Όποιος πιστεύει στη φυλή είναι εθνικιστής

Πολλοί θα απορήσουν, πώς γίνεται η παραδοχή της αυτονόητης βιολογικής πραγματικότητας της φυλής να οδηγεί σε συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση; Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητό αν ληφθεί υπόψη το τι λένε οι διάφορες πολιτικές ιδεολογίες περί φυλής.

Φιλελευθερισμός και μαρξισμός, ως δίδυμα τεκνα του σιωνισμού,...

Ο Lapouge για τους μελλοντικούς φυλετικούς πολέμους

"Τον επόμενο αιώνα άνθρωποι θα σφάζονται κατά εκατομμύρια για έναν ή δύο βαθμούς στον κεφαλικό δείκτη"

G. V. de Lapouge, L'anthropologie et la science politique

Αυτή η διάσημη και προφητική ρήση του 19ου αιώνα από τον εντυπωσιακό Lapouge μπορούμε να πούμε ότι έγινε πράξη εν μέρει στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου εκατομμύρια ανθρώπων σκοτώθηκαν λόγω της φυλής τους.


Η φυλετική συνειδητοποίηση είναι αναπόφευκτο να φέρει στο μέλλον πολέμους ακόμη πιο αυστηρά φυλετικούς, όπου ομόφυλοι και αλλόφυλοι, δηλαδή φίλοι και εχθροί, θα διαχωρίζονται επιστημονικά. Οι συνέπειες θα είναι σφοδρές, αλλά αυτό είναι κάτι το αναπόφευκτο, διότι έτσι είναι η φύση.

Οι φυλές της Ευρώπης σύμφωνα με τις επιχρωματισμένες φωτογραφίες του Carleton Coon

Το βιβλίο του C. Coon, "The Races of Europe" άσκησε μεγάλη επίδραση στη φυλετική ανθρωπολογία. Συνοδεύεται από ένα εκτεταμένο παράρτημα με φωτογραφίες, που αντιστοιχούν στους διάφορους φυλετικούς τύπους. Το βιβλίο είναι διαθέσιμο διαδικτυακά εδώ, ωστόσο πήραμε από εδώ μια πολύ καλή δουλειά, όπου έχουν μιχθεί και μορφοποιηθεί σε κατάλληλο λογισμικό οι φωτογραφίες που αντιστοιχούν σε κάθε κατηγορία και εν συνεχεία έχουν επιχρωματιστεί.

Ακολουθούν οι κύριοι φυλετικοί τύποι, με λίγο διαφορετικά ονόματα από την συνήθη τυπολογία.

ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ...

Τα επώνυμα αποτελούν ένδειξη φυλετικής καταγωγής;

Στην φυλετική ταξινόμηση, κάθε στοιχείο για την εμφάνιση και την συμπεριφορά ενός ατόμου βοηθά. Βέβαια όταν υπάρχει διαθέσιμη φωτογραφία του ατόμου προς ταξινόμηση, λίγη σημασία έχουν. Βοηθούν μόνο αν υπάρχει αμφιβολία στην φυλετική ταξινόμηση.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι το επώνυμο. Είναι γνωστό ότι τα επώνυμα δηλώνουν κάποια καταγωγή, συνήθως από μια γεωγραφική περιοχή όπου επικρατούν ή από ένα έθνος. Αυτό οφείλεται στη γλώσσα της περιοχής, στην κατάληξη ή στην αυξημένη διάδοση του επιθέτου σε μια συγκεκριμένη περιοχή.

Για να γίνει κατανοητό, στην Ελλάδα, επώνυμα σε...

Οι φυλές της Βορείου Αφρικής - μήπως μοιάζουν με Ευρωπαίους;

Οι περισσότεροι φαντάζονται ότι όλοι οι Αφρικανοί είναι μαύροι. Αντιθέτως, οι κάτοικοι της Βορείου Αφρικής απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν νέγροι. Οι φύλες της Βορείου Αφρικής, ειδικά όσο πιο κοντά στα Μεσογειακά παράλια παρουσιάζουν συγγένειες με τις Ευρωπαϊκές φυλές.

