Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Η έννοια της επιλογής

Η επιλογή αποτελεί την κύρια διαδικασία εξέλιξης του φυσικού κόσμου. Οι βιολόγοι είναι εξοικειωμένοι με την έννοια της φυσικής και της σεξουαλικής επιλογής. Η επιβίωση και αναπαραγωγή των ατόμων που ήταν πιο ικανοί για αυτό, καθορίζουν την επόμενη γενιά, βάσει κληρονομικότητας. Γίνεται με αυτόν τον τρόπο μια επιλογή, όπου ο καταλληλότερος επικρατεί και διαδίδει τη γενιά του. Η διαδικασία αυτή οδηγεί την μεταβολή των έμβιων όντων.

Η επιλογή αποτελεί όμως ίδιον της φύσης, εμφανιζόμενη με πολλές μορφές. Η φυσική επιλογή απορρίπτει όσους οργανισμούς δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν, έτσι ώστε οι καταλληλότεροι να διαδώσουν τη γενιά. Η σεξουαλική επιλογή επιτρέπει στους πιο δραστήριους και ικανούς οργανισμούς να αναπαραχθούν, εις βάρος των υπολοίπων μη σεξουαλικά επιθυμητών. Ο ηγέτης μιας ομάδας ζώων, είναι αυτός που με βάση την επιθετικότητα και τις μαχητικές ικανότητές του μπορεί να προστατέψει το κοπάδι. Γίνεται μια επιλογή δηλαδή με βάση τα κριτήρια που οδηγούν στην επιβίωση του κοπαδιού. Η τεχνητή επιλογή που εισάγει ο άνθρωπος, έχει μετατρέψει τα κατοικίδια ζώα με βάση τους σκοπούς του, με την αγελάδα να έχει γίνει εργοστάσιο παραγωγής γάλακτος, ο χοίρος να έχει γίνει προσαρμοσμένος να μας δίνει άφθονο κρέας, οι κότες να παράγουν ασταμάτητα αυγά, ο σκύλος ανάλογα με την ράτσα να είναι επιθετικός, κυνηγός, προστατευτικός, κτλ. Μάλιστα, κατά το παρελθόν γίνονταν διαγωνισμοί εκτροφέων, τους οποίους περιγράφουν οι Darwin και Weismann, όπου δίνονταν έπαθλο σε όποιον κατάφερνε να δημιουργήσει π.χ. κότα με μούσι, τεράστια ουρά, κτλ και αυτό επιτυγχάνονταν μέσα σε ελάχιστο χρόνο! Στον άνθρωπο η διαδίκασία της επιλογής εντάσσεται στην ευγονική, με την οποία ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί σε μια κούρσα τελειοποίησης.

Η έννοια της επιλογής όμως έχει μεγάλη σημασία και για τον άνθρωπο σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό επίπεδο. Στην πολιτική οι ανώτεροι ηγέτες...
επιλέγουν τους κατώτερους που θα ανέλθουν στην ιεραρχία, με βάση κάποια κριτήρια. Το πυραμιδικό μοντέλο ηγεσίας, όπου οι ανώτεροι επιλέγουν τους διαδόχους τους, είναι το πιο φυσικό και ευσταθές μοντέλο ηγεσίας. Αρκεί βέβαια τα κριτήρια να παραμένουν αυτά που πρέπει. Στην πολιτική αυτά μπορεί να είναι η φιλοπατρία, η ενεργητικότητα, η πειθαρχία, η ηγετική ικανότητα, το θάρρος, η αγωνιστικότητα, οι ευρύτερες γνώσεις και η ιδεολογική κατάρτιση. Ακόμη και σήμερα που έχουμε "δημοκρατία" και εκλογές, το σύστημα παραμένει στην πραγματικότητα ιεραρχικό, με τους Σιωνιστές να επιλέγουν τους διαδόχους τους με βάση τον ταλμουδικό τους φανατισμό, αυτοί να επιλέγουν τους πιο γλοιώδεις και φιλοχρήματους μασόνους στις στοές και να τους βάζουν σε πόστα. Αυτοί με τη σειρά τους ασκούν την φανερή "κυβέρνηση" της χώρας, επιλέγοντας και διορίζοντας τους δικούς τους κομματικούς εγκάθετους. Οι δήθεν εκλογές ελέγχονται πλήρως από τα σιωνιστικά ΜΜΕ και κάθε "επιλογή" που δίνεται στον πολίτη είναι μασονική. Αν ξεπηδήσει κάποιο εθνικιστικό κίνημα ή εν γένει μη σιωνιστικά ελεγχόμενη πολιτική δύναμη, λασπολογείται, διώκεται, φυλακίζεται από το σιωνιστικό καθεστώς, με διάφορες δικαιολογίες για να μην τους πάρουν χαμπάρι οι μαζάνθρωποι, που πιστεύουν ότι βλέπουν στην απόλυτα ελεγχόμενη από τους σιωνιστές τηλεοραση.


