Ο Γουσταύος Λε Μπον για την αδυναμία της εκπαίδευσης να εξαλείψει την φυλετική ανισότητα

"Αυτές ακριβώς οι διαφορές ικανοτήτων, που φέρει ο άνθρωπος ήδη από τη στιγμή της γέννησής του, είναι εκείνες που εδραιώνουν τις ανισότητες μεταξύ των φυλών, ανισότητες τα ίχνη των οποίων κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δε θα μπορούσε να εξαλείψει"

Gustave Le Bon, Πολιτική Ψυχολογία

Όσο και να προπαγανδίζουν οι θιασώτες του πολυπολιτισμού τα περί "ενσωμάτωσης" αλλόφυλων, αρκεί να λάβουν την παιδεία του κράτους όπου εισέβαλλαν, η ανισότητα μεταξύ των φυλών δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί μέσω της εκπαίδευσης.

Φυλή και στρατός

Είναι γνωστό ότι οι διάφορες φυλές έχουν διαφορετική συμπεριφορά και σωματική δομή, συνεπώς και διαφορετική μαχητική ικανότητα. Ο συνδυασμός σώματος και χαρακτήρα καθορίζει τη μαχητικότητα μιας φυλής.

Η φυλετική σύνθεση κάθε κράτους έχει τεράστια σημασία για την μαχητική ικανότητα του στρατεύματος. Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε στρατούς με καθολική στράτευση. Αντιθέτως, ιστορικά πολλοί λαοί έκαναν αυστηρή επιλογή στρατιωτών, πράγμα που αποτελούσε έμμεσα φυλετική επιλογή. Άλλοι λαοί είχαν μια πολιτική και στρατιωτική αριστοκρατία η οποία αναλάμβανε κάθε στρατιωτική υποχρέωση. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυστηρών κριτηρίων στράτευσης, είναι δυνατό ο στρατός να μην αποτελεί αντιπροσωπευτικό φυλετικά δείγμα του πληθυσμού.

Τα ψυχικά χαρακτηριστικά που βοηθούν στον πόλεμο είναι...

Οι Πορτογάλοι είναι Μεσογειακοί ή μήπως Κρομανοειδείς;

Κλασική είναι στην ανθρωπολογία η κατάταξη της Πορτογαλίας με την Ισπανία φυλετικά στο Μεσογειακό φάσμα. Ωστόσο ένα έμπειρο μάτι, καθώς και οι γηγενείς της Ιβηρικής χερσονήσου διαπιστώνουν ότι είναι εμφανής διαφορά μεταξύ Ιβήρων και Ιταλών-Ελλήνων Μεσογειακών και αρνούνται να δεχτούν ότι ανήκουν στον ίδιο τύπο. Συνεπώς κάποιοι ανθρωπολόγοι εφηύραν τον Ατλαντο-Μεσογειακό υποτύπο του Μεσογειακού για τους Ίβηρες, ώστε να κάνουν την διάκριση.

Αλλά και αυτή η διάκριση φαίνεται να μην είναι ορθή. Ισπανία και Πορτογαλία έχουν μεγάλη συγκέντρωση Κρομανοειδών, που πιθανόν αποτελούν την πλειοψηφία, με αρκετούς Μεσογειακούς οι οποιοι φέρνουν σε αυτούς της Ιταλίας και της Ελλάδας. Φαίνεται ότι η Ισπανία και Πορτογαλία αποτελεί ένα πεδίο Κρομανοειδών και Μεσογειακών και δεν υπάρχει υποτύπος του Μεσογειακού, αλλά μίξεις Κρομανοειδών με Μεσογειακούς που δίνουν αυτήν την εντύπωση. Πολλές φορές τους Κρομανοειδείς τους μπερδεύουν για Μεσογειακούς. Ο Πορτογάλος της φωτογραφίας είναι...

