Αφιέρωμα στις φυλές της Ευρώπης από το αμερικανικό περιοδικό LIFE του 1939!!!

Η επικράτηση των Εθνικοσοσιαλιστών στη Γερμανία αύξησε κατακόρυφα το ενδιαφέρον για την φυλετική ανθρωπολογία. Ακόμα και περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας περιέχουν άρθρα σχετικά με τους φυλετικούς τύπους στον άνθρωπο και την επιστήμη της φυλετικής ανθρωπολογίας. Η μελέτη των φυλών του ανθρώπου αρχίζει να ενδιαφέρει ακόμα και απλούς ανθρώπους, που αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι κάθε φυλετικός τύπος αντιστοιχεί σε συγκεκριμένα ψυχικά χαρακτηριστικά.

Αφορμή για τη συγγραφή του άρθρου, όπως ξεκαθαρίζεται στην αρχή του, είναι η επίδραση...

Διναρικοί, οι ιδανικοί αντάρτες

Είναι γνωστό ότι οι βαλκανικοί λαοί κατά το παρελθόν έγιναν γνωστοί για τις ικανότητες τους στον ανταρτοπόλεμο. Τα ιστορικά παραδείγματα στον χώρο των βαλκανίων είναι πολλά, με ενδεικτικότερο το πρόσφατο παράδειγμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου το σημαντικότερο αντάρτικο ξέσπασε στις περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Γιατί όμως οι λαοί των Βαλκανίων διακρίνονται στον ανταρτοπόλεμο;

Στα δυτικά βαλκάνια ζει σε μεγάλες συγκεντρώσεις ο Διναρικός φυλετικός τύπος. Οι Διναρικοί ως προς την σωματοδομή, είναι λεπτοί εξωμορφικοί με εντυπωσιακές αντοχές. Ως προς την συμπεριφορά, διαπνέονται από πνεύμα ανεξαρτησίας, ευκολία προσανατολισμού, είναι ευερέθιστοι, δραστήριοι και φανατίζονται εύκολα. Ο συνδυασμός όλων αυτών των χαρακτηριστικών τους καθιστά άριστους αντάρτες. Οι αντοχές είναι πολύ σημαντικές στον ανταρτοπόλεμο, καθώς οι αντάρτες ίσως να χρειαστούν μέρες για να βρουν τροφή. Η εξωμορφική σωματοδομή επίσης βοηθά στις δυσκολίες ενός ανταρτοπολέμου, που συνήθως διεξάγεται σε ορεινές περιοχές. Φαίνεται μάλιστα ότι ο Διναρικός τύπος είναι απόλυτα προσαρμοσμένος σε ορεινή σκληρή διαβίωση.

Το πνεύμα ανεξαρτησίας και η ενεργητικότητα τους οδηγούν να βγουν σχετικά πιο εύκολα από άλλες φυλές στο αντάρτικο όταν καταπιέζονται. Με κατάλληλη καθοδήγηση, οι διναρικοί, που δεν διακρίνονται για την οξυδέρκειά τους, μπορεί να φανατιστούν σε υπερβολικό βαθμό και να αγωνιστούν μέχρι θανάτου εναντίον του εχθρού. Είναι τολμηροί και ο φανατισμός τους κάνει ακατάβλητους. Οι Διναρικοί χαρακτηρίζονται από έλλειψη πειθαρχίας, ωστόσο στον ανταρτοπόλεμο, οι πολεμιστές έχουν αρκετή αυτονομία και με αρκετό φανατισμό τα προβλήματα απειθαρχίας ξεπερνώνται.

Οι τρομερές δυσκολίες του αντάρτικου το καθιστούν πιο δύσκολο για άλλους φυλετικούς τύπους. Αλπικοί είναι αδύνατο να κάνουν αντάρτικο λόγω ατολμίας, ενώ Νορδικοί έχουν προβλήματα αντοχής και όχι μαχητικότητας. Οι αντάρτες σε κάθε περίπτωση είναι λίγοι σε αριθμό. Αν δείτε εικόνες, θα διαπιστώσετε ότι όχι μόνο στα δυτικά βαλκάνια, αλλά σε όλη τη βαλκανική χερσόνησο, σε διάφορες περιπτώσεις αντάρτικων, οι αντάρτες ήταν κυρίως του Διναρικού τύπου, παρότι ζουν και άλλες φυλές σε αυτές τις περιοχές.

Η διαπίστωση αυτή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τα κράτη της βαλκανικής χερσονήσου, έτσι ώστε Διναρικοί να επιλέγονται στους Ορεινούς Στρατιωτικούς Σχηματισμούς και για επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών. Διότι αν είσαι καλός αντάρτης, μπορείς να είσαι και καλός διώκτης τους. Αυτό αξιοποιήθηκε στο έπακρο από τους Γερμανούς στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και από τους Οθωμανούς κατά την Τουρκοκρατία, βάζοντας Διναρικούς να κυνηγούν τους υπόλοιπους Διναρικούς, αξιοποιώντας την χαλαρή εθνική συνείδησή τους.

