Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Φυλετική διαφοροποίηση και τοπικές συμπεριφορές

Παρατηρούμε συχνά σε διάφορες χώρες να υπάρχουν εμφανείς τοπικές διαφοροποιήσεις, εντός της επικράτειας, στις τοπικές διαλέκτους, στα τοπικά έθιμα και στην συμπεριφορά. Και όλα αυτά παρότι οι κάτοικοι μιλούν την ίδια εν γένει γλώσσα και θεωρείται ότι μετέχουν του ίδιου πολιτισμού. Σε τι όμως οφείλεται αυτή η τοπική διαφοροποίηση; Θα εξετάσουμε τον ρόλο της φυλής στην εμφάνιση τοπικών διαφοροποιήσεων σε διάφορες εκφάνσεις του βίου των ανθρώπων. Θα χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα της Ελλάδας, ώστε το φαινόμενο να γίνει κατανοητό σε όλους.

Το γεγονός ότι οι φυλετικοί τύποι διαθέτουν ξεχωριστά ψυχικά γνωρίσματα, οδηγεί στο να τροποποιείται η συμπεριφορά του πληθυσμού, ανάλογα με την φυλετική του σύνθεση. Όταν σε μια περιοχή της χώρας μένουν κάτοικοι ενός συγκεκριμένουν φυλετικού τύπου, η γλώσσα, τα ήθη και η συμπεριφορά αρχίζουν βαθμιαία να διαφοροποιούνται ώστε να ταιριάξουν στην ψυχοσύνθεση του συγκεκριμένου τύπου.

Ως προς τις γλωσσικές διαφοροποιήσεις, υπάρχει σημαντική σύνδεση των τοπικών ιδιωμάτων με τον φυλετικό παράγοντα. Στην Ελλάδα,...
οι νησιώτες μιλούν πιο τραγουδιστά και χαριτωμένα, κάτι που αντιστοιχεί στην Μεσογειακή συνιστώσα του πληθυσμού τους. Αν και σιγά σιγά χάνεται το ιδίωμά τους, ίσως και λόγω μείωσης των Μεσογειακών. Στην ηπειρωτική ενδοχώρα, οι κάτοικοι κόβουν τις λέξεις, και κρατούν πολλές βαλκανικές ή σλαβικές λέξεις, κάτι που δεν γίνεται από κούραση ή βαρεμάρα, αλλά προκύπτει λογικά λόγω της σημαντικής Διναρικής συνιστώσας του πληθυσμού. Στην βόρεια Ελλάδα, είναι γνωστή η βαριά προφορά στην κεντρική και ανατολική Μακεδονία, με χαρακτηριστική την περίπτωση του γράμματος λάμδα, κάτι που προκύπτει πιθανότατα από την, μειοψηφική οπωσδήποτε, Αρμενοειδή συνιστώσα του εκεί πληθυσμού. Σε άλλες χώρες οι τοπικές γλωσσικές διαφοροποιήσεις είναι πολύ πιο σημαντικές, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Γαλλία.

Τοπικές διαφοροποιήσεις υπάρχουν και ως προς την συμπεριφορά. Στην βόρεια Ελλάδα, γνωρίζουμε ότι οι κάτοικοι θεωρούνται πιο χαλαροί, τους αρέσει να κάθονται με τις ώρες και να "απολαμβάνουν" την ζωή. Εξετάζοντας ανθρωπολογικά την περιοχή, βρίσκουμε ότι εκεί κατοικούν μεταξύ άλλων, αρκετοί Αλπικοί και κάποιοι Αρμενοειδείς. Συνεπώς, η αίσθηση ότι ζουν πιο νωθρά και ήσυχα προκύπτει από την φυλετική συμπεριφορά μιας εμφανούς μερίδας των κατοίκων. Από την άλλη, οι κάτοικοι της ορεινής ηπειρωτικής Ελλάδας, όπως για παράδειγμα η Ήπειρος, θεωρούνται ότι ζουν λιτά, σε πιο κλειστές κοινωνίες, κάτι που αντιστοιχεί σε έντονη Διναρικότητα. Στις νησιωτικές περιοχές οι κάτοικοι είναι κάπως πιο ομιλητικοί και έξω καρδιά, κάτι που σχετίζεται με τον Μεσογειακό τύπο.