Μεσογειακοί στη Βουλγαρία

Εμφανής είναι η παρουσία Μεσογειακών στην Βουλγαρία. Στη φωτογραφία φαίνονται δύο Μεσογειακές αριστερά και κέντρο, ενώ η δεξιά είναι κυρίως Κρομανοειδής. Ειδικά στην Ανατολική Ρωμυλία και στα παράλια του Εύξεινου Πόντου, η παρουσία Μεσογειακών είναι έντονη. Οι αρχαίες Ελληνικές αποικίες και η εγκατάσταση Ελλήνων επί Βυζαντίου συνεισέφεραν στο Μεσογειακό αποτύπωμα της Βουλγαρίας.

Παρότι οι Βούλγαροι έχουν πάρει το εθνικό τους όνομα από μια μογγολική φυλή, οι μογγόλοι σήμερα είναι ελάχιστοι εν μέσω Αλπικών, Βαλτικών, Διναρικών και Μεσογειακών.

Φυλετικός χάρτης της Ευρώπης - σύγχρονη λεπτομερής εκτίμηση

Οι χάρτες είναι πιο αντιπροσωπευτικοί όταν οι κατανομές απεικονίζονται με τελείες, καθώς κάθε γεωγραφική επικράτεια συχνά έχει περισσότερους από έναν φυλετικούς τύπους. Οι συνήθεις χάρτες με ένα χρώμα ανά περιοχή δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι οι περιοχές κατοικούνται από μία μόνο φυλή, ενώ δεν είναι έτσι.

Είναι αρκετά καλή προσπάθεια, όμως...

Έχουν άλλες Ευρωπαϊκές φυλές κυρτή μύτη πλην των Διναρικών;

Οι Διναρικοί είναι γνωστό ότι έχουν σε μεγάλη συχνότητα αρκετά κυρτή μύτη. Πολλές φορές, το χαρακτηριστικό αυτό θεωρείται συλλήβδην ότι αποτελεί στοιχείο Διναρικότητας, ασχέτως των υπολοίπων χαρακτηριστικών ενός ατόμου. Ακόμα και αν η μύτη είναι ελάχιστα κυρτή, αμέσως υποστηρίζεται ότι είναι Διναρικός, παρότι μπορεί να ζει σε μέρη όπου οι Διναρικοί είναι απειροελάχιστοι.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ανεπαίσθητα κυρτή μύτη εμφανίζουν και άλλοι φυλετικοί τύποι στην Ευρώπη, όπως ο Μεσογειακός και ο Νορδικός. Το άτομο της φωτογραφίας είναι ένα παράδειγμα Νορδικού με ελάχιστα κυρτή μύτη, χωρίς να φαίνεται αποιαδήποτε Διναρική επίδραση. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι δεν μπορεί ένα χαρακτηριστικό να πάει μόνο του, π.χ. η μύτη να είναι Διναρική και όλο το υπόλοιπο σώμα να μην είναι! Η φυλετική επίδραση είναι εμφανής σίγουρα από περισσότερα από ένα σωματικά χαρακτηριστικά. Δείτε δύο ακόμη παραδείγματα, ενός Μεσογειακού και ενός Νορδικού-ΚΜ:...

Φυλή και γλώσσα

Οι φυλές στον άνθρωπο, διαφέροντας σωματικά και ψυχικά, είναι λογικό να διαφέρουν και ως προς την γλώσσα.

Διαφέροντας σωματικά, οι φυλές διαθέτουν διαφορετική δομή φάρυγγα και στοματικής κοιλότητας. Μπορεί αυτές οι διαφορές να είναι μικρές ή μη εμφανείς, ωστόσο το αποτέλεσμα στην ομιλία είναι έκδηλο. Η φωνή και ο τρόπος έκφρασης διαφέρει πολύ όσο μεγαλύτερη φυλετικά εξελικτική απόσταση υπάρχει. Είναι χαρακτηριστικό το ότι πολλοί φθόγγοι υπάρχουν μόνο σε συγκεκριμένες γλώσσες και απουσιάζουν σε άλλες. Επίσης ο τρόπος ομιλίας διαφέρει ακόμα και ως προς τον τονισμό, που έχουν π.χ. τα Ιταλικά και τα Ισπανικά ή ακόμα και ως προς την χρήση διαφορετικών τόνων ανά λέξη, όπως π.χ. στα Κινέζικα, ενώ υπάρχει ακόμα και η τελείως διαφορετική "κλικ" γλώσσα της νοτίου Αφρικής. Συνεπώς ενιαίος τρόπος έκφρασης των φθόγγων στον άνθρωπο δεν είναι δυνατό να υπάρξει, παρά τις προσπάθειες κάποιων γραφικών γλωσσολόγων.