Το πρόσωπο του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας

Ο Φίλιππος Β' της Μακεδονίας, πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ήταν αυτός που ισχυροποίησε και επέκτεινε το βασίλειο της Μακεδονίας, υποτάσσοντας τις περισσότερες Ελληνικές πόλεις, καθώς και τους Θράκες, Ιλλυριούς και Παίονες. Η ζωή του μεγάλου πολιτικού και στρατιωτικού ηγέτη ήταν ταραχώδης. Προετοίμασε το έδαφος για τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος συνάσπισε όλους τους Έλληνες εναντίον των ασιατών βαρβάρων που είχαν προκαλέσει τόσα δεινά στον Ελληνισμό.

Στο βίντεο παρουσιάζεται μια επιτυχημένη ανακατασκευή του προσώπου του Φιλίππου του Β' της Μακεδονίας, με βάση την προτομή του, με τη χρήση λογισμικού. Ο Φίλιππος με βάση την προτομή του ανήκει στον Μεσογειακό φυλετικό τύπο, έχοντας σγουρά μαλλιά, σαρκώδη χείλη, έντονη τριχοφυΐα προσώπου, "ανοιχτά" μάτια, μεσοπροσωπία.



Από την άλλη, μια αποτυχημένη προσπάθεια ανακατασκευής του προσώπου από τα λείψανα του τάφου του πραγματοποιήθηκε από Βρετανούς αρχαιολόγους, όπως φαίνεται στην φωτογραφία. Μάλλον ως Αλπικός παρουσιάζεται και δεν έχει καμία σχέση με την προτομή, αλλά ούτε και με το νόμισμα που τον απεικονίζει! Οι "ανακατασκευές" από "αρχαιολόγους" για διάφορα ιστορικά πρόσωπα με χρήση λειψάνων, είναι σχεδόν πάντοτε αποτυχημένες και συχνά πολιτικά καθοδηγούμενες.

Αντιθέτως το άγλαμα του Φιλίππου στην Θεσσαλονίκη είναι κοντά στην απεικόνιση της σωζόμενης προτομής.

Φυλετική ανθρωπολογία και κοινωνιολογία

Κοινωνιολογία είναι η επιστήμη που μελετά τις κοινωνίες. Πιο συγκεκριμένα, επειδή οι κοινωνίες αποτελούνται στο πιο χαμηλό επίπεδο από μεμονομένα αλληλεπιδρούντα άτομα, η κοινωνιολογία καταλήγει στο να είναι η μελέτη της συμπεριφοράς μεταξύ των ανθρώπων. Οι κοινωνιολόγοι συνεπώς θα πρέπει να μελετούν κάθε παράγοντα που επηρεάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά, για να μπορέσουν να βγάλουν ορθά συμπεράσματα.

Συχνά θα έχετε διαβάσει διάφορα κείμενα κοινωνιολογίας τα οποία περιέχουν πομπώδεις ακατανόητους όρους, με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να μην καταλαβαίνει τίποτα. Διάφοροι διάσημοι ιστορικά "κοινωνιολόγοι" εισάγουν ασαφή ορολογία, η οποία όντας κενού περιεχομένου, ούτε αποδεικνύει τίποτα, ούτε ωθεί στην επιστημονική πρόοδο. Όταν διαβάζει τους "κλασικούς" κοινωνιολόγους, ένας επιστήμονας καταλαβαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι αδυνατούν να κατανοήσουν ή να μελετήσουν σε βάθος τα φαινόμενα, εφευρίσκουν μια ορολογία δική τους και την εφαρμόζουν στην κοινωνική πραγματικότητα κάνοντας λογικές ακροβασίες ασαφολογίας. Όταν διαβάζετε ένα "κοινωνιολογικό" κείμενο που περιέχει ασάφειες και δεν το καταλαβαίνετε, φταίει ο συγγραφέας και όχι εσείς.

Οι κοινωνιολόγοι αγνοούν συστηματικά την...

Έθνος και Φυλή, δυο έννοιες αναπόσπαστες

Ο Ηρόδοτος είχε θέσει ως συστατικά στοιχεία ενός έθνους το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον και το ομότροπον. Η κοινή γλώσσα, η κοινή θρησκεία και ο κοινός τρόπος ζωής είναι στοιχεία που ισχυροποιούν την ενότητα ενός έθνους. Μελετώντας την ιστορία μπορεί να διαπιστώσει κανείς ότι γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις δεν αρκούν από μόνα τους για τον χαρακτηρισμό ενός έθνους. Μπορεί να είναι ενοποιητικά στοιχεία, ωστόσο η ανυπαρξία κοινής φυλετικής προέλευσης οδηγεί αργά ή γρήγορα σε διάσπαση ή εξαφάνιση του έθνους.