Στον κόσμο της αγοράς και των επιχειρήσεων, οι ανώτεροι επιλέγουν τους καλύτερους υπαλλήλους για να τους δώσουν προαγωγή σε ανώτερες θέσεις. Δηλαδή γίνεται πάλι μια επιλογή από τους ανωτέρους με βάση κάποια προσόντα. Στον χώρο των πανεπιστημίων, οι καθηγητές επιλέγουν αυτούς που θα τους διαδεχθούν στην ιεραρχία. Σε οποιονδήποτε οργανισμό, ο πρόεδρος επιλέγει τα στελέχη που θα στελεχώσουν την διοίκηση. Αν χρειαστεί να λείψουμε, αφήνουμε στο πόστο μας τον καλύτερο για να μας αντικαταστήσει. Πάντοτε δηλαδή ο προηγούμενος επιλέγει τον επόμενο.

Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι στρατοί του κόσμου, σε κάθε χώρα και σε κάθε ιστορική περίοδο, λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή της ιεραρχικής διοίκησης και της επιλογής με βάση τα στρατιωτικά χαρίσματα. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και η εκκλησία, όπου οι ανώτεροι επιλέγουν τους επόμενους με κριτήριο την πίστη. Το αποτέλεσμα είναι αυτό της ασύγκριτης σταθερότητας και μόνο αν αλλοιωθούν τα κριτήρια ανόδου ή τα άτομα από τα οποία γίνεται η επιλογή, μπορεί να καταρρεύσει εκ των έσω το οικοδόμημα.

Συμπερασματικά, η έννοια της επιλογής αποτελεί την διαδικασία της φύσης μέσω της οποίας προκύπτει συγκέντρωση των επιθυμητών γνωρισμάτων, με βάση κάποιον σκοπό. Είτε είναι η επιβίωση στην περίπτωση της φυσικής επιλογής, είτε είναι η επίτευξη των πολιτικών στόχων στην περίπτωση της πολιτικής, είτε είναι η οικονομική ευμάρεια στην περίπτωση της οικονομίας, η επιλογή είναι ο πλέον ευσταθής τρόπος να επιτευχθεί ο σκοπός. Μια αδιάσπαστη συνέχεια επιλογής αποτελεί όχι μόνο το θεμέλιο της μακροπρόθεσμης επιτυχίας, αλλά εγγενές στοιχείο της ζωής και της φύσης.

5 σχόλια:

  1. Σκοτεινός Ιεροφάντης25 Σεπτεμβρίου 2014 - 9:47 μ.μ.

    Βιολογία: Η Βασίλισσα των Επιστημών...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ''Στον κόσμο της αγοράς και των επιχειρήσεων, οι ανώτεροι επιλέγουν τους καλύτερους υπαλλήλους για να τους δώσουν προαγωγή σε ανώτερες θέσεις. Δηλαδή γίνεται πάλι μια επιλογή από τους ανωτέρους με βάση κάποια προσόντα. Στον χώρο των πανεπιστημίων, οι καθηγητές επιλέγουν αυτούς που θα τους διαδεχθούν στην ιεραρχία. Σε οποιονδήποτε οργανισμό, ο πρόεδρος επιλέγει τα στελέχη που θα στελεχώσουν την διοίκηση. Αν χρειαστεί να λείψουμε, αφήνουμε στο πόστο μας τον καλύτερο για να μας αντικαταστήσει. Πάντοτε δηλαδή ο προηγούμενος επιλέγει τον επόμενο.''
    Στην Αμερική νομίζω πλέον δεν γίνεται αυτό,νέγροι και λατίνοι παίρνουν τις θέσεις Λευκών οι οποίοι έχουν μεγαλύτερο βαθμό,στα πλαίσια του ''affirmative action''.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. https://www.youtube.com/watch?v=IXxjjXdOGlk

      Coming to Greece soon

      Μας βλεπω ολους τους Ελληνες στην Αυστραλια και Αμερικη και οι Πακιστανοι να χεζουνε διπλα στα ερηπεια του Ελληνισμου.

      Αν δεν αλλαξουν τα πραγματα, τα λεμε στην Μελβουρνη.

      Διαγραφή
  3. Αγαπητό φυλετικό ιστολόγιο θα ήθελα και μία επιστημονική (εάν υπάρχει) άποψη για την επιλογή συντρόφου-φύλου μεταξύ ανδρός και γυναικός....πως γίνεται δηλαδή να υπάρχει προτίμηση και από τα δύο φύλα σύντροφος από άλλη φυλή? Δηλαδή η επιλογή συντρόφου είναι θέμα καθαρά τύχης? θέμα συγκυριών? θέμα πνευματικής κατάστασης? ή υπάρχει ένστικτο και στα δύο φύλα ή ίσως και μόνο στο ένα ή πιο πολύ στο ένα φύλο για διαιώνιση της φυλής και τάση να βρούμε σύντροφο αντίθετου φύλου της ίδιας φυλής? Υπάρχει αυτή η "τάση" στην φύση των δύο φύλων ναι ή όχι?
    Ευχαριστώ εκ των προτέρων !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ζήτημα ενδιαφέρει την φυλετική ανθρωπολογία, όμως απάντηση είναι αδύνατο να δοθεί σε λίγες γραμμές. Πολύ σύντομα θα αναρτηθεί ένα άρθρο σχετικά με την έλξη των δύο φύλων και το πώς αυτή σχετίζεται με τη φυλή.

      Διαγραφή

Οι διαχειριστές του ιστολογίου δεν φέρουν καμία ευθύνη για τα σχόλια των αναγνωστών τους.