Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Κληρονομικότητα εναντίον φιλελευθερισμού

Η φιλελεύθερη αντίληψη περί του ατόμου τείνει να αγνοήσει την έννοια της κληρονομικότητας. Η κληρονομικότητα ωστόσο, είναι μια πραγματικότητα της ζωής και κανένας δεν μπορεί να την παραβλέπει, ή ακόμη χειρότερα να την περιφρονεί. Η αντίληψη των πραγμάτων λαμβάνοντας υπόψη την κληρονομικότητα, είναι τελείως διαφορετική από την φιλελεύθερη θεώρηση. Θα αναλύσουμε την ασυμβατότητα μεταξύ των δύο εννοιών.

Οι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι εκ γενετής. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την απόδοση ίσων δικαιωμάτων και ευκαιριών, αλλά και με την άποψη ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο. Αντιθέτως, η κληρονομικότητα και οι φυλετικές μελέτες μας διδάσκουν ότι όχι μόνο οι άνθρωποι δεν είναι ίσοι, αλλά αυτό που κυριαρχεί στη φύση είναι η κληρονομική ανισότητα. Και ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φυλής, καθώς οι φυλετικές προδιαθέσεις είναι διαφορετικές. Όσοι έχουν κατανοήσει την έννοια της κληρονομικότητας σε βάθος, αντιλαμβάνονται το σφάλμα της φιλελεύθερης θεώρησης.

Στο ιστορικό επίπεδο, ο φιλελευθερισμός είναι πολύ πρόσφατο δημιούργημα. Πριν την Γαλλική Επανάσταση δεν νοούνταν η έννοια της ισότητας μεταξύ όλων των ανθρώπων. Για χιλιάδες χρόνια πριν, φτάνοντας μέχρι τα βάθη της προϊστορίας,...
η έννοια της κληρονομικότητας κυριαρχούσε μέσα από τις κληρονομικές αριστοκρατίες και τις κληρονομικές βασιλείες. Από την Μυκηναϊκή εποχή της Ιλιάδας και της Οδύσσειας με τους εικονιζόμενους αριστοκράτες ήρωες, μέχρι τους ευπατρίδες των Αθηνών, τους πατρικίους της Ρώμης, την Βυζαντινή αριστοκρατία και τις Μεσαιωνικές αριστοκρατίες της Ευρώπης, η έννοια της κληρονομικότητας και της ανισότητας κυριαρχούσε. Οι κληρονομικές αριστοκρατίες αποτέλεσαν πραγματικά την Παράδοση, όπως έγραφε ο Ιταλός φιλόσοφος Ιούλιος Έβολα, δηλαδή υπήρξαν σχεδόν ο μοναδικός τρόπος διακυβέρνησης στην Ευρώπη για χιλιετίες.

Οι κληρονομικές αριστοκρατίες έδωσαν αμέτρητους ήρωες στο διάβα των αιώνων. Σχεδόν ολόκληρη η ιστορία της Ελλάδος και των υπολοίπων Ευρωπαϊκών κρατών αποτέλεσε το δημιούργημα των ευγενών κάθε εποχής. Οι κληρονομικές αριστοκρατίες έχουν το πλεονέκτημα της συσσώρευσης των άριστων στοιχείων του έθνους στην ανώτερη τάξη των ευγενών. Νέα μέλη της αριστορκατίας χρίζονται άτομα που διακρίθηκαν στον πόλεμο και σπανιότερα στις επιστήμες και στις τέχνες. Πράγμα που σημαίνει ότι στους αριστοκρατικούς κύκλους τείνουν να συγκεντρωθούν τα πλέον ικανά άτομα του έθνους και να δημιουργηθεί μια φυσική αριστοκρατία. Η κληρονομικότητα στα επαγγέλματα, πρακτική της μεσαιωνικής ευρώπης, όπως και ο υποχρεωτικά κληρονομικός αγροτικός κλήρος, αποτελούν αντιφιλελεύθερες πολιτικές. Δεν είναι ο καθένας «ελεύθερος» να κάνει ότι θέλει, αλλά υπάρχουν περιορισμοί. Η πορεία της γενιάς ανά τους αιώνες έχει καθορίσει την θέση του καθενός. Η κληρονομικότητα έχει θέσει κάποιον τεχνίτη και κάποιον ευγενή. Αν κάποιος πρόγονος είχε διακριθεί, τότε και ο ίδιος θα ήταν ευγενής. Είναι τελείως διαφορετική η οπτική της αριστοκρατικής Ευρώπης από την σημερινή φιλελεύθερη Ευρώπη.