Οι κύριες φυλές είναι οι Saharid και Cromagnid. Συνήθως λογίζεται και ο τύπος Berberid, ο οποίος θεωρείται CM με πρόσμιξη Saharid. Οι Κρομανοειδείς και Βερβερικοί κατοικούν κυρίως στο κεντρικό και δυτικό τμήμα της Βορείου Αφρικής, ενώ οι Νοτιομεσογεικοί (Saharid) κυρίως στο ανατολικό. Οι κάτοικοι του Μαρόκο και της Αλγερίας είναι περισσότερο Κρομανοειδείς-Βερβεικοί ενώ προς Αίγυπτο και Λιβύη είναι κυρίως Νοτιομεσογειακοί, με πολλές αλληλεπικαλύψεις.

Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες για να κατανοήσετε τις διαφορές. Ο αριστερά είναι Κρομανοειδής, με έντονο σαγόνι και κάπως κλειστά, "βαθουλά" μάτια, ενώ ο δεξιά είναι Νοτιομεσογειακός, πιο κοντά μορφολογικά στους Μεσογειακούς, με μικρές αποκλίσεις.

Ένα παράδειγμα ενδιάμεσης μορφής είναι το παρακάτω:...

Οι Ισπανίδες της φωτογραφίας μήπως δεν είναι Μεσογειακές φυλετικά;

Οι Ισπανίδες φημίζονται για την ομορφιά τους η οποία συχνά ονομάζεται "Μεσογειακή", μάλλον από γεωγραφικής σκοπιάς. Και αυτό γιατί οι Ισπανοί μπορεί να λογίζονται συχνά συλλήβδην ως Μεσογειακοί φυλετικά, ωστόσο δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Για παράδειγμα, οι γυναίκες της φωτογραφίας είναι όλες τους...

Η λανθασμένη χρήση του μέσου όρου στη φυλετική ανθρωπολογία

Συχνά οι ανθρωπολόγοι έχουν χρησιμοποιήσει μέσους όρους για διάφορες ανθρωπολογικές μετρήσεις. Ωστόσο η χρήση του μέσου όρου μπορεί να αποκρύπτει πραγματικότητες. Αυτό θα γίνει κατανοητό με ένα παράδειγμα.

Όσοι ασχολούνται με τη φυλετική ανθρωπολογία, θα έχουν αντικρύσει χάρτες κεφαλικού δείκτη. Σε αυτούς τους χάρτες, όπως αυτός της εικόνας, χαρακτηρίζονται οι περιοχές με έναν μέσο όρο του κεφαλικού δείκτη. Ένας μικρός κεφαλικός δείκτης δείχνει την παρουσία δολιχοκέφαλων, ενώ ένας μεγάλος κεφαλικός δείκτης σημαίνει παρουσία βραχυκέφαλων. Ωστόσο, επειδή μιλάμε για μέσο όρο, είναι αδύνατο να βγει συμπέρασμα για την αναλογία δολιχοκέφαλων, μεσοκέφαλων και βραχυκέφαλων, καθώς ο μέσος όρος τους τσουβαλιάζει όλους μαζί. Ακόμη χειρότερα όταν η περιοχή παρουσιάζεται μεσοκεφαλική. Δηλαδή, σε μια περιοχή με κεφαλικό δείκτη 82, κάποιος ίσως θα νομίζει ότι εκεί κατοικούν άτομα μεσοκέφαλα με κεφαλικό δείκτη 82. Ωστόσο, μπορεί να είναι οι μισοί δολιχοκέφαλοι με 78 και οι άλλοι μισοί βραχυκέφαλοι με 86, ή δύο στους τρεις να έχουν δείκτη 79 και ένας στους τρεις δείκτη 88. Φανταστείτε πόσο χειροτερεύει η κατάσταση αν ληφθούν υπόψη και οι άπειροι συνδυασμοί και με μεσοκέφαλους. Αν στον χάρτη της φωτογραφίας προσπαθήσουμε να εξάγουμε αναλογίες Αλπικών, Μεσογειακών, Νορδικών στις διάφορες περιοχές, μόνο μια χοντρική εκτίμηση θα είναι δυνατή. Χάρτες και πίνακες με μέσους όρους, σε περιοχές με μίξεις, δίνουν λίγη πληροφορία.

