Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Το βασικό εμπόδιο στην εφαρμογή της ευγονικής

Κάθε σώφρων άνθρωπος επιθυμεί οι απόγονοί του να προκύψουν καλύτεροι από τον ίδιο. Αυτή άλλωστε είναι η επιθυμία των περισσότερων γονιών. Η επιστημονική μελέτη της κληρονομικότητας μας διδάσκει ότι οι άνθρωποι λαμβάνουν όλα τα γνωρίσματά τους από τους προγόνους τους. Σωματικά και ψυχικά γνωρίσματα είναι ξεκάθαρα φυλετικά προσδιοριζόμενα. Η εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει, αλλά όχι να δημιούργησει εκ του μηδενός τις ψυχικές προδιαθέσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η πραγματική βελτίωση του ανθρώπου να μπορεί να γίνει μόνο δια μέσου της γενιάς.

Ευγονική ορίζεται ως ο κλάδος της βιολογίας που μελετά τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να βελτιώσουμε τον άνθρωπο. Συνεπώς, κάθε εχέφρων άνθρωπος οφείλει να υποστηρίζει την μελέτη της και την πρακτική της εφαρμογή. Αφού βάσει ορθολογισμού η χρήση της ευγονικής είναι κάτι το εξώφθαλμα αυτονόητο, γιατί πολλοί άνθρωποι εναντιώνονται σε αυτή; Τι είναι αυτό που στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή της ευγονικής;

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα, το βασικό εμπόδιο στην εφαρμογή της ευγονικής είναι...
η θρησκεία. Εννοούμε τον χριστιανισμό ή για να είμαστε ακριβείς, την χριστιανική ηθική. Η επίδραση της θρησκείας σε κάθε εποχή είναι βαθύτατη και επηρεάζει κάθε πτυχή της κοινωνίας. Μάλιστα η επίδρασή της είναι τέτοια, ώστε ο πολύς λαός να αποδέχεται σαν αυτονόητες τις ηθικές επιταγές της θρησκείας, μην μπορώντας ούτε καν να διανοηθεί πώς θα μπορούσε κάποιος να πιστεύει σε διαφορετικές ηθικές αρχές. Ας δούμε πώς η χριστιανική ηθική στέκεται εμπόδιο στην εφαρμογή της ευγονικής, αλλά και γενικότερα στην φυλετική θεώρηση.

Ο χριστιανισμός διδάσκει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, εννοώντας ενώπιον του θεού. Δεν διακρίνει διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, παρά μόνο σε πιστούς και μη. Ο Απόστολος Παύλος (Προς Γαλάτας, 3:28) είναι σαφής. Βέβαια η ανθρώπινη διαφορετικότητα είναι εξώφθαλμη και σωματικά και ψυχικά, ενώ πληθώρα επιστημονικών μελετών την επικυρώνει. Όμως η εκκλησία με τον ανορθολογικό-θρησκευτικό παράγοντα που εισάγει, κάνει την πλειοψηφία των ανθρώπων να έχουν αναστολές στην επιβολή πολιτικής με φυλετικά κριτήρια, εφόσον η θρησκευτική ηθική το αρνείται. Η στείρωση αλλόφυλων ή για λόγους κληρονομικών ασθενειών φαντάζει απαράδεκτη βάσει της ισότητας που διακηρύσσει ο χριστιανισμός, αλλά ωφέλιμη από κοινωνικής και εθνικής σκοπιάς.

Ο χριστιανισμός διδάσκει ότι η ζωή αποτελεί "δώρο του θεού" (π.χ. Πράξεις των Αποστόλων 17:25) με αποτέλεσμα η αφαίρεση ζωής να αποτελεί ηθικό παράπτωμα. Αυτή η τελείως ανορθολογική και αντιεπιστημονική αντίληψη ερχεται ενάντια στην ευγονική. Αν ένας άνθρωπος είναι εκ γενετής σωματικά παραμορφωμένος ή διανοητικά καθυστερημένος, ο χριστιανισμός το θεωρεί ανήθικο να θανατωθεί. Κάτι που στη φύση αναπόφευκτα θα εξέλιπε, ο χριστιανισμός μας επιτάσσει να το διατηρήσουμε τεχνητά στη ζωή. Η βιολογία μας διδάσκει ότι οι άνθρωποι είναι θνητοί και ότι σημασία έχει η γενιά και όχι τα μεμονωμένα άτομα, πόσω μάλλον όταν φέρουν βαριές κληρονομικές ασθένειες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν τυχόν απόγονοι. Επίσης εκτρέπονται πόροι για την σίτιση παραμορφωμένων, αντί για την επιδότηση της αναπαραγωγής περισσότερων υγιών ανθρώπων. Κι όμως, για τη μάζα σημασία δεν έχει ο ορθολογισμός, αλλά η θρησκευτική ηθική.