Ως προς τον ψυχικό παράγοντα, οι διάφορες φυλές έχουν δικό τους τρόπο σκέψης. Παρότι είναι δύσκολο να μελετηθεί αυτό, ο τρόπος σκέψης τους καθρεπτίζεται στη γλώσσα που μιλούν. Η χρήση αφηρημένων εννοιών, συγκεκριμένων κλίσεων, μικρών ή μεγάλων λέξεων, αποτελούν στοιχεία που επηρεάζονται από τη φυλή. Άλλες φυλές διαθέτουν γλώσσες με εκατοντάδες χιλιάδες λέξεων, με...

Η θυσία για τη φυλή

Η διαιώνιση της φυλής απαιτεί αγώνες και θυσίες. Η αδυσώπητη μάχη που μαίνεται στη φύση μεταξύ των διαφόρων φυλών και λαών είναι αέναη. Ο αγώνας για την πατρίδα και την φυλή απότελεί καθήκον κάθε μορφωμένου και πνευματικά ελεύθερου ανθρώπου.

Οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν κατατάξει τη θυσία για τη φυλή ως μία από τις υπέρτατες αξίες. Οι πεσόντες αποτελούν αντικείμενα θαυμασμού και πρότυπα για τις επόμενες γενιές. Οι νεκροί ασκούν πολύ μεγάλη επίδραση σε αυτούς που μένουν πίσω. Γίνονται σύμβολα αγώνα και δίνουν δύναμη για τη συνέχιση της μάχης.

Ο θάνατος είναι αναπόφευκτος για κάθε έμβια ύπαρξη. Η συνειδητοποίηση ότι ο αγώνας για την προστασία και διαιώνιση της φυλής αποτελεί σκοπό της ζωής, απελευθερώνει τον αγωνιστή. Γνωρίζει ότι δρα βάσει φυσικής αναγκαιότητας και ότι κάνει αυτό που πρέπει, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Όταν τελειώνει ο κύκλος της ζωής, θα πρέπει να αναρωτηθεί κάποιος για τον ρόλο της ύπαρξής του και το τι προσέφερε όσο ζούσε. Ένας πλούσιος,...

Η συνεισφορά του Alfred Russel Wallace στην εξελικτική βιολογία και γιατί παραγκωνίστηκε

Ο Alfred Russel Wallace (1823-1913) ήταν Βρετανός φυσιοδίφης και βιολόγος.

Αρχικά εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός, ωστόσο σύντομα στρέφεται στη μελέτη της φύσης. Ξεκινά ερευνητικά ταξίδια σε Βραζιλία, Μαλαισία και σε πολλά μέρη σε όλον τον κόσμο για να συγκεντρώσει στοιχεία σχετικά με την χλωρίδα και την πανίδα των περιοχών αυτών.

Οι έρευνές του τον έκαναν να ανακαλύψει την έννοια της εξέλιξης, την ίδια εποχή με τον Δαρβίνο, αλλά τελείως ανεξάρτητα. Ο Δαρβίνος δημοσιεύει την "Καταγωγή των ειδών" και πιστώνεται την πρωτιά. Ο Wallace υπερασπίζεται την εξελικτική θεωρία μαζί με τον Δαρβίνο. Ωστόσο, επειδή ο Δαρβίνος έχει σχηματοποιήσει καλύτερα την θεωρία και επειδή βγαίνει με σθένος και με συνεργάτες να την υποστηρίξει δημόσια, κερδίζει τις εντυπώσεις. Ο Wallace παραδέχεται την πρωτοκαθεδρία του Δαρβίνου, σε σημείο που αργότερα να εκδώσει βιβλίο σχετικά με την εξελικτική θεωρία υπό τον τίτλο "Darwinism"!