Αντίστοιχα προβλήματα δημιουργούν οι μέσοι όροι και στις υπόλοιπες ανθρωπολογικές μετρήσεις. Το συμπέρασμα των ανωτέρω είναι ότι πρώτα πρέπει να ομαδοποιούνται τα ομοειδή στοιχεία και μετά να βγαίνει ο μέσος όρος. Ο μέσος όρος έχει νόημα για να ομαδοποιήσει σε μια αντιπροσωπευτική τιμή κάποιες αριθμητικές παρατηρήσεις που σχετίζονται μεταξύ τους. Αν εφαρμοστεί σε άσχετες παρατηρήσεις η όποια πληροφορία που περιλαμβάνει τυχόν διαφοροποίηση χάνεται. Συνεπώς, πρώτα πρέπει να ταξινομούνται φυλετικά τα δείγματα και μετά να λαμβάνονται οι μέσοι όροι.

Φυλή και κοινωνικές συμπεριφορές

Πολλές φορές θα έχετε ακούσει νουθεσίες του στιλ "αυτός είναι πολύ μαζεμένος, πες του να γίνει πιο τολμηρός", "αυτός είναι τελείως κάγκουρας, πρέπει να σοβαρέψει" ή "αυτός δεν στέκεται πουθενά είναι υπερδραστήριος, πρέπει να ηρεμήσει λίγο" και άλλες παρόμοιες. Κι όμως οι περισσότερες πέφτουν στο κενό και ο χαρακτήρας του ατόμου δεν αλλάζει. Οι γνωρίζοντες φυλετική ανθρωπολογία κατανοούν πολύ καλά ότι ο χαρακτήρας είναι φυλετικό χαρακτηριστικό και γι' αυτό δεν αλλάζει.

Ένας Αλπικός, είναι λογικό να είναι άτολμος και μαζεμένος εκ φύσεως, ενώ ένας Διναρικός να...

Ο Γουσταύος Λε Μπον για την αδυναμία της εκπαίδευσης να εξαλείψει την φυλετική ανισότητα

"Αυτές ακριβώς οι διαφορές ικανοτήτων, που φέρει ο άνθρωπος ήδη από τη στιγμή της γέννησής του, είναι εκείνες που εδραιώνουν τις ανισότητες μεταξύ των φυλών, ανισότητες τα ίχνη των οποίων κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δε θα μπορούσε να εξαλείψει"

Gustave Le Bon, Πολιτική Ψυχολογία

Όσο και να προπαγανδίζουν οι θιασώτες του πολυπολιτισμού τα περί "ενσωμάτωσης" αλλόφυλων, αρκεί να λάβουν την παιδεία του κράτους όπου εισέβαλλαν, η ανισότητα μεταξύ των φυλών δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί μέσω της εκπαίδευσης.

Φυλή και στρατός

Είναι γνωστό ότι οι διάφορες φυλές έχουν διαφορετική συμπεριφορά και σωματική δομή, συνεπώς και διαφορετική μαχητική ικανότητα. Ο συνδυασμός σώματος και χαρακτήρα καθορίζει τη μαχητικότητα μιας φυλής.

Η φυλετική σύνθεση κάθε κράτους έχει τεράστια σημασία για την μαχητική ικανότητα του στρατεύματος. Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε στρατούς με καθολική στράτευση. Αντιθέτως, ιστορικά πολλοί λαοί έκαναν αυστηρή επιλογή στρατιωτών, πράγμα που αποτελούσε έμμεσα φυλετική επιλογή. Άλλοι λαοί είχαν μια πολιτική και στρατιωτική αριστοκρατία η οποία αναλάμβανε κάθε στρατιωτική υποχρέωση. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυστηρών κριτηρίων στράτευσης, είναι δυνατό ο στρατός να μην αποτελεί αντιπροσωπευτικό φυλετικά δείγμα του πληθυσμού.