Ο χριστιανισμός εισήγαγε μια συγκεκριμένη σεξουαλική ηθική, την οποία γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά. Αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με κάποιες ευγονικές πρακτικές, εφόσον χρησιμοποιηθούν, όπως π.χ. η αναπαραγωγή εκτός γάμου μεταξύ των βιολογικά αρίστων, ώστε να υπάρξει ταχύτατη αύξησή τους στον πληθυσμό. Η μάζα θα αισθανθεί άσχημα αν αντικρύσει τέτοιες πρακτικές. Σημασία για την μάζα δεν έχει η πραγματική βελτίωση του φυλετικού υποβάθρου του έθνους, αλλά η διατήρηση της θρησκευτικής ηθικής.


Τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά στην αρχαία εποχή. Η εθνική θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων διαπνέονταν από τελείως διαφορετικές ηθικές αρχές. Όπως και στην σύγχρονη εποχή, έτσι και στην αρχαία Ελλάδα, η θρησκεία διαδραμάτιζε αποφασιστικό ρόλο στην κοσμοαντίληψη.

Ο Γάλλος ιστορικός Fustel de Coulanges μελετώντας τους θεσμούς, τα ήθη και την κοινωνία της αρχαίας Ελλάδας διαπίστωσε ότι η θρησκεία ήταν η βάση κάθε έκφανσης της ζωής. Το διάσημο βιβλίο του "The Ancient City" είναι ένα από τα σημαντικότερα βιβλία όλων των εποχών και κάθε μορφωμένος άνθρωπος οφείλει να το έχει διαβάσει. Ο τρόπος με τον οποίο θα αντιλαμβάνεται την αρχαία Ελλάδα θα αλλάξει για πάντα. Ο Coulanges παραθέτει αμέτρητες αναφορές στις αρχαίες πηγές, τις οποίες γνωρίζει σε βαθμό αξεπέραστης τελειότητας, αποδεικνύοντας τον ρόλο της θρησκείας στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Το βιβλίο αυτό του άνοιξε τον δρόμο για να αποκτήσει φήμη και να γίνει καθηγητής ιστορίας στη Σορβόννη, προσωπικός καθηγητής της Αυτοκράτειρας, γυναίκας του Ναπολέοντος ΙΙΙ και τελικά πρύτανης του Πανεπιστημίου. Αυτά όμως είναι το λιγότερο. Το σημαντικότερο είναι ότι με το έργο του αυτό έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης.

Ο Coulanges μας δηλώνει απερίφραστα ότι στην μελέτη των αρχαίων πρέπει να βγάλουμε από το μυαλό μας τις σύγχρονες πεποιθήσεις. Οι αρχαίοι σκέφτονταν τελείως διαφορετικά. Και ο κύριος λόγος ήταν η θρησκεία. Ο Coulanges αποδεικνύει ότι η θρησκεία όριζε τις σχέσεις των μελών της οικογένειας. Κάθε οίκος είχε την δική του λατρεία, στην οποία μετείχαν μόνο τα μέλη της οικογένειας. Η θρησκεία όριζε την θέση εξουσίας του άνδρα στην οικογένεια. Αυτός όριζε το περιεχόμενο της λατρείας και τελούσε την τελετουργία. Η εξουσία στην οικογένεια πήγαζε από την θρησκεία. Αν πέθαινε, η θρησκεία όριζε ότι αναλαμβάνει ο πρωτότοκος γιος. Έτσι προέκυπτε το κληρονομικό δίκαιο και η διανομή της περιουσίας.

