Κάτων ο πρεσβύτερος: μια Διναρική φυσιογνωμία

Ο Κάτων ο πρεσβύτερος (234-149 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός.

Από την προτομή του προκύπτει ότι είναι Διναρικότατος, με μεγάλη κυρτή μύτη, σκληρό πηγούνι, μέτωπο με κλίση, τριγωνικό σχήμα προσώπου. Από παρατήρηση και άλλων προτομών προκύπτει ότι οι Ρωμαίοι είχαν σημαντική Διναρική επίδραση, που αυξάνει με την επικράτησή τους στην Ιταλική χερσόνησο.

Ακόμα και από την συμπεριφορά του μπορούν να αντληθούν στοιχεία Διναρικότητας. Ο Κάτων ο πρεσβύτερος προέρχονταν από οικογένεια πληβείων. Ήταν αγρότης, ζώντας μια φτωχική και λιτή ζωή. Κατατάσσεται στον στρατό στον Β' Καρχηδονιακό πόλεμο όπου διακρίνεται και ανέρχεται στην ιεραρχία. Στα διαστήματα μεταξύ των εκστρατειών, εργάζεται στους αγρούς όπως οι εργάτες, ντύνεται φτωχικά και δρα μετρημένα. Λόγω του μετρημένου χαρακτήρα του, της αυστηρότητας των ηθών του και της στρατιωτικής ικανότητάς του, επιλέγεται...

Το πρόσωπο της βασίλισσας Κλεοπάτρας της Αιγύπτου

Η Κλεοπάτρα Ζ' (69-30 π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Αιγύπτου. Ανήκε στη δυναστεία των Πτολεμαίων, που ήταν Ελληνική δυναστεία με καταγωγή από τον πρώτο Πτολεμαίο, στρατιωτικό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η ζωή της ήταν πολυτάραχη, αρχικά με την ανάρρησή της στον θρόνο και έπειτα με την εμπλοκή της στις Ρωμαϊκές εμφύλιες διενέξεις. Υποστήριξε τον Ιούλιο Καίσαρα στην ανάδειξή του ως Αυτοκράτορα, ενώ μετά τη δολοφονία του, υποστήριξε τον Μάρκο Αντώνιο. Όταν οι δυνάμεις του Αντωνίου και Κλεοπάτρας ηττήθηκαν οριστικά στη ναυμαχία του Ακτίου το 30π.Χ. από τον Οκταβιανό, αυτοκτόνησε στην Αίγυπτο, κατά παράδοση από τσίμπημα φιδιού που η ίδια προκάλεσε.

Η Κλεοπάτρα έγινε διάσημη για τη γοητεία που άσκησε σε τόσο σημαντικούς άντρες, όπως ο Ιούλιος Καίσαρας και ο Μάρκος Αντώνιος. Επίσης είχε ηγετικές ικανότητες και έντονο δυναμισμό.

Η ανακατασκευή του προσώπου της Κλεοπάτρας μπορεί να γίνει με βάση τις προτομές και την αναπαράσταση σε νομίσματα. Απεικονίζεται με το χαρακτηριστικό της γνώρισμα, την μεγάλη μύτη της. Ο φυλετικός τύπος στον οποίο ανήκει δεν είναι σαφής. Φαίνεται να έχει και επίδραση του Βορειοαφρικανικού τύπου λόγω των πολλών μίξεων στην αρχικά Ελληνική δυναστεία των Πτολεμαίων.

Είναι "Μεσογειακή" η ομορφιά της Monica Bellucci;

Η διάσημη Ιταλίδα ηθοποιός συχνά θεωρείται ως εκπρόσωπος της "Μεσογειακής" ομορφιάς. Βεβαίως ο όρος "Μεσογειακός" μπορεί να είναι γεωγραφικός και όχι φυλετικός. Και αυτό γιατί πολλές από τις λεγόμενες "Μεσογειακές" γυναίκες είναι ελάχιστα ή καθόλου Μεσογειακές φυλετικά.


Από φυλετικής σκοπιάς, η Monica Bellucci ανήκει κυρίως σε άλλον φυλετικό τύπο. Βρείτε τον!

Είναι ...........

Φυλή και ηγετικές ικανότητες

Σε όλους έχει γεννηθεί κάποια στιγμή η απορία αν ο ηγέτης γεννιέται ή γίνεται. Αντικρουόμενες απόψεις ακούγονται συχνά επί του θέματος. Η φυλετική ανθρωπολογία έχει αποδείξει ότι η ηγετική ικανότητα εξαρτάται από τη φυλή του καθενός αλλά και από την εκπαίδευση που έχει λάβει. Δηλαδή, όπως είναι αναμενόμενο από τους περισσότερους, ο ηγέτης είναι καρπός φυλής και εκπαίδευσης μαζί.

Κάθε φυλή, εκτός από τα προφανή σωματικά γνωρίσματα, διαθέτει και τα δικά της ψυχικά χαρακτηριστικά. Μελετώντας την ιστορία, διαπιστώνεται ότι για να γίνει κάποιος πολιτικός ή στρατιωτικός ηγέτης είναι απαραίτητα κάποια συγκεκριμένα ψυχικά χαρακτηριστικά. Ειδικά σωματικά χαρακτηριστικά σπανίως απαιτούνται, μερικές φορές ούτε καν να είναι κάποιος αρτιμελής. Τα ψυχικά χαρακτηριστικά είναι αυτά που καθορίζουν την ηγετική ικανότητα.

