι σημαντικότεροι φυλετικοί ανθρωπολόγοι ανήκουν στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, αφού μετά η μελέτη στα πανεπιστήμια απαγορεύτηκε. Όποιος ανακινεί φυλετικά θέματα διώκεται πάραυτα κατ’ εντολή της πολιτικής εξουσίας. Συνεπώς οι φυλετικές μελέτες γίνονται ιδιωτικά ή σε περιορισμένους κύκλους επιστημόνων. Οι φυλετικές μελέτες δεν δύναται να σταματήσουν όσο ο πολιτισμένος άνθρωπος αναζητά την αλήθεια μέσω του ορθολογισμού και της επιστήμης. Ωστόσο η κατάσταση αυτή δυσχεραίνει την πρόοδο της επιστήμης αυτής, καθώς οι ιδιώτες δεν διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα για να κάνουν ταξίδια και στατιστικές μελέτες σε μεγάλους πληθυσμούς σε όλο τον πλανήτη, πράγματα απαραίτητα στην φυλετική ανθρωπολογία. Ταυτόχρονα οι κυβερνήσεις δεν δίνουν την έγκριση για φυλετική μελέτη των κατοίκων των κρατών τους, ούτε και ενδιαφέρονται, ενώ θα έπρεπε, καθώς η γνώση για τη φυλετική σύσταση του πληθυσμού ενός κράτους είναι σημαντικότατη.

Η επίθεση στην φυλετική ανθρωπολογία, πλην των διώξεων, γίνεται και με πλάγιο τρόπο, δήθεν επιστημονικό. Έχουν δημιουργηθεί πανεπιστημιακά τμήματα κοινωνικής ανθρωπολογίας, η οποία μελετάει την πολιτισμική ετερότητα των ανθρωπίνων κοινωνιών και αυτό αποκαλείται ανθρωπολογία! Βέβαια, πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε ανθρώπινες φυλές στα τμήματα αυτά. Η μελέτη αφορά μόνο πολιτιστικά στοιχεία. Σκοπός να αφαιρεθεί η έννοια των βιολογικών σωματικών διαφορών από την επιστημονική μελέτη της ανθρωπολογίας.

Άλλος τρόπος επίθεσης στην φυλετική ανθρωπολογία είναι η γενετική πληθυσμών. Κατ’ αρχάς, επιθυμία κάθε ασχολούμενου με την φυλετική ανθρωπολογία είναι να ευρεθεί από τους επιστήμονες ποια συγκεκριμένα γονίδια δημιουργούν τα αντίστοιχα εμφανή χαρακτηριστικά στον άνθρωπο. Αυτό θα έδινε τεράστια ώθηση στις φυλετικές μελέτες, καθώς η μελέτη δεν θα περιορίζονταν στην υποκειμενική παρατήρηση πληθυσμών, αλλά σε αντικειμενικά γονιδιακά στοιχεία. Συνεπώς οι φυλετικοί ανθρωπολόγοι θα επιθυμούσαν αυτήν την συνδρομή των γενετιστών. Ωστόσο, τα ελεγχόμενα πανεπιστήμια προωθούν την λεγόμενη γενετική πληθυσμών για να αποπροσανατολίσουν το αληθινό ενδιαφέρον για φυλετικές μελέτες προς ανώδυνα μονοπάτια για την πολιτική εξουσία. Η γενετική πληθυσμών μελετά την γονιδιακή συσχέτιση μεταξύ πληθυσμών. Λαμβάνονται γονιδιακά δείγματα από διάφορους λαούς του κόσμου, αναλύεται οι γενετική τους σχέση και βγαίνουν συμπεράσματα ότι ένας λαός είναι συγγενικός με έναν άλλο, ή ότι υπάρχει γενετική συσχέτιση πληθυσμών, συγκεκριμένων περιοχών του πλανήτη, γεγονός που γίνεται προσπάθεια να αιτιολογηθεί από ιστορικά και εθνολογικά στοιχεία. Σε όλα τα παραπάνω απουσιάζει η έννοια της φυλής και το κυριότερο δεν γίνεται καμία αναφορά στην τυπολογία, δηλαδή στον διαχωρισμό φυλών ή έστω πληθυσμών από τα εμφανισιακά τους χαρακτηριστικά. Δηλαδή, βρίσκεται μια ανώδυνη γενικόλογη συσχέτιση πληθυσμών, χωρίς καμία αναφορά σε φυλές, ούτε στον τρόπο με τον οποίο κάποιος μπορεί στην πράξη να τις διακρίνει. Οι πληροφορίες της γενετικής πληθυσμών είναι άχρηστες αν δεν ευρεθεί η σχέση γονιδίων – χαρακτηριστικών και μόνο οι γονιδιακές μελέτες προς την διασάφηση της σχέσης αυτής είναι χρήσιμες για την φυλετική ανθρωπολογία.