Πολλές οικογένειες μαζί αποτελούσαν τις φυλές ή φατρίες, που σχηματίζονταν επί θρησκευτικής βάσης, λατρεύοντας κοινούς θεούς, με τον επικεφαλής της φατρίας να τελεί τις θρησκευτικές τελετουργίες έχοντας την απόλυτη πολιτική, στρατιωτική και θρησκευτική εξουσία. Η ένωση πολλών φατριών οδηγούσε στον σχηματισμό της πόλης, η οποία είχε τους δικούς της θεούς, διαφορετικούς από αυτούς των άλλων πόλεων. Πάλι ο ηγέτης είχε την απόλυτη πολιτική, στρατιωτική και θρησκευτική εξουσία. Η δομή της αρχαίας κοινωνίας είχε πλήρως αριστοκρατική δομή, με την θρησκευτική εξουσία, που ταυτοχρόνως ήταν πολιτική και στρατιωτική, να μεταβιβάζεται κληρονομικά στον πρωτότοκο γιο. Βέβαια η αριστοκρατική δομή της κοινωνίας δέχτηκε τροποποιήσεις ή ριζικές αλλαγές σε κάποιες περιοχές, όπως στην Αθήνα, το κληρονομικό δίκαιο τροποποιήθηκε σταδιακά, όμως η γενική δομή των αντιλήψεων δεν άλλαξε ιδιαίτερα κατά την αρχαιότητα.

Ως γνωστόν, οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι εφάρμοσαν πολλές ευγονικές πρακτικές. Αναλυτικά μπορείτε να διαβάσετε μια εξαιρετική μελέτη για την αρχαία ευγονική. Στην αρχαία Ελλάδα, ο πατέρας είχε το δικαίωμα να σκοτώσει το παιδί του. Αυτό πήγαζε από την πλήρη εξουσία που του έδινε η θρησκεία. Σήμερα, αυτό αποτελεί έγκλημα. Οι αντιλήψεις ήταν τελείως διαφορετικές τότε. Προφανώς η αρχαία ηθική δεν έθετε κανένα εμπόδιο στην πρακτική εφαρμογή της ευγονικής.

Η αρχαία εθνική θρησκεία βασίζονταν σε μια κουλτούρα αυστηρού διαχωρισμού. Η λατρεία του οίκου επιτρέπονταν μόνο στα μέλη της οικογένειας. Η συμμετοχή άλλων αποτελούσε ασέβεια. Η λατρεία της φατρίας, επιτρέπονταν μόνο στα μέλη της και σε κανέναν άλλο. Η λατρεία της πόλης επιτρέπονταν μόνο στους πολίτες της συγκεκριμένης πόλης. Οικογένεια, φατρία, πόλη και αργότερα οι αμφικτυονίες, δηλαδή ενώσεις πόλεων με θρησκευτικό χαρακτήρα, αποτελούσαν βαθμίδες διαχωρισμού για την συμμετοχή στις λατρευτικές τελετές. Η ιδιότητα του μέλους της οικογένειας, της φατρίας και της πόλης είχε και κληρονομική βάση. Αυτή η κουλτούρα διαχωρισμού βοηθούσε σημαντικά στην εφαρμογή εθνικών και φυλετικών διαχωρισμών, η οποία είναι ιδιαίτερα γνωστή στην αρχαιότητα, όπως τα περί βαρβάρων, κτλ.

Στην αρχαία εθνική θρησκεία η σεξουαλικότητα δεν ήταν κάτι σχεδόν δαιμονοποιημένο, όπως στον χριστιανισμό. Αντιθέτως, η γονιμότητα λατρεύονταν μέσω διαφόρων θεοτήτων. Είναι βέβαιο ότι σε ένα τέτοιο πνευματικό περιβάλλον, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα να κάνει κάποιος παιδιά εκτός γάμου για ευγονικούς λόγους, κάτι που φαίνεται να γίνονταν στην αρχαία Σπάρτη, είχε γίνει και στην Αθήνα σε περίπτωση λοιμού, ώστε να αυξηθεί ο πληθυσμός, λογικά γίνονταν και σε όλον τον αρχαίο Ελληνικό κόσμο. Προφανώς τέτοιες αντιλήψεις βοηθούν την εφαρμογή της ευγονικής.