Εξετάζοντας τα ήθη και τα έθιμα, θα εστιάσουμε στους χορούς και στα τραγούδια δύο διάσημων κατηγοριών. Πασίγνωστη είναι η μουσική της ηπειρωτικής ενδοχώρας, με τους μακρόσυρτους ήχους του κλαρίνου στα παραδοσιακά πανηγύρια. Όπως είναι προφανές, αυτά τα ακούσματα αρέσουν σε Διναρικούς κυρίως πληθυσμούς. Αυτή η μουσική θεωρείται παραδοσιακή και ακούγεται ακόμα στους γάμους στις περιοχές αυτές. Από την άλλη, τα νησιώτικα τραγούδια είναι πολύ διαφορετικά, με πιο απαλή μελωδία και διαφορετικά μουσικά όργανα. Οι μελωδίες αυτές βρίσκονται πιο κοντά στα ακούσματα του Μεσογειακού τύπου. Οι χοροί παρουσιάζουν και αυτοί μικροδιαφοροποιήσεις, για τους πιο παρατηρητικούς.

Προφανώς δεν αντιστοιχούν όλοι οι κάτοικοι στην στερεοτυπική συμπεριφορά μιας περιοχής, αλλά αυτό που θέλουμε να καταδείξουμε είναι ότι υπάρχει μια εμφανής τάση για το σύνολο του πληθυσμού. Όποιος κατανοήσει το φαινόμενο της τοπικής διαφοροποίησης στη συμπεριφορά λόγω φυλετικής διαφοροποίησης, σύντομα θα διαπιστώσει τον κίνδυνο που απορρέει από μια μεγάλης κλίμακας φυλετική αλλοίωση. Οι φυλετικές διαφορές, αν είναι μεγάλες, δημιουργούν διασπαστικές τάσεις, αρχικά σε κοινωνικό επίπεδο και έπειτα σε κρατικό επίπεδο.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι φυλετική διαφοροποίηση σημαίνει και διαφοροποίηση στη γλώσσα, στα έθιμα και στην συμπεριφορά. Παρά τα όποια γενικά ενοποιητικά στοιχεία όπως κοινή εθνική συνείδηση, θρησκεία και γλώσσα, η διαφοροποίηση θα γίνεται μεγαλύτερη, όσο μεγαλύτερη γίνεται και η φυλετική διαφοροποίηση.

9 σχόλια:

  1. Ο Διαχειριστής γενικεύει επικίνδυνα σε αυτή του την ανάρτηση. Ίσως να μην έχει ταξιδέψει Μακεδονία ή Θράκη και μια σημαντική συνιστώσα του Ελληνικού πληθυσμού τη κατονομάζει "νωθρή και τεμπέλα"ενώ δεν γνωρίζει ότι το παχύ "Λ" υπάρχει μόνο στη Θεσσαλονίκη, πουθενά αλλού στη Β. Ελλάδα και οι ελάχιστοι που το προφέρουν είναι συνήθως παλιοί ή τίποτα τελειωμένοι τοπικιστές. Η Βόρεια Ελλάδα έχει και Ντόπιο πληθυσμό που πολέμησε τους κομουνιστές και τους Βούλγαρους κομιτατζήδες, κράτησε γλωσσολογικά στοιχεία της Δωρικής (όχι της Αττικής) και πολλά άλλα ήθη που συναντώνται στο ντόπιο Μακεδονικό πληθυσμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΜΕΝΟΕΙΔΗ "ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ" ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΜΕΝΩ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ..........ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΠΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΧΩΡΑ ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ......

    ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ "ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ" ΔΙΑΘΕΣΗ....ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ "ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ" Η "ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ" (ΠΕΙΤΕ ΤΑ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ) ΚΟΜΜΑΤΑ ,ΠΑΝΤΑ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΤΑ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΣΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΥ......ΤΑ"ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΑ" ΝΗΣΙΑ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΕΡΕΠΑΝ ΠΡΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ" ΔΥΝΑΜΕΙΣ........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάντως Διαχειριστά έχει πολλή βάση το άρθρο σας. Εάν συγκρίνουμε π.χ. τον Γαύρο Καλαμπάκας, από οπου κατάγεται ο παππούς μου, πρόκειται όπως και ο παππούς μου, για περιοχή Αλπικοδιναρική. Τα ασματά των είναι κυρίως Διναρικ, όπως άλλωστε και ο ψυχισμός του παππού μου, μολονότι Αλπικοδιναρικός. Τώρα εν σχέσει με τα νησιά όπως τις Κυκλάδες που έχουν άλλη χροιά, πιο γρήγορη, ευδιάθετη και γενικώς Μεσογειακή. Άλλωστε τα άσματα που αναφέρατε τα λένε όλα. Και ποιός δεν επρόσεξε τις μεγάλες διαφορές μεταξύ π.χ. Ηπειρωτικών ή τραγουδιών όπως τα "Χαμοπούλια" και των νησιώτικων. Εγώ θα προσθέσω και τα Ρεμπέτικα όπως και τα Ανατολίτικα Ελληνικά άσματα τα οποία προβάλουν πλήρως έναν Μεσογειακό-Αρμενοειδή χαρακτήρα. Δηλαδή ναι μεν Ανατολίτικα αλλά όχι και τόσο όσα π.χ. τα Συριακά άσματα, έχουν μία Μεσογειακότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι Αρμενοειδείς αποτελούν συνιστώσα του πληθυσμού της Ελλάδας, όσο και αν αυτό δεν αρέσει. Κακώς η διαπίστωση αυτή οδηγεί σε παραφιλολογίες. Έγινε διόρθωση στην διατύπωση για να μην δίνεται η εντύπωση ότι ο συγκεκριμένος τύπος δεν είναι μειοψηφικός στις περιοχές που αναφέρονται.