Ωστόσο ο Wallace παρότι έμεινε στη σκιά του Δαρβίνου, συνεισέφερε ως ένα βαθμό στην εξελικτική θεωρία. Αντιπροσωπευτικό δείγμα του έργου του ήταν το βιβλίο "Contributions to the theory of natural selection". Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συλλογή επιστημονικών δημοσιεύσεων του Wallace στην οποία διαφαίνεται η σκέψη του.

Στο πρώτο κεφάλαιο μιλά για την δημιουργία των ειδών και την γεωγραφική τους συσχέτιση. Το συμπέρασμα συμπυκνώνεται στην εξής πολύ μνημειώδη διατύπωση:...

Γιατί σε συζητήσεις περί φυλής μαζεύονται κάποιοι που μόνο βρίζουν και βγάζουν χολή;

Οι φυλετικές συζητήσεις αποτελούν συχνά αφορμή για κάποια άτομα να δείξουν την απέχθειά τους για τις άλλες φυλές ή έθνη, χωρίς οι ίδιοι να ενδιαφέρονται πραγματικά για τα φυλετικά ζητήματα. Οι εικόνες ξένων τους δίνουν το έναυσμα να βγάλουν χολή και να ξεθυμάνουν, θεωρώντας τους αλλόφυλους χειρότερους και άσχημους.

Η εχθρότητα και η σεξουαλική απέχθεια προς αλλόφυλους είναι κάτι το τελείως φυσιολογικό. Ειδικά, όσο μεγαλύτερη η φυλετική απόσταση και διαφοροποιηση, τόσο πιο έντονα είναι τα παραπάνω συναισθήματα. Είναι γεγονός ότι οι συγγενείς φυλές θεωρούνται λιγότερο εχθρικές και απεχθείς. Επίσης, το μίσος είναι κάτι πάρα πολύ θετικό, καθώς όπως ορθά γράφει ο Γουσταύος Λε Μπον, "ο ορθολογισμός δημιουργεί την επιστήμη, αλλά το πάθος και ο φανατισμός δημιουργούν τους πολιτισμούς και τις πολιτικές εξουσίες". Αρκεί να κατευθύνεται προς συγκεκριμένη και οργανωμένη δράση.

Η έκφραση μίσους σε συζητήσεις φυλετικής ανθρωπολογίας δεν προσφέρει τίποτα επιπρόσθετο, καθώς η απέχθεια προς τους αλλόφυλους είναι φυσιολογική και υπάρχει ασχέτως φυλετικής μελέτης. Υπήρχε πάντοτε, πριν καν την επιστημονική μελέτη των φυλών, πριν καν την ύπαρξη του πολιτισμού. Συνεπώς η έκφραση της αυτονόητης απέχθειας προς τους αλλόφυλους δεν προσδίδει τίποτα στις φυλετικές συζητήσεις, αν και μερικοί μπορεί να προσπαθούν να ξυπνήσουν τα φυλετικά ένστικτα σε ορισμένους λοβοτομημένους θιασώτες του πολυφυλετισμού.

Τα ξεσπάσματα μίσους θα υπάρχουν πάντα, ασχέτως φυλετικής ανθρωπολογίας. Ωστόσο, αυτό που τρέμουν πραγματικά οι σιωνιστές και οι πολυφυλετιστές, είναι η συστηματική επιστημονική μελέτη των φυλών. Τα επιστημονικά τεκμήρια υπέρ της ύπαρξης φυλών, τελείως διαφορετικών μεταξύ τους, είναι αδιάσειστα και η ανάδειξη αυτής της αυτονόητης αλλά καταπιεσμένης πραγματικότητας αλλάζει τις κοινωνίες. Οι αλλόφυλοι αναγνωρίζονται άμεσα και διαπιστώνεται ο διασπαστικός κοινωνικός τους ρόλος.