Η επιστημονική αλήθεια και ο ορθολογισμός αφορούν μόνο μια ισχνή μειοψηφία ανθρώπων με υψηλή μόρφωση. Οι περισσότεροι άνθρωποι δρουν βάσει ανορθολογικών παραγόντων και ένας από τους σημαντικότερους είναι η θρησκεία. Όσο και αν νομίζει κάποιος ότι η θρησκεία δεν παίζει σημαντικό ρόλο στις μέρες μας, ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, κτλ, κτλ, πλανάται. Η θρησκεία πάντοτε θα παίζει καίριο ρόλο, αν όχι στην πολιτική, σίγουρα στις ηθικές αντιλήψεις της μάζας.

Κάποιοι θα πουν ότι οι άνθρωποι σήμερα δεν είναι θρήσκοι, οι περισσότεροι δεν πιστεύουν και δεν είναι πραγματικά χριστιανοί. Ούτε καν γνωρίζουν την διδασκαλία της εκκλησίας, ενώ άλλοι δεν έχουν πάει σχεδόν ποτέ σε ναό. Επίσης, υπάρχουν πολλοί που δεν πιστεύουν στην κρατούσα θρησκεία, δηλώνουν άθεοι, αντιχριστιανοί, άθρησκοι, αγνωστικιστές, κτλ, κτλ. Όλοι αυτοί, ακόμα και αν δηλώνουν άθεοι, αγνωστικιστές, κτλ στην πραγματικότητα ακολουθούν απαρέγκλιτα την χριστιανική ηθική. Η Savitri Devi, η οποία έζησε για χρόνια στην Ινδία και ακολούθησε την Ινδουιστική θρησκεία, η οποία έχει μια τελείως διαφορετική ηθική από τον χριστιανισμό, παρατηρούσε εύστοχα ότι στην Ευρώπη, όσοι δηλώνουν άθεοι, αντιχριστιανοί, κτλ στην πραγματικότητα παραμένουν πλήρως χριστιανοί ως προς την ηθική. Πόσους άθεους έχετε δει οι οποίοι να είναι υπέρ της ευγονικής; Πόσους αντιχριστιανούς έχετε δει να μην αισθάνονται άσχημα με τον θάνατο ενός παραμορφωμένου νεογνού, αλλά να το εκθειάζουν όπως θα έκαναν οι αρχαίοι; Πόσους άθρησκους έχετε δει να είναι υπέρ του φυλετικού διαχωρισμού; Πόσους αγνωστικιστές έχετε δει να είναι ενάντια στην έννοια της ισότητας; Κι όμως αυτά που θεωρούνται σχεδόν αδιανόητα στη σημερινή εποχή, ήταν ο κανόνας στον αρχαίο κόσμο. Γιατί κάποιος άθρησκος να μην έχει τελείως άλλες ηθικές αρχές και όλως τυχαίως να έχει ακριβώς τις χριστιανικές; Όποιος δηλώνει "αντιχριστιανός" στην πραγματικότητα προβάλλει μόνο μία εξωτερική εικόνα, παραμένοντας κατά βάθος πλήρως χριστιανός ως προς την ηθική.

Συνεπώς, κάθε φορά που συναντάτε έναν άνθρωπο που δηλώνει ενάντια στην ευγονική, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν μιλάει ο ίδιος, αλλά η θρησκευτική ηθική δια μέσου του στόματός του. Δεν μιλά ο ορθολογισμός, αλλά κάτι ανορθολογικό. Αυτές οι αξίες ενάντια στην φυλή, στην αριστοκρατία και στην ευγονική είναι ο λόγος που αρκετοί διανοούμενοι εναντιώθηκαν στον χριστιανισμό. Ούτε η τελετουργία ενοχλεί, ούτε κάποια τελείως παράλογα στοιχεία, που άλλωστε υπάρχουν σε κάθε θρησκεία υπό συμβολική μορφή. Ακόμη και η εκνευριστική πληθώρα Εβραϊκών στοιχείων δεν αποτελεί τον κύριο λόγο εναντίωσης στον χριστιανισμό. Η ηθική του χριστιανισμού είναι αυτό που επικρίνεται πάνω από όλα. Οι αξίες που εισάγει, τις οποίες εξέτασε διεξοδικά ο Νίτσε στο έργο του. Και όπως έλεγε ο Gustave Le Bon, η μεταβολή ενός ανορθολογικού-μεταφυσικού παράγοντα μπορεί να γίνει μόνο με την εμφάνιση ενός άλλου ανορθολογικού-μεταφυσικού παράγοντα. Έως τότε, η σημερινή θρησκεία θα αποτελεί εμπόδιο στην εφαρμογή της ευγονικής, εφόσον η μάζα ακολουθεί ανορθολογικά-μεταφυσικά την κρατούσα θρησκευτική ηθική.