Η κληρονομικότητα να δίνει ισχυρό κίνητρο στους ευγενείς να θέλουν να μοιάσουν ή να ξεπεράσουν τους ένδοξους προγόνους τους, κάτι που δεν συμβαίνει στη σύγχρονη εποχή. Τα παραδείγματα είναι άπειρα από την αρχαία Ελληνική ιστορία. Ο φιλελευθερισμός σήμερα αντιμετωπίζει τα άτομα σαν να έπεσαν από ξαφνικά τον ουρανό, χωρίς κανένα παρελθόν, δημιουργώντας ψυχικά κενά. Η ψυχολογική δύναμη του κληρονομικού παράγοντα φαίνεται από τη σημασία που δίνουμε όλοι μας στην καταγωγή μας, καθώς και από τη δύναμη που δίνει η συνείδηση συγκεκριμένης ένδοξης εθνικής καταγωγής, σε σχέση με λαούς με παρόμοια φυλετική υπόσταση, χωρίς ένδοξη εθνική καταγωγή.

Το βασικό πρόβλημα της κληρονομικής αριστοκρατίας είναι ότι τα μέλη της δεν εμφορούνται από συγκεκριμένη ιδεολογία υπέρ του έθνους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δραματικές αλλαγές πολιτικής από μονάρχη σε μονάρχη, σε σημείο να υιοθετείται κατά καιρούς εθνικά επιζήμια ιδεολογία. Ένα ακόμα πρόβλημα δημιουργείται όταν στις τάξεις των ευγενών εισέλθουν μετριότητες. Τυχόν χαλάρωση των κριτηρίων επιλογής των νέων ευγενών μπορεί να αλλοιώσει δραματικά τους ευγενείς μιας χώρας σε λίγες μόλις γενιές, πράγμα που έχει γίνει ουκ ολίγες φορές ιστορικά, με καταστροφικές συνέπειες για το έθνος. Ένα ακόμη πρόβλημα είναι ότι μέσω των γυναικών που παίρνουν οι ευγενείς, τα μισά παιδιά θα πάρουν από τις μητέρες τους, που δεν ήταν πάντα κόρες αριστοκρατών. Αυτά τα μειονεκτήματα έχουν κάνει πολλούς εθνικιστές να θεωρούν ότι τα μέλη της αριστοκρατίας πρέπει να αποτελούνται από αρίστους, που είναι ταυτόχρονα ιδεολογικά καταρτισμένοι και όχι να προκύπτουν βάσει κληρονομικότητας, ακόμα και αν οι πρόγονοί τους ήταν άριστοι. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ομολογήσουμε ότι το καθεστώς της κληρονομικής αριστοκρατίας υπήρξε ευσταθές, διαρκώντας για χιλιάδες χρόνια. 

Η διείσδυση μαλθακών και μετριοτήτων στους αριστοκρατικούς κύκλους, οδήγησε στη μείωση του κύρους της αριστοκρατίας, δίνοντας πάτημα σε αυτούς που την αμφισβητούσαν. Ο φιλελευθερισμός, δημιούργημα της εβραϊκά ελεγχόμενης μασονίας, θεώρησε υποκριτικά όλους τους ανθρώπους ίσους, μόνο και μόνο για να υπονομεύσει τις αριστοκρατίες της Ευρώπης. Και σήμερα όλα τα γκόιμ είναι ίσα και οι «περιούσιοι» από πάνω τους, με τους ελεγχόμενους μασόνους να «κυβερνούν» στα φανερά. Αυτός είναι ο βαθύτερος λόγος που διατυμπανίζεται η ισότητα στις μέρες μας. 
Κάθε μορφωμένος άνθρωπος οφείλει να γνωρίζει ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίσοι. Όχι μόνο βάσει ικανοτήτων και γνώσεων που αποκτούν κατά τη διάρκεια της ζωής τους, αλλά και εκ γενετής δεν είναι ίσοι. Άνθρωποι διαφορετικής φυλής έχουν διαφορετικές προδιαθέσεις εκ γενετής. Αν λάβουν πανομοιότυπη εκπαίδευση, τότε δεν θα έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά αυτοί με τις ευνοϊκότερες προδιαθέσεις θα γίνουν καλύτεροι από τους άλλους. Αυτό σημαίνει πως, ανάλογα με τον φυλετικό τύπο, τα άτομα πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο και να δίνονται περισσότερες ευκαιρίες στα άτομα που εκ γενετής έχουν τις ευνοϊκότερες προδιαθέσεις. Αυτό ακριβώς έκαναν οι κληρονομικές αριστοκρατίες της Ευρώπης, σε ατομικό, αλλά όχι φυλετικό επίπεδο. Κάτι τελείως ενάντιο στην έννοια της ισότητας. 