Τα ψυχικά χαρακτηριστικά που βοηθούν στον πόλεμο είναι...

Οι Πορτογάλοι είναι Μεσογειακοί ή μήπως Κρομανοειδείς;

Κλασική είναι στην ανθρωπολογία η κατάταξη της Πορτογαλίας με την Ισπανία φυλετικά στο Μεσογειακό φάσμα. Ωστόσο ένα έμπειρο μάτι, καθώς και οι γηγενείς της Ιβηρικής χερσονήσου διαπιστώνουν ότι είναι εμφανής διαφορά μεταξύ Ιβήρων και Ιταλών-Ελλήνων Μεσογειακών και αρνούνται να δεχτούν ότι ανήκουν στον ίδιο τύπο. Συνεπώς κάποιοι ανθρωπολόγοι εφηύραν τον Ατλαντο-Μεσογειακό υποτύπο του Μεσογειακού για τους Ίβηρες, ώστε να κάνουν την διάκριση.

Αλλά και αυτή η διάκριση φαίνεται να μην είναι ορθή. Ισπανία και Πορτογαλία έχουν μεγάλη συγκέντρωση Κρομανοειδών, που πιθανόν αποτελούν την πλειοψηφία, με αρκετούς Μεσογειακούς οι οποιοι φέρνουν σε αυτούς της Ιταλίας και της Ελλάδας. Φαίνεται ότι η Ισπανία και Πορτογαλία αποτελεί ένα πεδίο Κρομανοειδών και Μεσογειακών και δεν υπάρχει υποτύπος του Μεσογειακού, αλλά μίξεις Κρομανοειδών με Μεσογειακούς που δίνουν αυτήν την εντύπωση. Πολλές φορές τους Κρομανοειδείς τους μπερδεύουν για Μεσογειακούς. Ο Πορτογάλος της φωτογραφίας είναι...

Μεσογειακοί στη Βουλγαρία

Εμφανής είναι η παρουσία Μεσογειακών στην Βουλγαρία. Στη φωτογραφία φαίνονται δύο Μεσογειακές αριστερά και κέντρο, ενώ η δεξιά είναι κυρίως Κρομανοειδής. Ειδικά στην Ανατολική Ρωμυλία και στα παράλια του Εύξεινου Πόντου, η παρουσία Μεσογειακών είναι έντονη. Οι αρχαίες Ελληνικές αποικίες και η εγκατάσταση Ελλήνων επί Βυζαντίου συνεισέφεραν στο Μεσογειακό αποτύπωμα της Βουλγαρίας.

Παρότι οι Βούλγαροι έχουν πάρει το εθνικό τους όνομα από μια μογγολική φυλή, οι μογγόλοι σήμερα είναι ελάχιστοι εν μέσω Αλπικών, Βαλτικών, Διναρικών και Μεσογειακών.

Φυλετικός χάρτης της Ευρώπης - σύγχρονη λεπτομερής εκτίμηση

Οι χάρτες είναι πιο αντιπροσωπευτικοί όταν οι κατανομές απεικονίζονται με τελείες, καθώς κάθε γεωγραφική επικράτεια συχνά έχει περισσότερους από έναν φυλετικούς τύπους. Οι συνήθεις χάρτες με ένα χρώμα ανά περιοχή δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι οι περιοχές κατοικούνται από μία μόνο φυλή, ενώ δεν είναι έτσι.

Είναι αρκετά καλή προσπάθεια, όμως...