15 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό! Συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος12 Απριλίου 2016 - 12:26 μ.μ.
    Ήμουν και εγώ έτοιμος να απαντήσω στον Κωνσταντινουπολίτη ,αλλά με κάλυψες πλήρως με το σχόλιο σου.Αλλά ήθελα να επισημάνω τις διαφορές των διάφορων θρησκειών.Για παράδειγμα ο Χριστιανισμός μας λέει ''αγαπάτε αλλήλους'' και ''άμα σε χαστουκίσουν γύρνα και το άλλο μάγουλο'' κτλ.Έτσι λοιπόν με αυτές τις ''μαγικές φράσεις'' εισέρχονται εκατομμύρια αφροασιατών και στο όνομα του Χριστιανισμού ,οι Χριστιανοί σε όλη την Ευρώπη (είτε Ορθόδοξοι,είτε Καθολικοί,είτε Προτεστάντες) τους φροντίζουν.Σε μια αρχαία εποχή λοιπόν τους αφροασιάτες θα τους έσφαζαν επειδή έτσι ''τους παρήγγειλε ο Άρης'' ,οι Σκανδιναβοί θα τους έπαιρναν τα κεφάλια για να πίνουν υδρόμελο στα κρανία τους για να τιμήσουν τον Θωρ και τον Όντιν και οι Κέλτες θα τους προσέφεραν θυσία στη Μόριγκαν.Και όλα αυτά θα ήταν φυσιολογικά.Ο χριστιανισμός μας έκανε ''ανθρωπιστές'' και πηγαίνουμε συνεχώς κόντρα στη Φύση.
    Έτσι λοιπόν ο Κωνσταντινουπολίτης εθελοτυφλεί έχοντας στο μυαλό τους όπως πολύ σωστά επισήμανες , την Αυτοκρατορία από το 1100 μ.Χ περίπου όπου ξαφνικά είπαν ''για κάτσε ρε συ , νομίζω είμαστε Έλληνες''...Είναι ντροπή πάντως να συγχέουμε τον Ελληνισμό με την...ρωμιοσύνη...Είναι βίοι αντίθετοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμε 12 Απριλίου 2016 - 12:48 μ.μ.

      Σαφώς και ισχύουν αυτά που επισημαίνεις αλλά ας λάβουμε υπόψιν όχι μόνο τον ρόλο της θρησκείας στην ιδεολογία και την κοσμοθεωρία αλλά και τον βρόμικο ρόλο που έπαιξε πολλές φορές η εκκλησία των βυζαντινών. Οι σταυροφόροι στον όνομα του Χριστού(που αρέσκεται στα χαστούκια) εξολόθρευαν με μένος και ανδρεία τα στίφη των απίστων τούρκων ενώ μοναχικά τάγματα όπως των Τευτόνων είχαν τον πόλεμο τρόπο ζωής. Απεναντίας στους ορθόδοξους μοναχούς, σε αυτήν την μόδα-μάστιγα της εποχής όχι μόνο απαγορευόταν να αγγίξουν όπλο αλλά και κάθε είδος κοινωνικής ζωής με ότι αυτό συνεπάγεται.
      Η εκκλησία μετά τον τρόμο που της προκάλεσε ο Ιουλιανός εδραιώθηκε στο σύστημα της βυζαντινής εξουσίας με τρόπο τέτοιο ώστε είχε βαρύτατη επιρροή όχι μέχρι το 1453 αλλά μέχρι το 1821. Την ενδιέφερε η επιβίωσή της και αυτή θα υπήρχε όσο υπήρχε το rum milliet.

      Ο Ανώνυμος12 Απριλίου 2016 - 12:26 μ.μ.

      Διαγραφή
    2. Πολύ σωστά αυτά που αναφέρεις. Υποθέτω λοιπόν πως οι Βόρειοι λαοί αποδέχθηκαν τον Χριστιανισμό ,''φέρνοντας τους στα μέτρα τους'' χωρίς να λησμονήσουν τα πολεμικά τους ένστικτα ,ενώ εδώ εμείς ,για 400 περίπου χρόνια μας έλεγε η εκκλησία ''η σκλαβιά στους τούρκους είναι δοκιμασία από τον Θεό και πρέπει να την υπομείνουμε και ότι το ξανθό γένος θα μας σώσει'' οδηγώντας μας στην αδράνεια.