Ο Αριστοτέλης είχε απόψεις που συνοψίζονται στο εξής: "Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων". Και πάντα να έχουμε στο μυαλό μας την ρήση του Ηράκλειτου: "εις εμοί μύριοι εάν άριστος ή", δηλαδή ένας άριστος αξίζει με δέκα χιλιάδες, γνωρίζοντας ότι για να γίνεις άριστος, η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο.

10 σχόλια:

  1. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ.....2 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ.....

    ΠΡΩΤΟΝ Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΕΞΙΣΩΤΙΣΜΟΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΣ "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ...........ΑΥΤΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΤΗΤΑ ΗΤΑΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΩΦΕΛΙΜΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΜΑΖΙΚΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ........ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΖΟΥΣΕ ΠΛΕΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ..........

    ΠΑΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΣΟΝΙΚΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΟΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΗΚΜΑΣΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΕΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΕΣ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ..........

    ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ , ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΝΙΚΗΣ ΜΟΝΟ Η ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ........Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΑΡΓΟΥΣΕ ΤΗΝ ΑΛΟΓΙΣΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΤΗΤΑ ΔΙΟΤΙ ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΔΕΣΜΙΟ ΤΟΥ ΠΑΡΛΕΘΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΥΤΗΣ.........ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ο ΤΙΤΑΝΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΗΤΤΗΘΗΚΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ , ΑΝΤΙΚΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΜΙΑΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ἂν καὶ ἡ ἀνισότητα τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁλοφάνερη γιὰ κάθε νουνεχῆ ἐρευνητή, πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι ἡ κληρονομικὴ ἀριστοκρατία, πέρα ἀπὸ τὴν ἀλλοίωσί της ἀπὸ ὑπανθρώπους ποὺ ἀγόραζαν τίτλους εὐγενείας (ὥστε νὰ παρεισφρήσουν ἐντὸς της μέχρι καὶ πλούσιοι Ἑβραῖοι), δὲν ἐξεκίνει ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ βάσι, ἀλλὰ συνήθως ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴ ἐπιβολὴ σὲ κάποιον ἐμφύλιο ὴ διεθνικὸ πόλεμο. Ἐπομένως, τίτλοι εὐγενείας ἐδίδοντο ἀπὸ τὸν βασιλέα σὲ ὅλους τοὺς ὑψηλόβαθμους ἀξιωματικοὺς ἑνὸς νικηφόρου στρατοῦ. Μέσα σὲ αὐτοὺς τοὺς ἀξιωματικοὺς ὑπῆρχαν σίγουρα καὶ μέτριοι βιολογικὰ ἄνθρωποι ἴσως καὶ ἠλίθιοι ποὺ κατέστησαν εὐγενεῖς ἐπειδὴ ἦσαν τσιράκια ἢ συγγενεῖς τοῦ βασιλέως.