Ο κίνδυνος αφύπνισης λόγω της φυλετικής ανθρωπολογίας ήταν αυτός που έκανε τους σιωνιστές, μετά την νίκη τους στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο να καταργήσουν τις πανεπιστημιακές έδρες ανθρωπολογίας, να κλείσουν τα πολυπληθή ανθρωπολογικά και ευγονικά ερευνητικά κέντρα και να διωχτούν όσοι επιστήμονες εγείρουν φυλετικά ζητήματα. Το αποτέλεσμα ήταν να καταπιεστεί αυτός ο επιστημονικός κλάδος, μόνο και μόνο γιατί αφυπνίζει το λαό και τον κάνει να διαπιστώσει τους βαθύτερους βιολογικούς δεσμούς του και την διαφορά του από τους υπόλοιπους. Αποτελούσε δηλαδή εμπόδιο στην επιβολή της σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης και του πολυφυλετισμού.

Για αυτό το λόγο, όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για τη φυλετική ανθρωπολογία, πρέπει να μπορούν να διακρίνουν τους φυλετικούς τύπους σωματικά και ψυχικά. Η απλή εκδήλωση εχθρότητας για τους αλλόφυλους σπανίως προσφέρει κάτι, αλλά αν συνοδεύεται από την επιστημονική τεκμηρίωση που επεξηγεί τους λόγους της διαφορετικότητας ψυχισμού που δημιουργεί συγκρούσεις, τότε το επιχείρημα γίνεται ακαταμάχητο και οι λάτρεις του πολυπολιτισμού το βουλώνουν.

Γλυπτά που απεικονίζουν νέγρους

Τα διπλανά γλυπτά βρέθηκαν σε ανασκαφές στη Νιγηρία. Απεικονίζουν, αν μπορεί να λεχθεί αυτό για το πρώτο ξύλινο γλυπτό, νέγρους, όπως τους γνωρίζουμε και σήμερα. Τα χείλη, η μύτη, τα μάτια ανήκουν στον Σουδανικό φυλετικό τύπο. Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο J. Baker, "Race" σελ. 413.

Τα διάφορα γλυπτά στις ανασκαφές ανευρίσκονται χωρίς χρώμα και αυτό δίνει την ευκαιρία σε διάφορους άσχετους και ψυχασθενείς να ονειρεύονται ότι γλυπτά άλλων πολιτισμών απεικονίζουν νέγρους. Αυτό που γνωρίζει κάθε ανθρωπολόγος είναι ότι η φυλετική ταξινόμηση βασίζεται σε πολλά στοιχεία της μορφολογίας του προσώπου και όχι μόνο στον χρωματισμό.

Η διαφορά από τα π.χ. αρχαιοελληνικά ή περσικά γλυπτά είναι τεράστια ως προς τα μορφολογικά στοιχεία του προσώπου, όπως φαίνεται από τα δύο παρακάτω αγάλματα:...

Πολλοί "Μεσογειακοί" είναι στην πραγματικότητα Κρομανοειδείς

Η παρουσία του Κρομανοειδή φυλετικού τύπου έχει υποεκτιμηθεί από τους ανθρωπολόγους. Οι περισσότεροι συλλήβδην κατατάσσονται με τους "Μεσογειακούς", ενώ δεν είναι, ούτε σωματικά, ούτε ψυχικά τέτοιοι. Άλλοι τους κατέτασσαν με τους Αλπικούς, αλλά και πάλι οι διαφορές είναι αρκετές.


Ο Κρομανοειδής τύπος είναι ξεχωριστός, με ευδιάκριτη παρουσία και διασκορπισμένος σε όλον τον Ευρωπαϊκό χώρο, συχνά σε μίξεις. Η παρουσιάστρια της φωτογραφίας ενώ οι πρωτοασχουλούμενοι με τα φυλετικά θα έλεγαν πως είναι "Μεσογειακή", επειδή είναι μελαχρινή, ωστόσο, κανένα από...