      Διαγραφή
    3. Οι βόρειοι λαοί, πήραν τον χριστιανισμό και τον έκαναν πιο εβραιοπρεπή από ότι ήταν πριν. Μην γράφετε ότι σας έρχεται στο νου. Ο προτεσταντισμός, είναι επί της ουσίας αποσυγχρονισμένος ιουδαϊσμός.
      Από εκεί και πέρα, πράγματι ο χριστιανισμός υπήρξε θρησκεία της ισότητας, αλλά η επιροή που δέχθηκε και οι διαφορετικές χρονικές περίοδοι οδήγησαν σε σημαντικές διαφοροποιήσεις. Χωρίς όμως, να καταφέρουν να χτυπήσουν την ουσία της έννοιας της "ισότητας". Οπότε, όποιος επικρίνει τη χριστιανική ηθική στη βάση της, έχει απόλυτο δίκαιο και μάλιστα ανεξάρτητα αν οι επικρίσεις του αφορούν ορθόδοξους, καθολικούς, προτεστάντες ή ιεχωβάδες. Σε αυτή την θεωρητική παράμετρο, είναι όλοι ίδιοι.
      Βέβαια, η εφαρμογή από περίπτωση σε περίπτωση ειναι ένα άλλο ζήτημα. Στην σύγκριση αυτή, αν μπορεί να γίνει, είναι προφανές πως οι ορθόδοξοι και οι καθολικοί διαφέρουν των προτεσταντών ως προς την παραδοσιακότερη έκφανση. Η οποία ακριβώς επειδή έπαθε, σε ορισμένες περιόδους δεν κήρυττε σε καμία περίπτωση το "αγαπάτε αλλήλους" αλλά "αγαπάτε ημετέρους".

      Διαγραφή
    4. Εγώ απορώ πως είναι δυνατόν, σε ανθρωπολογικό ιστολόγιο, να πιάνετε κουβέντα με έναν τύπο που κατά κύριο λόγο αδιαφορεί για την ανθρωπολογική θεματολογία. Κι το κάνει εκθειάζοντας κάθε τι έρχεται από την Ανατολή, μόνο και μόνο, επειδή "του θυμίζει το Βυζάντιο". Του είναι αδιάφορο αν κάτι είναι έξω από τις φυλετικές και πολιτισμικές παρακαταθήκες. Γι' αυτό κι ορισμένες φορές, επιμένει να "βλέπει" διάφορους εξωτικούς χαρακτήρες εκεί που δεν υπάρχουν. Ακόμα και στα της εθνεγερσίας του 1821, θεωρεί ξεκάθαρα πως η Οθωμανική αυτοκρατορία "μετατρεπόταν σταδιακά σε Βυζάντιο" και ...καταδικάζει τους Έλληνες που "κλότσησαν" την ευκαιρία. Μιλάμε για γνήσιο και υστερόβουλο φαναριωτισμό!
      Γενικότερα, ο Κωνσταντινοπουλίτης δεν ενδιαφέρεται να συζητήσει αλλά να προσηλυτίσει διότι πάνω από όλα πιστεύει πως έχει την πιο σωστή και καλή άποψη, παρά των όσων παλινωδιών παρουσιάζονται μεταξύ των εκφρασμένων απόψεών του. Είναι φανερό πως τα όσα γράφει έχουν μονάχα μια "φολκλόρ" εντύπωση και τίποτε παραπάνω.
      Μια τέτοια συμπεριφορά, δεν θα μπορούσε -δεν είναι δυνατόν να "κρατηθεί"- από το να εκφράζει κι την τρανή πολιτική του αποψάρα, γεμάτη με επιτηδείως τοποθετημένα βεβιασμένα συμπεράσματα, που οδηγούν σε παραληρηματικά "κατηγορώ".