Κάθε έθνος αν βρεθεί ανεπηρέαστο, αναπτύσσει τη δική του γλώσσα και θρησκεία, ωστόσο αυτές μπορούν να του επιβληθούν και μετά από κατάκτηση. Στην δεύτερη περίπτωση, γίνονται επιφανειακά δεκτές με τη φυλή να αλλοιώνει τις επιδράσεις αυτές ώστε να ταιριάζουν στην ψυχοσύνθεσή της. Η γλώσσα μιλιέται με διαφορετικό τρόπο και σιγά σιγά διαφοροποιείται μέχρι να γίνει ξεχωριστή διάλεκτος ή γλώσσα. Η θρησκεία υιοθετείται επιφανειακά και μετασχηματίζεται ώστε να ταιριάζει στον ψυχισμό της φυλής. Ο τρόπος ζωής μόνο στους τύπους αλλάζει. Πραγματική αλλαγή συμπεριφοράς συμβαίνει μόνο με την εισαγωγή αλλόφυλων. Όσοι περισσότεροι αλλόφυλοι εισέρχονται, τόσο η διάσπαση του έθνους θα πλησιάζει, λόγω των διαφορετικών κοινωνικών, πολιτιστικών, θρησκευτικών προτιμήσεων. Ένα κράτος, αν δεν είναι φυλετικα ομοιογενές, πρέπει να το επιδιώκει, ώστε να διατηρεί τη συνοχή του.

Λαοί μικτοί, αλλά με κοινή θρησκεία, θεωρούμενοι ως "έθνος", οδηγήθηκαν γρήγορα σε διάσπαση σε επιμέρους εθνικά κράτη. Η καθολική Αυστροουγγαρία διεσπάσθη στις επιμέρους εθνότητες που την αποτελούσαν και την υπέσκαπταν. Επίσης, η γλώσσα, δεν αρκεί σε καμία περίπτωση για να χαρακτηρίσει ένα έθνος. Πολλές αραβόφωνες χώρες έχουν καμία ή ελάχιστη εθνολογική ή φυλετική σχέση μεταξύ τους. Κάθε ανθρώπινη φυλή διαθέτει τα δικά της ψυχικά χαρακτηριστικά, τα οποία διαφέρουν από αυτά των υπολοίπων. Ο τρόπος ζωής ενός έθνους είναι απ'ευθείας παράγωγο των ψυχικών χαρακτηριστικών της φυλής. Η θρησκευτική, γλωσσική και πολιτιστική έκφραση είναι δευτερεύοντα παράγωγα στοιχεία της φυλετικής συμπεριφοράς. Η Φυλή είναι συνεπώς ο βαθύτερος ενοποιητικός παράγοντας του Έθνους.

Ο Gustave Le Bon για τους πολέμους

"Όλοι οι μεγάλοι πόλεμοι της ανθρωπότητας: πόλεμοι κατακτητικοί, δυναστικοί, θρησκευτικοί, προπαγανδιστικοί, δεν ήταν τις περισσότερες φορές παρά πόλεμοι φυλών"

Gustave Le Bon, Πολιτική Ψυχολογία

Ο Περικλής όπως ήταν στην πραγματικότητα!

Ο Περικλής σύμφωνα με την προτομή του ανήκει στον Μεσογειακό φυλετικό τύπο. Στο παραπάνω σχήμα δίνεται μια αναπαράστασή του με χρώμα, που ταιριάζει απόλυτα με τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της προτομής. Παρατηρήστε την στολή του Μουσολίνι (!). Επιβλητική φυσιογνωμία φαίνεται ο Περικλής!

6 μήνες ΦΥΛΕΤΙΚΑ! Το ιστολόγιο γιορτάζει τους 6 μήνες λειτουργίας του!

Το ιστολόγιο φιλοδοξεί να αυξήσει το ενδιαφέρον των Ελλήνων για την φυλετική ανθρωπολογία. Κάθε φυλή έχει τα δικά της ψυχικά γνωρίσματα. Η φυλετική σύνθεση ενός έθνους επιδρά καταλυτικά στην διαμόρφωση του πολιτισμού και της ιστορίας του. Η φυλή επηρεάζει και την προσωπική συμπεριφορά.