    Όλα αυτά είναι εκτιμήσεις. Αυτό που θέλουμε να καταδείξουμε είναι ότι μια συνιστώσα, ακόμα και μειοψηφική, αρχίζει να εισάγει διαφοροποίηση στην συμπεριφορά και ειδικά στο πώς το αντιλαμβάνονται οι άλλοι. Διατυπώνονται μόνο μερικές σκέψεις και εκτιμήσεις. Πάντως από τα αμιγώς ανθρωπολογικά στοιχεία, διάφορες μελέτες δείχνουν βραχυκεφαλία στην κεντρική Μακεδονία, όπως αυτή του Πουλιανού. Διαφαίνεται η παρουσία κάποιων έντονα βραχυκέφαλων, οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι Διναρικοί, όπως είναι ιστορικά γνωστό για Δυτική Μακεδονία, Ήπειρο, Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο.
    http://fyletika.blogspot.gr/2014/01/blog-post_27.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παιδιά καλησπέρα. Ρόλο δεν παίζει εξ'ολοκλήρου η φυλή, η ράτσα δηλαδή. Ένα πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η Πολιτιστική συνιστώσα. Απλώς κοιταξτε ομοίους φυλετικά λαούς, πόσο διαφορετικοί λόγω Πολιτισμού είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μα και για την ράτσα δεν είναι ή το ένα ή το άλλο, ή μαύρο ή άσπρο, είναι άλλο να πεις γίναν αφομοιώσεις και άλλο πήγαν 5 Έλληνες στην ανατολή και εξελλήνισαν χιλιάδες, ε δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, και μάλιστα εδώ στην ανατολική Μεσόγειο που οι λαοί έρχονται από τα βάθη των αιώνων με τις παραδόσεις τους και την προσφορά τους στον πολιτισμό

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. το αρθρο είναι εξαιρετικο και ακριβες με μονη ισως παραδρομή την γενικευση σχετικα με τους νησιώτες.Αν και ισχυει,τέτοια,αναφορικα με τους Επτανηιους η Κυκλαδιτες,προσωπικα εχω εντοπισει τρομερες ψυχικες διαφορες μεταξυ Λέσβιων,σαμιωτών μια ομαδα και ικαριωτών,χιωτών άλλη ομαδα.Σιγουρα αυτό ωφειλεται κυριως στις ανταλλαγες πληθυσμων του βενιζελου το 1923 για την ομαδα λεσβιων/σαμιωτων.Αυτοι είναι τελειως διαφορετικοι ψυχικα από την ομαδα ικαριωτων/χιωτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ...δεν ισχυρίζομαι φυσικα ότι οι ικαριωτες/χιώτες είναι αυτόχθονες,θαταν τελειως παραλογο για ιστορικους λογους.Η συμπεριφορα παντως ικαριωτων(περισσοτερο)και χιωτων είναι η κλασσικη "ραγιάδικη",μοιρολατρεία,οιωνοσκοπία,"ωχαδερφισμος" νωθρότητα που καταληγει σε Νιχιλισμο(μηδενισμο),ρεμπέτικα ακούσματα και σταση ζωης γενικότερα.Αιματολογικα κυριαρχει σχεδόν η Β ομαδα,πρεπει να υπαρχει αρκετο ανατολιτικο στοιχειο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Χίος πέρασε και μία καταστροφή.

      Διαγραφή

Οι διαχειριστές του ιστολογίου δεν φέρουν καμία ευθύνη για τα σχόλια των αναγνωστών τους.