      Διαγραφή
  3. Επίσης ,επειδή λέμε πολλά και δε βγάζουμε άκρη , Κωνσταντινουπολίτη ο Χριστιανισμός εναντιώνεται στην ευγονική που είναι η μόνη λύση στην βελτίωση της φυλής και των Ευρωπαϊκών εθνών.Έτσι αμέσως καταλαβαίνει κανείς το ρόλο που διαδραματίζει ο χριστιανισμός και η ''ρωμιοσύνη''.Και στο κάτω κάτω το άρθρο δεν είναι συκοφαντικό κατά του Χριστιανισμού.Αν διαβάσεις τον τίτλο ,γράφει για το βασικό εμπόδιο για την εφαρμογή της ευγονικής που είναι αναμφίβολα ο Χριστιανισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΥΜΦΩΝΦΩ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ,ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΙΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ .....ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑ......ΚΑΙ Η ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ......

    ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ .ΠΩΣ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.........ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΕΕΙ ΕΞ'ΑΥΤΟ, ΘΕΜΕΛΙΩΘΗΚΕ ΗΘΙΚΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΡΟΤΑΣΤΑΝΤΙΚΟΥ ΚΑΛΒΙΝΙΣΜΟΥ ,ΠΑΡΟΤΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΥΛΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ......

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ Η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΙΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ , ΕΥΛΟΓΗΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ.........ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΓΙΝΕ ΚΙΝΗΤΗΡΙΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΝΤΡΕΑΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ - ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΗ ΛΕΓΕΩΝΑ ΤΟΥ........Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΠΙΣΗΣ ΧΡΗΣΙΜΕΥΣΕ ΤΟ 1821 ,ΩΣ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ......

    ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕΙ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ......ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ.....Η ΑΛΛΑΓΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΙΩΝΕΣ........ΑΝΤΙΘΕΤΑ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ, ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ρωμαϊκό κράτος , έγινε ελληνικό , μέσω του χριστιανισμού. Οι παλιές πολυθειστικές θρησκείες δέχτηκαν τεράστια φθορά στην περίοδο του ρωμαικού μεσογειακού κράτους. Ήταν διαφορετική η Ελληνική θρησκεία όταν μέσω των αμφικτιονιών και του ιερατίου λατρεύονταν μόνο συγκεκριμένοι ελληνικοί θεοί και διαφορετικός ο πανθείσμός της Εποχής της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στην Ρωμαική Αυτοκρατορία λόγω κατάρτησης των συνόρων λατρεύονταν όλοι οι θεοί από όλους. Μπορούσες να συναντήσεις κάποιον να θυσιάζει στον Δία και μετά στην Ίσιδα. Σε αυτά έθεσε τέλος ο Χριστιανισμός ο οποίος ήταν όχημα εξελλληνισμού της Αυτοκρατορίας. Διατυπώθηκε από έναν άνθρωπο γεννημένο στην Γαλλιλαία της Ιουδαίας, περιοχή ελληνιστικής μετοικίσεως. Δεν έγινε αποδεκτός από τους Εβραίους άλλα από τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Ο Κωνσταντίνος χρησιμοποίησε τον χριστιανισμό ως ενοποιητική ιδεολογία του στρατεύματος του και έγινε μοναδικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Αμέσως μετέφερε την Πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας στο Βυζάντιο πόλη αρχαία ελληνική αποικία με ενδοχώρα με ελληνικό πληθυσμό. Εφόσον οι Αυτοκράτορες έπρεπε να αναγορευτούν στον Ιππόδρομο μπροστά στο λαό , ήταν μια εγγύηση εξελληνισμού της Αυτοκρατορίας. Ο χριστιανισμός μπορεί να φαίνεται επικίνδυνος λόγω της αφελούς ηθικής του άλλα επικράτησε με το εν τούτο νίκα. Λίγους αιώνες αργότερα ο Ηράκλειος κυνηγούσε τους Πέρσες πυρολάτρες για την επιστροφή του τιμίου ξύλου.
    Έτσι πήραμε στα χέρια μας την Αυτοκρατορία των Ρωμαίων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάμε πάλι!
      Το ρωμαϊκό κράτος δεν έγινε ελληνικό από την ελληνική φιλοσοφία, την ελληνική λογοτεχνία, τις ελληνικές επιστήμες, τις ελληνικές αρχές και τα ελληνικά ιδεώδη και την ελληνική λατρεία αλλά περίμενε να γεννηθεί κάποιος κάποιος κάποτε στην Γαλιλαία να κάνει μια εβραϊκή αίρεση και να ανοίξει τα μάτια στην ανθρωπότητα.(Δηλαδή 3 ενδεχόμενα, ή μας τρολάρεις ή είσαι νοητικά καθυστερημένος/κάτω των 5 ετών ή η μόνη επαφή σου με την αρχαία ελλάδα ήταν ο Ηρακλής και η Ζήνα στο star.
      Αυτό για την λατρεία των θεών που αναφέρεις σχετίζεται με την ταύτιση των θεών. Ο κάθε λαός έχει την δυνατότητα να ονομαζει όπως θέλει όποια θεότητα θέλει. Ο Κωνσταντίνος χρησιμοποίησε τον χριστιανισμό επειδή έτσι του υπέδειξε η μητέρα του.
      Ο Ιουλιανός πήγε να ξανακάνει την αυτοκρατορία ελληνική αλλά δεν τα κατάφερε. Μετά η εκκλησία οργανώθηκε αποτελεσματικότερα.
      Ο Ηράκλειος ήρθε αιώνες αργότερα και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η εκστρατεία του ως μια πρώτη σταυροφορία.