Για να γνωρίσετε τις ανθρώπινες φυλές της Ευρώπης, ανατρέξτε στις παλαιότερες αναρτήσεις και στα βιβλία στους συνδέσμους. Μελετήστε τα σωματικά και ψυχικά χαρακτηριστικά των φυλών. Για όσους θέλουν να εντρυφήσουν, υπάρχουν τα Forum φυλετικής ανθρωπολογίας, όπου παρέχονται σημαντικές γνώσεις. Έπειτα παρατηρήστε τους ανθρώπους γύρω σας και θα διαπιστώσετε ότι εμφάνιση και συμπεριφορά είναι έννοιες αλληλένδετες. Τότε θα διαπιστώσετε την κολοσιαία σημασία της φυλετικής ανθρωπολογίας και θα κατανοήσετε πως αν αλλάξει η φυλετική σύνθεση ενός πληθυσμού, αμέσως θα αλλάξουν η συμπεριφορά, ο πολιτισμός, τα έθιμα, οι τέχνες, οι επιστήμες, ή με μια λέξη, τα πάντα.

Αναπαραστάσεις σε αρχαιοελληνικά αγγεία οίνου: ποιον φυλετικό τύπο απεικονίζουν;

Οι μορφές, οι περισσότερες γυναικείες, ανήκουν στον Μεσογειακό φυλετικό τύπο. Αναπαριστώνται με σγουρά καστανά ή μαύρα μαλλιά, εξωμορφικές, δολιχοκεφαλικές, με ίσια μύτη, πρόσωπο και πηγούνι χωρίς γωνίες, όλα γνωρίσματα αυτού του φυλετικού τύπου.

Οι διαφορετικές σωματοδομές στη γυναίκα

Η πρώτη γυναίκα αναπαριστά τον Νορδικό τύπο, ενώ η δεύτερη τον Βαλτικό. Ακόμα και αν οι δύο γυναίκες είναι λεπτές και με το ίδιο βάρος, οι σωματοδομές είναι διαφορετικές. Η Νορδική γυναίκα είναι εξωμορφική, δηλαδή με στενό κορμό και μικρή εναπόθεση λίπους, ενώ η Βαλτική είναι ενδομορφική, δηλαδή με πιο ευρεία σωματοδομή και με περισσότερο λίπος εκ φύσεως.

Η Νορδική γυναίκα επίσης απεικονίζεται ψηλή, με λεπτό πρόσωπο, λεπτό λαιμό και ίσια μύτη, ενώ η Βαλτική πιο κοντή, με ευρύ πρόσωπο, ευρύ λαιμό και κοίλη μύτη.

Η πρακτική εφαρμογή της ευγονικής στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία

Η ευγονική είναι η επιστήμη που ως σκοπό έχει να κληρονομηθούν στους απογόνους επιθυμητά χαρακτηριστικά, τα οποία θεωρούνται ότι βελτιώνουν το είδος. Η βελτίωση μπορεί να προκύψει όταν οι επιθυμητοί γονείς παράγουν πολλούς απογόνους, ενώ οι ανεπιθύμητοι ελάχιστους. Σαν ιδέα ακούγεται λογική, αλλά στην πράξη τα πράγματα είναι περίπλοκα. Ο ορισμός των επιθυμητών χαρακτηριστικών είναι δύσκολος και συνήθως ασαφής. Το μεγαλύτερο πρόβλημα προκύπτει από αυτούς που θα πρέπει να υποστούν απαγόρευση αναπαραγωγής, συνήθως μέσω στείρωσης.

Η φυλή και η βελτίωσή της είναι κεφαλαιώδεις έννοιες της Εθνικοσοσιαλιστικής κοσμοθεώρησης. Στις 14 Ιουλίου 1933, λίγους μήνες μετά την άνοδο των Εθνικοσοσιαλιστών στην εξουσία, ανακοινώθηκε η ευγονική νομοθεσία. Σύμφωνα με αυτή, θεσπίστηκαν κάποιες κατηγορίες βαριών κληρονομικών ασθενειών και αν κάποιος είχε μια τέτοια ασθένεια, υποβάλλονταν σε στείρωση. Τέτοιες ασθένειες ήταν π.χ. σχιζοφρένεια, κληρονομική κώφωση, σοβαρές παραμορφώσεις, κτλ. Όλοι οι γιατροί είχαν υποχρέωση να ενημερώνουν τα κατά τόπους ειδικά γραφεία για το αν οι ασθενείς έχουν κάποια κληρονομική ασθένεια. Όσοι εντοπίζονταν, εξετάζονταν και από ειδικούς γιατρούς και αν επιβεβαιώνονταν η ύπαρξη ασθένειας που όριζε ο νόμος, επιβάλλονταν υποχρεωτική στείρωση. Αντιδράσεις υπήρξαν, αλλά ήταν αμελητέες.

Αν η υπόθεση ήταν περίπλοκη, μπορούσε να ασκηθεί έφεση και η υπόθεση να εκδικαστεί από ειδικά δικαστήρια με εξειδικευμένους γιατρούς. Σε σπάνιες περιπτώσεις η υπόθεση πήγαινε και στο μοναδικό δικαστήριο δευτέρου βαθμού, όπου η υπόθεση τελεσιδικούσε. Οι αποφάσεις των δικαστηρίων ήταν κατά κανόνα πολύ επιεικείς και κάθε αμφιβολία ήταν υπέρ του ασθενούς.