    Ἡ κληρονομικὴ ἀριστοκρατία εἶχε τὸ μειονέκτημα τῆς μὴ ἀποβολῆς τῶν ἀνίκανων καὶ ἠλιθίων ἀπὸ τὶς τάξεις της. Ἀκόμα καὶ ψυχοπαθεῖς ἢ ἠλίθιοι ἐγίνοντο βασιλεῖς ἢ διετηροῦσαν τὸν τίτλο τους, μεταβιβάζοντάς τον μὲ τὴν σειρά τους στοὺς έλαττωματικοὺς ἀπογόνους τους. Γιὰ νὰ ἐγκαθιδρυθῇ & λειτουργήσῃ πραγματικὰ ἀξιοκρατικὸ σύστημα, θὰ πρέπει τὸ κρᾶτος νὰ ἐξασφαλίζῃ ἴσες εὐκαιρίες σὲ ὅλους τοὺς πολίτες του ἀπὸ τὴν παιδικὴ ἠλικία ἀνεξαρτήτως τῆς κοινωνικῆς τάξεως τῶν γονέων του, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ"κινητικότης" μεταξύ τῶν τάξεων (μὲ προβιβασμοὺς τῶν προικισμένων & ὑποβιβασμοὺς τῶν μετρίων), ἀκριβῶς ὅπως τὴν προβλέπει ὁ Πλάτων στὴν ἀπαράμιλλη "Πολιτεία" του. Ὅταν δὲν παρέχωνται ἴσες εὐκαιρίες, ἔχουμε στεγανοποίησι & καστοποίησι μὲ οἰκτρὰ ἀποτελέσματα, ἀφοῦ ἡ γενετικὴ παρέκκλισι καὶ οἱ μεταλλάξεις τῶν γονιδίων δύνανται νὰ παράγουν ἀπογόνους μὲ πολὺ διαφορετικοὺς χαρακτῆρες & προσόντα ἀπὸ τοὺς γονεῖς τους.

    Τὸ φεουδαρχικὸ σύστημα διακυβερνήσεως τῆς κληρονομικῆς ἀριστοκρατίας στεροῦσε ἀπὸ ἕνα τεράστιο ἀριθμὸ πάμφτωχων ἀκτημόνων (μαζὺ μὲ τὰ παιδιά τους) τὴν πρόσβασι στὴν μόρφωσι, μὲ ἀποτέλεσμα πολὺ μεγάλος ἀριθμὸς βιολογικὰ ἀρίστων ἀνθρώπων νὰ μὴ μπορέσῃ νὰ ἀξιοποιήσῃ ποτὲ τὰ βιολογικὰ προσόντα του. Ὡς ἐκ τούτου ὁ ἀρχικὸς σοσιαλισμὸς (ὄχι τὸ καπέλωμά του ἀπὸ τὸν μαρξισμὸ καὶ τοὺς Ἑβραίους πράκτορές του) καὶ τὰ ἐργατικὰ δικαιώματα μαζὺ μὲ τὴν δημόσια ἐκπαίδευσι ἦσαν παράγοντες ποὺ συνέβαλαν στὴν ἀξιοκρατικότερη μορφοποίησι τῆς κοινωνίας. Διὸ καὶ εἴμεθα "Ἐθνικοσοσιαλιστές" καὶ ὄχι μοναρχικοὶ τύπου Μεταξᾶ.

    Κλείνοντας, ἂς δοθῇ ἕνα πολὺ γλαφυρὸ παράδειγμα γιὰ τὸν στρεβλωτικὸ χαρακτῆρα τῆς κληρονομικῆς μοναρχίας. Ὅταν οἱ Νορμανδοὶ κατέκτησαν τὴν Βρετανία, ὅλοι οἱ ὑποταχθέντες Σάξονες ἔγιναν δοῦλοι τῶν νικητῶν. Οἱ ὁλιγάριθμοι Νορμανδοὶ στρατιωτικοὶ ἐξελίχθησαν στὴν μελλοντικὴ ἀριστοκρατία τῆς Ἀγγλίας, ἐνῷ τὰ ἐκατομμύρια τῶν Σαξόνων ἐπὶ αἰῶνες ἦσαν δουλοπάροικοι, χωρὶς καμμία δυνατότα γιὰ μόρφωσι ἢ κοινωνικὴ ἀνέλιξι. Χιλιάδες ἀρίστων καὶ ἰδιοφυῶν Σαξόνων περιωρίσθησαν σὲ μία ἄθλια ζωὴ ἀγρότου, τὴν ὥρα ποὺ ἀρκετοὶ ὑπάνθρωποι ἢ μέτριοι Νορμανδοὶ ἀναπαρήγοντο στὶς τάξεις τῆς ἀριστοκρατίας ποὺ ἔδινε βασιλεῖς, Δοῦκες καὶ πρίγκηπες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το προβλημα μας σημερα ιδιαιτερα στην ελλαδα δεν ειναι ο ανυπαρκτος φιλελευθερισμος αλλα ο μπολσεβικισμος, η κοκκινη πανουκλα, ο εαμοβουλγαρικος ανθελληνισμος
    αλλωστε ολοι οι φιλελεδες στην ελλαδα πρωην μαρξιστες ειναι (εκτος απο μανο και αδριανοπουλο.ακομα και η μπακογιανενα ειναι πρωην μαρξιστρια
    ακομα και με εναν φιλελε μπορεις να συζητησεις λογικα για το πως π.χ. να εξοντωσεις τους ισλαμιστες εισβολεις.
    με εναν αναρχομπολσεβικο ειναι αδυνατον να συζητησεις λογικα. θεωρει τους ισλαμιστες εισβολεις ταξικα του αδερφια και θα παει μαζι τους, σε ενδεχομενο εμφυλιο, εναντιον των ελληνων
    αυτο δεν εχει καταλαβει ο χωρος μας.οτι οι μαρξιστες δεν εχουν ελληνικη εθνικη συνηδειση, αλλα ταξικη διεθνιστικη προλεταριακη ενω οι βλακξες φιλελεδες με μια μικρη ενημερωση και κατηχηση μπορουν να αποκτησουν εθνικη συνηδειση