      Διαγραφή
    2. Το ρωμαϊκό κράτος όσον και αν θαύμαζε τον ελληνικό πολιτισμό δεν ήταν ελληνικό όσο η πρωτεύουσα του ήταν η Ρώμη και διοικούταν από Ιταλούς. πως να το κάνουμε δηλαδή άμα σε διοικούν ξένοι σε διοικούν ξένοι. Φαντάζομαι αφού η σχέση σου με την αρχαία εποχή είναι ασύμμετρα καλλίτερη από την δική μου όπως φαντάζεσαι, θα ξέρεις για τις τετραρχίες που χωρίζανε την ρωμαική αυτοκρατορία. Οι δύο ήταν ελληνόφωνες και οι άλλες 2 λατινόφωνες. Η υποτίμηση του παράγοντα μεταφορά έδρας της αυτοκρατορίας γίνεται εκ του πονηρού. Η αυτοκρατορία έγινε ελληνική όταν ο ελληνικός λαός ανέβαζε και κατέβαζε αυτοκράτορες στον ιππόδρομό. Η όποια σύνδεση μεταξύ διαφορετικών θεών διαφορετικών εθνοτήτων έγινε εκ των υστέρων. Αυτό που εμφανίστηκε τότε ήταν ο λεγόμενος θρησκευτικός συγκρητισμός που ήταν περισσότερο ένας αχταρμάς παρά αυτό που λες. Σέβομαι την πατρώα θρησκεία, άλλα ο η ζωή της είχε φτάσει στο τέλος της . Τώρα για την περίπτωση σου έχουμε 1) ημιμαθής που έχει δει μόνο την ζηνα και τον ηρακλή και κατηγορεί τους άλλους για αυτό. 2)Διεθνιστούλης που δίνει περισσότερη σημασία στον πολιτισμό και όχι στην φυλή. Διάβασε καμιά σοβαρή ολοκληρωμένη ιστορία και όχι αποσπάσματα. Για τον Ηράκλειο αφού συμφωνούμε γιατί το γράφεις ξανά; Ο Χριστιανισμός στην μάχη επικράτησης του με τους νεοπλατονικούς ενσωμάτωσε τεράστιο μέρος της φιλοσοφίας τους και εξελληνίστηκε περαιτέρω. Οι εβραίοι από την πρώτη στιγμή απέρριψαν τον χριστιανισμό και τον κυνήγησαν.

      Διαγραφή
    3. Άλλος ανώνυμος
      Για τις 3-4 τελευταίες σου σειρές
      Ο χριστιανισμός δημιουργήθηκε από τους εβραίους και κυνηγήθηκε για τα μάτια του κόσμου αφού μέσω του χριστιανισμού εξαπλώθηκαν στην Ευρώπη και έγιναν γνωστοί.Ίσως θα έπρεπε να λέγεται Παυλικιανισμός αφού δημιουργήθηκε από τον Σαούλ και όχι από τον Χριστό ,που δεν κήρυξε κάποια θρησκεία αλλά τρόπο ζωής.
      Μήπως;

      Διαγραφή
  6. https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1101540279870533&set=a.153021641389073.26972.100000437142572&type=3&theater

    Ο φαινότυπος ανήκει στο μεσογειακό φυλετικό τύπο?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Οι διαχειριστές του ιστολογίου δεν φέρουν καμία ευθύνη για τα σχόλια των αναγνωστών τους.