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ευγονική πολιτική της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας και την πρακτική εφαρμογή της, μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο του L. Stoddard "Into the Darkness", 1940, στο κεφάλαιο 16, καθώς επίσης και στο Eugenics Review, "German Eugenics in Practice", 1936.

Πέρα από την πρακτική εφαρμογή, σε συμβουλευτικό επίπεδο λειτουργούσαν γραφεία Φυλετικής Υγιεινής για ενημέρωση και σε θεωρητικό επίπεδο, ευγονική έρευνα διεξήγαγε το Kaiser Wilhelm Institute of Anthropology, Human Heredity, and Eugenics, που είχε ιδρυθεί από την δημοκρατική κυβέρνηση του 1927.

Συμπερασματικά, η ευγονική πολιτική της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας είχε σαν σκοπό να σταματήσει η διάδοση παρακμιακών στοιχείων στην κοινωνία και η αντικατάστασή τους από υγιή στοιχεία. Πολιτική απαραίτητη για την βελτίωση ενός έθνους. Η αποφυγή γέννησης ανθρώπων με βαριές κληρονομικές ασθένειες, μέσω στείρωσης, είναι καλύτερη για το έθνος από την τεχνητή διατήρηση στη ζωή ενός παραμορφωμένου εκ γενετής ανθρώπου. Η αντικατάσταση ενός ανθρώπου βαριά παραμορφωμένου που η φύση θα εξάλειφε, από έναν υγιή, είναι απείρως προτιμότερη αν το δει κανείς από την πλευρά ολόκληρης της φυλής ή του έθνους ή ακόμη και από οικονομική σκοπιά. Η απόρριψη των στοιχείων που η ίδια η φύση εξαλείφει και η αντικατάστασή τους από υγιή είναι πολύ σημαντική και πρέπει να γίνει μέρος της ηθικής κάθε πολιτισμένου λαού. Οι Σπαρτιάτες και πολλοί αρχαίοι λαοί είχαν συνειδητοποιήσει τη σημασία της ευγονικής.

Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική της μείωσης των ανεπιθύμητων στοιχείων στη Γερμανία ήταν η απολύτως στοιχειώδης και δεν λάμβανε υπόψη φυλετικά κριτήρια. Από την αντίθετη λογική, η αύξηση των επιθυμητών στοιχείων για τους Γερμανούς, δηλαδή της Νορδικής φυλής, ξεκίνησε σταδιακά το 1936 με το πρόγραμμα Lebensborn των SS.

Γιατί οι φυλετικοί χάρτες δεν συμπίπτουν με τους πολιτικούς χάρτες;

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι οι κάτοικοι μιας χώρας αποτελούν μια φυλή. Εκφράσεις όπως "Γερμανική φυλή", "Ιταλική φυλή", "Γαλλική φυλή" θα τις έχετε συναντήσει. Υπό αυτήν την έννοια, οι λαοί θεωρούνται ομοιογενείς και διαφέρουν από όλους τους άλλους. Στη συνείδηση των περισσοτέρων, ένας που ζει μερικά χιλιόμετρα πέρα από τα σύνορα, σε μια γειτονική χώρα, είναι αλλόφυλος. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική.

Τα πολιτικά σύνορα προκύπτουν από τη διαρκη διαμάχη των διαφόρων κρατών μεταξύ τους. Επαρχίες αλλάζουν χέρια διαρκώς. Άλλα κράτη διαλύονται και απορροφώνται από τα γειτονικά τους, ενώ άλλα διασπώνται σε επιμέρους κράτη. Σε μια επαρχία που άλλαξε χέρια, δεν άλλαξε η φυλή των κατοίκων της από την μια μέρα στην άλλη. Δηλαδή, η προσάρτηση της Αλσατίας-Λωρραίνης, πότε από την Γαλλία, πότε από την Γερμανία, δεν σημαίνει ότι οι κάτοικοί της άλλαζαν φυλή κατά το δοκούν. Στην πραγματικότητα, σπάνια αλλάζει δραματικά η φυλετική σύνθεση μιας περιοχής. Για να γίνει αυτό πρέπει να μετακινηθούν πληθυσμοί και να εκδιωχθούν ή να εξαφανιστούν οι ντόπιοι, κάτι που δύσκολα συμβαίνει. Η διαπίστωση αυτή μπορεί να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι έννοιες κράτος και φυλή είναι πολύ δύσκολο να ταυτίζονται, όταν έχουν συμβεί ιστορικά πολλές πολεμικές διαμάχες. Τα σύνορα μπορούν να αυξήσουν την δυσκολία μίξης μεταξύ γειτονικών λαών, ωστόσο ιστορικά οι περιοχές αλλάζουν σύνορα πολλές φορές ή γίνονται σταδιακές ειρηνικές μετακινήσεις πληθυσμών.