Έχουν άλλες Ευρωπαϊκές φυλές κυρτή μύτη πλην των Διναρικών;

Οι Διναρικοί είναι γνωστό ότι έχουν σε μεγάλη συχνότητα αρκετά κυρτή μύτη. Πολλές φορές, το χαρακτηριστικό αυτό θεωρείται συλλήβδην ότι αποτελεί στοιχείο Διναρικότητας, ασχέτως των υπολοίπων χαρακτηριστικών ενός ατόμου. Ακόμα και αν η μύτη είναι ελάχιστα κυρτή, αμέσως υποστηρίζεται ότι είναι Διναρικός, παρότι μπορεί να ζει σε μέρη όπου οι Διναρικοί είναι απειροελάχιστοι.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ανεπαίσθητα κυρτή μύτη εμφανίζουν και άλλοι φυλετικοί τύποι στην Ευρώπη, όπως ο Μεσογειακός και ο Νορδικός. Το άτομο της φωτογραφίας είναι ένα παράδειγμα Νορδικού με ελάχιστα κυρτή μύτη, χωρίς να φαίνεται αποιαδήποτε Διναρική επίδραση. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι δεν μπορεί ένα χαρακτηριστικό να πάει μόνο του, π.χ. η μύτη να είναι Διναρική και όλο το υπόλοιπο σώμα να μην είναι! Η φυλετική επίδραση είναι εμφανής σίγουρα από περισσότερα από ένα σωματικά χαρακτηριστικά. Δείτε δύο ακόμη παραδείγματα, ενός Μεσογειακού και ενός Νορδικού-ΚΜ:...

Φυλή και γλώσσα

Οι φυλές στον άνθρωπο, διαφέροντας σωματικά και ψυχικά, είναι λογικό να διαφέρουν και ως προς την γλώσσα.

Διαφέροντας σωματικά, οι φυλές διαθέτουν διαφορετική δομή φάρυγγα και στοματικής κοιλότητας. Μπορεί αυτές οι διαφορές να είναι μικρές ή μη εμφανείς, ωστόσο το αποτέλεσμα στην ομιλία είναι έκδηλο. Η φωνή και ο τρόπος έκφρασης διαφέρει πολύ όσο μεγαλύτερη φυλετικά εξελικτική απόσταση υπάρχει. Είναι χαρακτηριστικό το ότι πολλοί φθόγγοι υπάρχουν μόνο σε συγκεκριμένες γλώσσες και απουσιάζουν σε άλλες. Επίσης ο τρόπος ομιλίας διαφέρει ακόμα και ως προς τον τονισμό, που έχουν π.χ. τα Ιταλικά και τα Ισπανικά ή ακόμα και ως προς την χρήση διαφορετικών τόνων ανά λέξη, όπως π.χ. στα Κινέζικα, ενώ υπάρχει ακόμα και η τελείως διαφορετική "κλικ" γλώσσα της νοτίου Αφρικής. Συνεπώς ενιαίος τρόπος έκφρασης των φθόγγων στον άνθρωπο δεν είναι δυνατό να υπάρξει, παρά τις προσπάθειες κάποιων γραφικών γλωσσολόγων.

Ως προς τον ψυχικό παράγοντα, οι διάφορες φυλές έχουν δικό τους τρόπο σκέψης. Παρότι είναι δύσκολο να μελετηθεί αυτό, ο τρόπος σκέψης τους καθρεπτίζεται στη γλώσσα που μιλούν. Η χρήση αφηρημένων εννοιών, συγκεκριμένων κλίσεων, μικρών ή μεγάλων λέξεων, αποτελούν στοιχεία που επηρεάζονται από τη φυλή. Άλλες φυλές διαθέτουν γλώσσες με εκατοντάδες χιλιάδες λέξεων, με...

Η θυσία για τη φυλή

Η διαιώνιση της φυλής απαιτεί αγώνες και θυσίες. Η αδυσώπητη μάχη που μαίνεται στη φύση μεταξύ των διαφόρων φυλών και λαών είναι αέναη. Ο αγώνας για την πατρίδα και την φυλή απότελεί καθήκον κάθε μορφωμένου και πνευματικά ελεύθερου ανθρώπου.

Οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν κατατάξει τη θυσία για τη φυλή ως μία από τις υπέρτατες αξίες. Οι πεσόντες αποτελούν αντικείμενα θαυμασμού και πρότυπα για τις επόμενες γενιές. Οι νεκροί ασκούν πολύ μεγάλη επίδραση σε αυτούς που μένουν πίσω. Γίνονται σύμβολα αγώνα και δίνουν δύναμη για τη συνέχιση της μάχης.

Ο θάνατος είναι αναπόφευκτος για κάθε έμβια ύπαρξη. Η συνειδητοποίηση ότι ο αγώνας για την προστασία και διαιώνιση της φυλής αποτελεί σκοπό της ζωής, απελευθερώνει τον αγωνιστή. Γνωρίζει ότι δρα βάσει φυσικής αναγκαιότητας και ότι κάνει αυτό που πρέπει, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Όταν τελειώνει ο κύκλος της ζωής, θα πρέπει να αναρωτηθεί κάποιος για τον ρόλο της ύπαρξής του και το τι προσέφερε όσο ζούσε. Ένας πλούσιος,...

Η συνεισφορά του Alfred Russel Wallace στην εξελικτική βιολογία και γιατί παραγκωνίστηκε

Ο Alfred Russel Wallace (1823-1913) ήταν Βρετανός φυσιοδίφης και βιολόγος.

Αρχικά εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός, ωστόσο σύντομα στρέφεται στη μελέτη της φύσης. Ξεκινά ερευνητικά ταξίδια σε Βραζιλία, Μαλαισία και σε πολλά μέρη σε όλον τον κόσμο για να συγκεντρώσει στοιχεία σχετικά με την χλωρίδα και την πανίδα των περιοχών αυτών.

Οι έρευνές του τον έκαναν να ανακαλύψει την έννοια της εξέλιξης, την ίδια εποχή με τον Δαρβίνο, αλλά τελείως ανεξάρτητα. Ο Δαρβίνος δημοσιεύει την "Καταγωγή των ειδών" και πιστώνεται την πρωτιά. Ο Wallace υπερασπίζεται την εξελικτική θεωρία μαζί με τον Δαρβίνο. Ωστόσο, επειδή ο Δαρβίνος έχει σχηματοποιήσει καλύτερα την θεωρία και επειδή βγαίνει με σθένος και με συνεργάτες να την υποστηρίξει δημόσια, κερδίζει τις εντυπώσεις. Ο Wallace παραδέχεται την πρωτοκαθεδρία του Δαρβίνου, σε σημείο που αργότερα να εκδώσει βιβλίο σχετικά με την εξελικτική θεωρία υπό τον τίτλο "Darwinism"!

Ωστόσο ο Wallace παρότι έμεινε στη σκιά του Δαρβίνου, συνεισέφερε ως ένα βαθμό στην εξελικτική θεωρία. Αντιπροσωπευτικό δείγμα του έργου του ήταν το βιβλίο "Contributions to the theory of natural selection". Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συλλογή επιστημονικών δημοσιεύσεων του Wallace στην οποία διαφαίνεται η σκέψη του.

Στο πρώτο κεφάλαιο μιλά για την δημιουργία των ειδών και την γεωγραφική τους συσχέτιση. Το συμπέρασμα συμπυκνώνεται στην εξής πολύ μνημειώδη διατύπωση:...

Γιατί σε συζητήσεις περί φυλής μαζεύονται κάποιοι που μόνο βρίζουν και βγάζουν χολή;

Οι φυλετικές συζητήσεις αποτελούν συχνά αφορμή για κάποια άτομα να δείξουν την απέχθειά τους για τις άλλες φυλές ή έθνη, χωρίς οι ίδιοι να ενδιαφέρονται πραγματικά για τα φυλετικά ζητήματα. Οι εικόνες ξένων τους δίνουν το έναυσμα να βγάλουν χολή και να ξεθυμάνουν, θεωρώντας τους αλλόφυλους χειρότερους και άσχημους.