    δεν θα περασει ο μπολσεβικισμος και ο πολιτισμικος μαρξισμος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ποτε ξανα κομουνισμος και εαμοβουλγαρικος μισελληνισμος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕ ΚΑΤΙ..........Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΘΟ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ..........ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΗ ΑΡΧΗ, ΚΟΙΝΗ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΣΑ..........

      ΟΙ ΛΑΘΡΟΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΕΙΝΑΙ "ΤΑΞΙΚΑ ΑΔΕΡΦΙΑ" ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ ΚΑΙ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ" ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.........ΕΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΝΑΣ ΤΥΠΙΚΟΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΣΕ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΟΘΥΛΕΥΜΑ.........

      Η "ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ" ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ.........ΕΘΝΙΚΟΦΡΟΣΥΝΗ ΔΗΛΑΔΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ "ΗΣΥΧΙΑ-ΤΑΞΗ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ"......ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ "ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ"...........ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ........

      ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ,Ο ΟΠΟΙΟΣ ΒΑΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ ΤΟΝ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΣ- ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ -ΑΝΤΙΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ -ΑΝΤΙΑΣΤΙΚΟΣ .........

      ΕΞΑΛΛΟΥ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΥΠΙΚΟΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΑΣΤΟΣ Ι ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΑΣΟΚΟΙ.....ΔΗΛΑΔΗ ΤΥΠΙΚΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ......

      Διαγραφή
    2. Πολὺ εὔστοχη ἐπισήμανσι τοῦ ἀνωνύμου 11:39. Προσυπογράφω τὰ λεγόμενά του.

      Διαγραφή
  4. Η κληρονομικη αριστοκρατια μπορει να είναι καλυτερη από τον φιλελευθερισμο όμως δεν παυει να είναι ένα συστημα που ευκολα εκφυλιζεται. Ο εθνικοσοσιαλισμος που προτεινε ο Χιτλερ είναι αναμφισβητητα το καλυτερο πολιτικο συστημα όμως και στην περιπτωση αυτή υπαρχουν καποιες ατελειες (ισως διορθωνονταν στο περασμα του χρονου αν επικρατουσαν οι ναζι), η προσοχη δινεται κυριως στο εθνος και όχι στη φυλη, όπως φαινεται και από το ιδιο το ονομα του κινηματος. Ένα πολιτικο συστημα για να είναι λογικο πρεπει να βασιζεται στη φυλη. Πειτε το φυλετισμο, φυλετικοσοσιαλισμο ή βαφτιστε το όπως αλλιως θελετε, αλλα πρεπει οπωσδηποτε να εχει ως πυρηνα τη φυλη, και όχι τεχνητα κατασκευασματα όπως εθνος, κρατος κτλ. Για αν αποδωσει ο φυλετισμος/φυλετικοσοσιαλισμος πρεπει να υπαρχει ένα προγραμμα ευγονικης (παθητικης και ενεργητικης) και μια «φυλετικη/ιατρικη αστυνομια» που θα απομακρυνει τα «ελαττωματικα» παιδια από οπου και αν προερχονται χωρις εξαιρεσεις και παραθυρακια (ακομα και αν είναι τα παιδια του Αρχηγου). Μεγιστη αξια του συστηματος πρεπει να είναι η καθαροτητα της φυλης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η φυλή, δεν νοείται ως ένα σύνολο ατόμων. Αλλά ως ένα σύνολο ομάδων όπως το έθνος, οι οποίες μοιράζονται περισσότερα κοινά στοιχεία, από ότι κάποιοι ομόφυλοι μεν, μα αλλοεθνείς. Το εγχείρημα του να ενώσεις ξαφνικά όλους τους ομοφύλους ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής είναι καταδικασμένο να οδηγήσει σε καταστροφή. Πάρτε παράδειγμα το Ην.Βασίλειο, όπου ομόφυλοι και συγγενείς λαοί διαβιούν σε πολυεθνική κοινωνία που έγινε το ο πρωτοπόρος της σημερινής παγκοσμιοποίησης.
      Ανεξάρτητα από όλα αυτά, η βιοποικιλότητα είναι απαραίτητη για την ύπαρξη του ιδίου του χαρακτήρα της φυλής.