Οι πόλεμοι σχεδόν πάντοτε έχουν φυλετική βάση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι περιοχές που κατακτώνται είναι φυλετικά ομοιογενείς. Και αυτοί που ξεκινούν τον πόλεμο ίσως να μην είναι ομοιογενείς και απλώς να το νομίζουν. Οι απελευθερωτικοί πόλεμοι γίνονται για την κατάκτηση εδαφών στα οποία κατοικούν ομόφυλοι. Βέβαια δεν είναι σίγουρο σε ποιον βαθμό τα εδάφη πράγματι κατοικούνται από ομόφυλους, καθώς η φυλετική ανθρωπολογία συνήθως είναι κάτι άγνωστο. Πολλές φορές κατακτώνται περιοχές για επεκτατικούς λόγους, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι περιέχουν αλλόφυλους. Δείτε τον χάρτη για να διαπιστώσετε τη σχέση φυλής και πολιτικών συνόρων, ως αποτέλεσμα των ιστορικών μεταβολών στην Ευρώπη.

Συνεπώς τα κράτη συχνά δεν είναι ομοιογενή. Ωστόσο, επειδή η φυλετική ομοιογένεια μιας χώρας είναι ο ισχυρότερος ενοποιητικός παράγοντας, θα πρέπει να επιδιώκεται ως η πρώτη προτεραιότητα του κράτους. Το έθνος βρίσκει ευκολότερα κοινή πορεία, οράματα, ιδανικά και δημιουργεί πολιτισμό, χωρίς να πέφτει στις παλινωδίες των πολυφυλετικών κοινωνιών, που καταντούν ζούγκλες όπου θριαμβεύει ο ατομικισμός.

Αρχαίοι Πέρσες και η ομοιότητα με τους σημερινούς Ιρανούς

Αρκετές ανάγλυφες αναπαραστάσεις αρχαίων Περσών έχουν βρεθεί. Οι Περσες απεικονίζονται ανήκοντες στον λεγόμενο Ιρανικό φυλετικό τύπο, με την χαρακτηριστική κυρτή μύτη, είναι εξωμορφικοί, ενώ στις έγχρωμες τοιχογραφίες απεικονίζονται μελαχρινοί, με αρκετά σκούρο δέρμα. Μοιάζουν χαρακτηριστικά με τους σημερινούς κατοίκους του Ιράν και αποτελούν τους προγόνους τους. Σημειωτέον ότι το Ιράν μέχρι το 1935 ονομάζονταν Περσία, ενώ η γλώσσα που ομιλείται εκεί είναι η Περσική.

Σε ποια κατηγορία ανήκει η μύτη σας;

Η "Ελληνική" μύτη είναι ίσια και λεπτή, αντιστοιχώντας σε λεπτορρινία. Εμφανίζεται στον Μεσογειακό και Νορδικό φυλετικό τύπο, αλλά και στον Βορειοαφρικανικό, Κρομανοειδή, Αιθιοπικό, Αλπικό.

Η "Νουβική" μύτη εμφανίζεται στις φυλές της υποσαχάριας αφρικής, είναι αρκετά πλατιά και κοντή και αντιστοιχεί σε πατυρρινία ή μεσορρινία.

Η "Ρωμαϊκή" μύτη είναι κυρτή, αντιστοιχεί σε λεπτορρινία και εμφανίζεται κυρίως στον Διναρικό και λιγότερο στον Μεσογειακό τύπο.

Η "πατημένη" - Snub και η "κοίλη" - Turn-up μύτη είναι χαρακτηριστικές του Αλπικού και Βαλτικού τύπου, η πρώτη και του Κρομανοειδή. Είναι κοντές και αντιστοιχούν συνήθως σε μεσορρινία.

Η μύτη "γερακιού" εμφανίζεται στον Αραβικό και Ιρανικό φυλετικό τύπο, ενίοτε και στον Βορειοαφρικανικό. Η μύτη αυτή είναι λεπτή και κυρτή, με λεπτή απόληξη και διαφέρει από τη μύτη του Αρμενοειδούς, η οποία είναι κυρτή, αλλά ευρύτερη, με παχιά απόληξη.

Gustave Le Bon - Νόμοι εξελίξεως των λαών

Στο βιβλίο του αυτό του 1895, ο Gustave Le Bon περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται οι λαοί. Πρωταρχικό ρόλο στην διαμόρφωση του πολιτισμού κάθε λαού έχει η φυλή.