Η εχθρότητα και η σεξουαλική απέχθεια προς αλλόφυλους είναι κάτι το τελείως φυσιολογικό. Ειδικά, όσο μεγαλύτερη η φυλετική απόσταση και διαφοροποιηση, τόσο πιο έντονα είναι τα παραπάνω συναισθήματα. Είναι γεγονός ότι οι συγγενείς φυλές θεωρούνται λιγότερο εχθρικές και απεχθείς. Επίσης, το μίσος είναι κάτι πάρα πολύ θετικό, καθώς όπως ορθά γράφει ο Γουσταύος Λε Μπον, "ο ορθολογισμός δημιουργεί την επιστήμη, αλλά το πάθος και ο φανατισμός δημιουργούν τους πολιτισμούς και τις πολιτικές εξουσίες". Αρκεί να κατευθύνεται προς συγκεκριμένη και οργανωμένη δράση.

Η έκφραση μίσους σε συζητήσεις φυλετικής ανθρωπολογίας δεν προσφέρει τίποτα επιπρόσθετο, καθώς η απέχθεια προς τους αλλόφυλους είναι φυσιολογική και υπάρχει ασχέτως φυλετικής μελέτης. Υπήρχε πάντοτε, πριν καν την επιστημονική μελέτη των φυλών, πριν καν την ύπαρξη του πολιτισμού. Συνεπώς η έκφραση της αυτονόητης απέχθειας προς τους αλλόφυλους δεν προσδίδει τίποτα στις φυλετικές συζητήσεις, αν και μερικοί μπορεί να προσπαθούν να ξυπνήσουν τα φυλετικά ένστικτα σε ορισμένους λοβοτομημένους θιασώτες του πολυφυλετισμού.

Τα ξεσπάσματα μίσους θα υπάρχουν πάντα, ασχέτως φυλετικής ανθρωπολογίας. Ωστόσο, αυτό που τρέμουν πραγματικά οι σιωνιστές και οι πολυφυλετιστές, είναι η συστηματική επιστημονική μελέτη των φυλών. Τα επιστημονικά τεκμήρια υπέρ της ύπαρξης φυλών, τελείως διαφορετικών μεταξύ τους, είναι αδιάσειστα και η ανάδειξη αυτής της αυτονόητης αλλά καταπιεσμένης πραγματικότητας αλλάζει τις κοινωνίες. Οι αλλόφυλοι αναγνωρίζονται άμεσα και διαπιστώνεται ο διασπαστικός κοινωνικός τους ρόλος.

Ο κίνδυνος αφύπνισης λόγω της φυλετικής ανθρωπολογίας ήταν αυτός που έκανε τους σιωνιστές, μετά την νίκη τους στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο να καταργήσουν τις πανεπιστημιακές έδρες ανθρωπολογίας, να κλείσουν τα πολυπληθή ανθρωπολογικά και ευγονικά ερευνητικά κέντρα και να διωχτούν όσοι επιστήμονες εγείρουν φυλετικά ζητήματα. Το αποτέλεσμα ήταν να καταπιεστεί αυτός ο επιστημονικός κλάδος, μόνο και μόνο γιατί αφυπνίζει το λαό και τον κάνει να διαπιστώσει τους βαθύτερους βιολογικούς δεσμούς του και την διαφορά του από τους υπόλοιπους. Αποτελούσε δηλαδή εμπόδιο στην επιβολή της σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης και του πολυφυλετισμού.

Για αυτό το λόγο, όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για τη φυλετική ανθρωπολογία, πρέπει να μπορούν να διακρίνουν τους φυλετικούς τύπους σωματικά και ψυχικά. Η απλή εκδήλωση εχθρότητας για τους αλλόφυλους σπανίως προσφέρει κάτι, αλλά αν συνοδεύεται από την επιστημονική τεκμηρίωση που επεξηγεί τους λόγους της διαφορετικότητας ψυχισμού που δημιουργεί συγκρούσεις, τότε το επιχείρημα γίνεται ακαταμάχητο και οι λάτρεις του πολυπολιτισμού το βουλώνουν.