Η ηθική του φυλετιστή

Όποιος ασχολείται με τα φυλετικά ζητήματα και γενικότερα έχει μελετήσει ιστορία, διαπιστώνει ότι σημασία έχει η φυλή και όχι το άτομο. Οι ζώντες οργανισμοί κάποια στιγμή θα αποβιώσουν και θα δώσουν τη θέση τους στην επόμενη γενιά. Ο φυλετιστής γνωρίζει ότι αξία έχει η ζωή του όταν λειτουργεί ως κρίκος της αλυσίδας των γενεών και όχι όταν λειτουργεία ατομικιστικά. Το άτομο είναι ένα τίποτα, η φυλή είναι το παν.

Η εξελικτική βιολογία έθεσε τα θεμέλια της ηθικής για κάθε μορφωμένο άνθρωπο, λάτρη της επιστήμης. Η θεωρία της εξέλιξης εξήγησε τον τρόπο δημιουργίας της διαφοροποίησης στα είδη, συνεπώς και στον άνθρωπο. Οι ανθρώπινες φυλές είναι μια πραγματικότητα της φύσης και πλέον είναι γνωστός ο τρόπος εξέλιξής τους. Δύο είναι οι σημαντικότερες δυνάμεις: η επιβίωση και η αναπαραγωγή.

Ως προς την επιβίωση, έχει μεγάλη σημασία για μία φυλή να μπορεί να θρέψει τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ατόμων ώστε να ισχυροποιηθεί έναντι των άλλων. Δηλαδή, η εξελικτική ηθική μας λέει ότι η ευημερία είναι απαραίτητη για να πληθαίνει και να γίνεται πιο εύρωστη και υγιής η φυλή και όχι για να βυθίζεται στις απολαύσεις και στις ηδονές. Συνεπώς η οικονομική ανάπτυξη και η βιομηχανική παραγωγή είναι απαραίτητες για την αύξηση της φυλής. Παράλληλα, η στρατιωτική θωράκιση είναι αναγκαία για να αποτρέπεται η εισβολή αλλόφυλων και η επικίνδυνη φυλετικά κατάκτηση. Αλλόφυλοι δεν πρέπει να υπάρχουν στην ιδανική κοινωνία, έτσι ώστε τα κοινά ψυχικά χαρακτηριστικά να βοηθούν στην ανάπτυξη κοινών οραμάτων και επιδιώξεων. Συνεπώς οι πολυφυλετικές κοινωνίες με το χάος που συνεπάγονται από κάθε άποψη πρέπει να αποφεύγονται, ως διαλυτικές. Η ανάπτυξη κοινών ιδανικών, του πνεύματος αυτοθυσίας και η συνειδητοποίηση της φυλετικής συγγένειας οφείλουν να αποτελούν κρατική πολιτική.

Ως προς την αναπαραγωγή, η βέλτιστη ηθική είναι αυτή που...

Ιωάννης Μεταξάς, ο ηγέτης του ΟΧΙ - σε ποιον φυλετικό τύπο ανήκει;

Ο Ιωάννης Μεταξάς (1871-1941) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Ιθάκη. Εισήχθη στη σχολή Ευελπίδων, από όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός Μηχανικού. Έπειτα φοίτησε στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου και αναλαμβάνει υψηλές στρατιωτικές θέσεις και επαφές με τον βασιλικό κύκλο. Ο Μεταξάς αναλαμβάνει σημαντικές στρατιωτικές θέσεις, δίπλα από τους πρωθυπουργούς και τον Βασιλιά. Στέλνεται για να υπογράψει συνθήκη με τη Βουλγαρία το 1912, την παράδοση της Θεσαλλονίκης το ίδιο έτος και συμμετέχει στην κατάληψη του Μπιζανίου το 1913 και στην παράδοση των Ιωαννίνων.

Στον Εθνικό Διχασμό, παίρνει το μέρος του...