Κάθε φυλή εκτός από τα σωματικά χαρακτηριστικά, διαθέτει και κληρονομικά ψυχικά χαρακτηριστικά, εξίσου αμετάβλητα με τα σωματικά. Μπορεί σε έναν μεμονομένο άνθρωπο τα ψυχικά χαρακτηριστικά της φυλής να μην είναι προφανή, αλλά γίνονται ξεκάθαρα όταν μελετώνται λαοί. Η εκπαίδευση μεταβάλλει μόνο κάποιες επιφανειακές συμπεριφορές. Ένας επιστήμονες μπορεί να έχει πολλές γνώσεις, όμως ο χαρακτήρας του είναι αντίστοιχος με αυτόν του μέσου ατόμου της φυλής. Οι διάφορες φυλές βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο πολιτισμού και δυνατότητας αφομοίωσης πολιτισμών.

Ο μοναδικός τρόπος για να μεταβληθεί η ψυχή ενός λαού είναι μέσω της φυλετικής μίξης με αλλόφυλους. Ο πολιτισμός κάθε φυλής αποτελεί έκφραση των ψυχικών της χαρακτηριστικών. Οι οποιεσδήποτε ξένες επιδράσεις αφομοιώνονται μόνο αφότου μεταβληθούν σε βαθμό ώστε να προσαρμοστούν στην ψυχή της φυλής. Πολλές φορές νέες πολιτιστικές επιδράσεις ή θεσμοί μόνο επιφανειακά γίνονται αποδεκτοί, ενώ κατά βάθος συνεχίζονται οι παλιές συμπεριφορές. Οι πολιτισμοί μεταβάλλονται με πολύ αργό ρυθμό, σε αντίθεση με την ιστορική αφήγηση που πολλές φορές δίνει την εντύπωση ότι με ένα γεγονός άλλαξαν θρησκείες ή πολιτισμοί. Οι αλλαγές είναι βαθμιαίες.

Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν πανομοιότυπο τρόπο διακυβέρνησης. Ωστόσο, οι μεν έχουν μεγάλη υλική και επιστημονική ανάπτυξη ενώ οι δε είναι υπανάπτυκτες. Στις ΗΠΑ, τουλάχιστον όταν έγραφε ο Le Bon, υπήρχαν κυρίως απόγονοι βορειοευρωπαίων, ενώ στην Λατινική Αμερική έντονη μίξη και κυρίως ιθαγενείς. Οι θεσμοί δεν μπορούν να μεταβάλλουν τη φυλή, η οποία ασχέτως επιφανειακών θεσμών συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο.

Άλλα παραδείγματα έχουν να κάνουν με την παρακμή των Ρωμαίων όταν σταδιακά οι λεγεώνες αντικαταστάθηκαν από ξένους μισθοφόρους, οι Γερμανικές φυλές είχαν ήδη εγκατασταθεί ειρηνικά στο εσωτερικό της και διοικούσαν ακόμη, υπό Ρωμαϊκή σημαία, αρκετές επαρχίες. Το τελειωτικό χτύπημα το 470μ.Χ. είναι μόνο το επιστέγασμα μιας σταδιακής ειρηνικής φυλετικής εισβολής.

Οι ιδέες, οι θρησκείες και πολιτικές θεωρίες που κατευθύνουν τους λαούς στην δημιουργία της ιστορίας, βασίζονται αποκλειστικά στην ψυχή και όχι στο λογικό. Ιδέες τελείως παράλογες ήταν ικανές να δημιουργήσουν φανατικούς πιστούς και να δημιουργήσουν ιστορία και ολόκληρους πολιτισμούς, καθότι μπόρεσαν να αγγίξουν την φυλετική ψυχή του λαού. Οι σοφοί με τις ανακαλύψεις τους μεταβάλλουν τον πολιτισμό, ωστόσο οι φανατικοί δημιουργούν την ιστορία.

Η πτώση των πολιτισμών είναι αποτέλεσμα της μείωσης της θέλησης και της δυναμικότητας. Η διαδικασία αυτή μπορεί να επιταχυνθεί από τη φυλετική μίξη που αλλάζει την ψυχή του λαού. Το τελειωτικό χτύπημα δίνει μια νέα πίστη ή ένας εισβολέας, που με περισσότερη ενέργεια και φανατισμό, θα επιβληθεί στη θέση της παλιάς καταστάσεως.

Το βιβλίο έχει εκδοθεί στα Ελληνικά, ενώ οι Γαλλομαθείς μπορούν να το διαβάσουν στα Γαλλικά εδώ.

Λήκυθοι από την αρχαία Αθήνα: ποιον φυλετικό τύπο απεικονίζουν;

Πατήστε πάνω για μεγέθυνση.

Οι λήκυθοι ήταν δοχεία για ελαιόλαδο. Οι παραστάσεις που σώθηκαν είναι με χρώμα πάνω σε λευκό φόντο. Οι μορφές είναι μελαχρινές ή καστανές, με ίσια μύτη, δολιχοκεφαλία, απαλά χαρακτηριστικά προσώπου και σώμα μεσομορφικό προς εξωμορφικό. Συνεπώς απεικονίζεται ο Μεσογειακός φυλετικός τύπος.