      Διαγραφή
    2. Μια χαρα θα ειναι επιτυχημενο το εγχειρημα. Βαλε πχ νορδικους και ατλαντοειδεις μαζι να μεγαλωσουν απο μικρα παιδια με φυλετικη, κοινωνικη και γλωσσικη διαπαιδαγωγηση εθνικοσοσιαλιστικου τυπου, με δεσιμο των ατομων μεταξυ τους απο την παιδικη ηλικια οπως στην αρχαια Σπαρτη, και σε δυο-τρεις γενιες θα εχεις ενα υποδειγματικο κοινωνικο συνολο. Η λογικη λεει οτι οι ομοφυλοι θα υιοθετησουν πολυ πιο ευκολα κοινα κοινωνικα και γλωσσικα στοιχεια. Η βιοποικιλοτητα πρεπει να ειναι μεχρι ενος ορισμενου σημειου, πχ νορδικοι και ατλαντοειδεις ειναι συμβατοι μεταξυ τους, δεν ειναι αναγκη να εχεις πληθωρα κατωτερων αλπικων-διναρικων, αλλωστε σε βαθος χρονου μπορει να δημιουργηθουν νεες υποποικιλιες εξελικτικα ανωτερες απο τις αρχικες.

      Διαγραφή
    3. Αυτό που προτείνεις, είναι ένα υποθετικό σχέδιο μιας ιδανικής πολιτείας κλπ. Η ιστορία μέχρι σήμερα όμως, με βάση τα κράτη που έχουν συγκροτηθεί ως αποτέλεσμα το δυνατόν φυσιολογικών συνθηκών, το "πείραμα" των ομοφύλων δίχως εθνικές υποδιαιρέσεις έχει αποτύχει παταγωδώς. Γι' αυτό και οι περισσότεροι αμερικάνοι φυλετιστές, θεωρούν πως ο απαραίτητος παράγοντας για τη διατήρηση της φυλετικής υπόστασης είναι το έθνος (όχι ως πολιτικός σχηματισμός, αλλά με την παραδοσιακή του έννοια ως κοινότητα ομοφύλων με κοινή εγγύτερη καταγωγή) ή αλλιώς η σχεδόν "μεταφυσική" σύνδεση της κοινωνίας των ανθρώπων με το περιβάλλον τους ("αίμα και γη"). Αντιθέτως, η αντίληψη του "όλοι οι λευκοί σε ένα κράτος", είναι αποτέλεσμα μιας καλβινιστικής θεώρησης που εμφορούνται οι αγγλοσαξωνικοί λαοί. Και η οποία, έχει "περάσει" και σε πολλούς στην Ευρώπη με εντελώς λανθασμένο τρόπο.

      Διαγραφή
    4. Γιατί όμως μόνον Νορδικοί και Ατλαντοειδείς; Θα αφήσουμε έξω τους Μεσογειακούς οι οποίοι ευθύνονται για το 70% του πολιτισμού της Ευρώπης;

      Διαγραφή

Οι διαχειριστές του ιστολογίου δεν φέρουν καμία ευθύνη για τα σχόλια των αναγνωστών τους.