Ο Gustave Le Bon για την αποτυχία του πολυφυλετισμού

"Η αδελφότητα ανάμεσα σε διαφορετικές φυλές δεν είναι δυνατή παρά μόνο όταν η μία αγνοεί την άλλη. Το να πλησιάσουμε τους λαούς καταργώντας απλώς τις αποστάσεις, ισοδυναμεί απλώς με το να τους καταδικάσουμε να γνωριστούν καλύτερα και κατά συνέπεια να ανέχονται λιγότερο ο ένας τον άλλο."

Gustave Le Bon, Πολιτική Ψυχολογία

Οι Ευρωπαϊκές φυλές σύμφωνα με τον Otto Reche

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ...

Φυλή και μυϊκή ενδυνάμωση

Ο τρόπος εκγύμνασης και μυϊκής ενδυνάμωσης θεωρείται τυποποιημένος και ασχέτως φυλής. Ωστόσο οι διάφορες φυλές του ανθρώπου είναι τελείως διαφορετικές ως προς τη σωματοδομή και τη διαμόρφωση των μυών. Αρκεί να δούμε τη διαφορά στους Ευρωπαϊκούς φυλετικούς τύπους. Οι διαφορές με τους εξωευρωπαϊκούς φυλετικούς τύπους είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Ο Μεσογειακός τύπος έχει καλοσχηματισμένους μύες εκ του φυσικού του. Μάλιστα αν δεν κάνει καθιστική ζωή, οι μύες του φαίνονται σαν γυμνασμένοι, χωρίς καν να έχει γυμναστεί συστηματικά. Έχει κόκκαλα μέτριου πάχους και συνδέσεις με τους μύες ισχυρές. Αν γυμναστεί, τότε οι μύες του προκύπτουν άριστοι σε εμφάνιση και δύναμη, ερχόμενος στην μυϊκή τελειότητα των αρχαίων Ελληνικών αγαλμάτων, που απεικονίζουν τον μεσομορφικό Μεσογειακό φυλετικό τύπο.

Ο Διναρικός τύπος έχει κάπως μικρότερους μύες εκ του φυσικού του. Όμως είναι ανθεκτικοί και δυνατοί. Τα κόκκαλα είναι πιο λεπτά και η σωματοδομή είναι μεσομορφική προς εξωμορφική. Αν γυμναστεί, τότε οι μύες προκύπτουν δυνατοί, αλλά σε μέγεθος όχι τόσο μεγάλοι και καλοσχηματισμένοι όσο στον Μεσογειακό τύπο.

Ο Νορδικός τύπος...

Η μορφολογία των μαλλιών

Η μορφολογία της τρίχας καθορίζει τη μορφή των μαλλιών. Οι ανθρωπολόγοι κατηγοριοποιούν τα μαλλιά σε ίσια, κυματιστά, σγουρά και κατσαρά. Οι κατηγορίες a, b αντιστοιχούν στα ίσια μαλλιά, η κατηγορία c στα κυματιστά, οι κατηγορίες d, e στα σγουρά και οι υπόλοιπες κατηγορίες στα κατσαρά.

Τα ίσια μαλλιά κυριαρχούν στους μογγόλους. Τα έντονα σγουρά μαλλιά είναι χαρακτηριστικό των αφρικανικών φυλών. Οι ενδιάμεσες κυματιστές μορφές, εμφαίνζονται μαζί με τις ίσιες σε Ευρωπη, Μέση Ανατολή έως Ινδία και Βόρεια Αφρική.

Στους Ευρωπαϊκούς φυλετικούς τύπους, πιο συχνά κυματιστά μαλλιά εμφανίζουν οι Μεσογειακοί, οι Αρμενοειδείς και λιγότερο οι Κρομανοειδείς, Διναρικοί. Ίσια μαλλιά έχουν κυρίως οι Αλπικοί, Νορδικοί, Βαλτικοί.

Η εικόνα είναι από το βιβλίο του R. Martin, "Lehrbuch der Anthropologie", Vol. I Somatologie, σελ. 213.