Η φυλετική σύνθεση λαών της Ευρώπης σύμφωνα με τον Ρουμάνο Iordache Făcăoaru

Με την φυλετική ανθρωπολογία δεν ασχολήθηκαν μόνο δυτικοευρωπαίοι. Σημαντικές σχολές φυλετικής ανθρωπολογίας κατά τον μεσοπόλεμο υπήρχαν στην Πολωνία, ενώ αρκετοί ασχολήθηκαν με τον κλάδο σε Ιταλία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ρωσία. Σχεδόν σε κάθε χώρα υπήρχαν ένας ή περισσότεροι που ενδιαφέρθηκαν για αυτόν τον ραγδαία αναπτυσσόμενο κλάδο.

Ο Iordache Făcăoaru ήταν εκπρόσωπος της Ρουμανικής φυλετικής ανθρωπολογίας. Στην παραπάνω λίστα του 1939 δίνεται η εκτίμηση της φυλετικής σύνθεσης διαφόρων λαών της Ευρώπης. Περιλαμβάνονται αρκετοί περιττοί φυλετικοί τύποι ή μίξεις, που μπορούν να ομαδοποιηθούν.

Να σημειώσουμε ότι ο Făcăoaru ήταν ενεργό μέλος της Σιδηράς Φρουράς του Κορνήλιου Κοντρεάνου.

Από McMahon R., The Races of Europe - Anthropological Race Classification of Europeans 1839-1939, σελ. 492.

Γιατί τα ονόματα των λαών πολλές φορές αρχικά άνηκαν σε αλλόφυλους;

Οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται υπερήφανοι για το ότι ανήκουν σε έναν λαό. Τα ονόματα των λαών συχνά προέρχονται από πηγές που δεν έχουν καμία φυλετική σχέση με την σημερινή σύνθεση του λαού. Είναι ονόματα που αποκτήθηκαν παλαιότερα και έχουν μείνει στη μνήμη των λαών ως αντιπροσωπευτικά τους, πολλές φορές χωρίς να έχουν καμία σχέση με τους ίδιους. Παρόλα αυτά, οι λαοί φέρουν με υπερηφάνεια ονόματα που στην πραγματικότητα είναι αλλόφυλων και δηλώνουν πρωτύτερη κατάκτηση από εκείνους!

Για να γίνουν κατανοητά τα παραπάνω θα δοθούν μερικά παραδείγματα από λαούς της Ευρώπης που γνωρίζουμε αρκετά για την ιστορία τους.

Οι Γάλλοι, έχουν λάβει το όνομά τους ως λαός από τους Γαλάτες ή από τους Φράγκους (France). Γαλάτες και Φράγκοι ήταν ονόματα Νορδικών λαών που κατέκτησαν τμήματα της Γαλλίας παλαιότερα και επέβαλλαν το όνομά τους στους κατεκτηθέντες, οι οποίοι το οικειοποιήθηκαν, παρότι σήμερα οι Γάλλοι είναι κυρίως Αλπικοί, λίγο Μεσογειακοί νότια και δυτικά και ελάχιστα Νορδικοί στον Βορρά.

Οι Γερμανοί, Δανοί, Σουηδοί, έχουν όλοι τους ονόματα από αρχαίες Νορδικές φυλές, κάτι που ταιριάζει αρκετά με τη σημερινή φυλετική τους σύσταση.

Οι Ελβετοί, Βέλγοι, Ρώσοι έχουν ονόματα και αυτοί από Νορδικές φυλές, παρότι ένα μικρό μόνο μέρος τους είναι Νορδικό.

Οι Ιταλοί και Ισπανοί έχουν ονόματα από Ελληνικούς γεωγραφικούς όρους.

Οι Έλληνες έχουν πάρει το όνομά τους από αρχαίο λαό της Μεσογειακής φυλής στον Ελλαδικό χώρο, ακόμα και ως Γραικοί (Greece).

Οι Ούγγροι (ή Μαγυάροι) και Βούλγαροι έχουν ονόματα από Τουρανικές φυλές, παρότι ο σημερινός τους πληθυσμός λίγο έως ελάχιστα Τουρανικός.

Οι Ρουμάνοι έχουν πάρει το όνομά τους από άλλο λαό, τους Ρωμαίους, δηλαδή είναι τελείως ετεροπροσδιοριζόμενοι.

Οι Σλοβένοι, Κροάτες, Σέρβοι, έχουν ονόματα από Σλαβικές φυλές του παρελθόντος, ενώ οι ίδιοι είναι ελάχιστα Βαλτικοί φυλετικά.


Οι λαοί αποδέχονται το όνομα ακόμη και ξένης φυλής όταν κατακτηθούν, αρκεί να τους συμπεριφερθεί με ανεκτικότητα, να τους προσδώσει κύρος και να συμμετάσχουν μαζί σε κοινούς αγώνες.