Η ηγεσία απαιτεί ενεργητικότητα, επιθετικότητα, τόλμη. Η ομιλιτικότητα και η πειθαρχία επίσης βοηθούν. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι φυλετικά και δεν μπορούν να δημιουργηθούν μέσω εκπαίδευσης εκ του μηδενός, παρά να καλλιεργηθούν αν ήδη υπάρχουν εκ γενετής. Πλην του χαρακτήρα, η ηγεσία απαιτεί γνώσεις, έτσι ώστε να είναι αποτελεσματική. Πολλοί ηγέτες ήταν αμόρφωτοι, ωστόσο όσο η μόρφωση μεγαλώνει, τόσο ο ηγέτης μεγαλουργεί. Ο χαρακτήρας και οι γνώσεις είναι δύο παράγοντες σημαντικοί, αλλά πλήρως διαχωρισμένοι. Δηλαδή κάποιος μπορεί να διαθέτει ηγετικό χαρακτήρα χωρίς να έχει γνώσεις, ενώ άλλος να έχει γνώσεις χωρίς τον κατάλληλο χαρακτήρα. Στις δύο περιπτώσεις, τις μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνει ηγέτης έχει ο πρώτος.

Στον Ευρωπαϊκό χώρο, ο Μεσογειακός φυλετικός τύπος διαθέτει τόλμη, ενεργητικότητα, ομιλητικότητα και πάθος. Τα χαρακτηριστικά αυτά, με την κατάλληλη καλλιέργεια και με την κατεύθυνση της διαθεσης διασκέδασης με τρόπο που να μην επηρεάζει τις ηγετικές ικανότητες, μπορούν να αναδείξουν κορυφαίους ηγέτες, που να εμπνεύσουν τα πλήθη και να γράψουν ιστορία. Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα από την αρχαία Ελλάδα και Ρώμη, τον Κορσικανό Ναπολέοντα, κτλ. Ο Νορδικός τύπος, χαρακτηρίζεται από...

Γιατί οι εθνικιστές μιλούν για Λευκή Ευρώπη;

Σίγουρα θα έχετε πετύχει σε εθνικιστικά έντυπα και ιστοσελίδες να γίνεται λόγος για Λευκή Ευρώπη και Λευκούς Ευρωπαίους. Διεθνώς η φράση που χρησιμοποιείται είναι White Pride ή White Power. Ο όρος χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει τους λευκούς Ευρωπαίους και τους απογόνους τους σε σχέση με τους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη. Διάφορες απορίες προκύπτουν από φυλετικής σκοπιάς σχετικά με αυτές τις φράσεις. Ενδιαφέρον έχει να διερευνήσουμε γιατί έχουν καθιερωθεί από πλευράς εθνικιστών.

Στη φυλετική ανθρωπολογία, το χρώμα του δέρματος είναι ένα ακόμη γνώρισμα, όπως το σχήμα της μύτης, το μήκος του κρανίου, το χρώμα των ματιών, η κλίση του μετώπου, κτλ. Δηλαδή το χρώμα του δέρματος στη φυλετική ταξινόμηση έχει αντίστοιχη αξία με τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά. Η ταξινόμηση με βάση το χρώμα του δέρματος σε λευκούς, μαύρους και κίτρινους δεν είναι ορθή, καθώς εντός π.χ. των λευκών υπάρχει επιπλέον υποκατηγοριοποίηση. Είναι προφανές ότι οι ξανθοί βορειοευρωπαίοι ανήκουν σε άλλη φυλή σε σχέση με τους μελαχρινούς νοτιοευρωπαίους, ωστόσο όλοι τους λογίζονται ως λευκοί.

Αν εξετάσει κανείς πιο αναλυτικά το ζήτημα, θα διαπιστώσει ότι π.χ. ο Βορειοαφρικανικός και ο Ιρανικός τύπος, παρότι σχετικά μαυριδεροί, είναι εξελικτικά πιο κοντά στον Μεσογειακό τύπο, πράγμα που υποδηλώνεται και από την περιστασιακή ομοιότητά τους, παρά ο Αλπικός τύπος που θεωρείται λευκός. Δηλαδή από φυλετικής σκοπιάς κάποιοι "μη λευκοί" είναι πιο συγγενείς με κάποιους από τους λευκούς. Επίσης προκύπτει και το κλασικό πρόβλημα του ποιος θεωρείται λευκός, καθώς η εκτίμηση ενός χρώματος είναι πράγμα τελείως υποκειμενικό.

Με βάση τα παραπάνω, καθίσταται προφανές ότι η χρήση του όρου "Λευκοί Ευρωπαίοι" παρουσιάζει προβλήματα. Ωστόσο η χρήση του από τους εθνικιστές δικαιολογείται πλήρως.

Οι εθνικιστές αγωνίζονται για την πολιτική επικράτησή τους. Η έννοια της φυλής αναγνωρίζεται ορθά ως μεγάλης σημασίας. Στην Ευρώπη και οπουδήποτε υπάρχουν λευκοί, οι εθνικιστές...

Ο Νίτσε για τη φυλετική μίξη

"Ο άνθρωπος μιας εποχής διάλυσης που ανακατεύει τις φυλές και που συνεπώς περιέχει μέσα του την κληρονομιά μιας πολυειδούς καταγωγής, δηλαδή αντίθετες και συχνά όχι μόνο αντίθετες ενορμήσεις και αξίες, που παλεύουν η μια με την άλλη και σπάνια αφήνουν σε ησυχία η μια την άλλη - ένας τέτοιος άνθρωπος όψιμων κουλτουρών και σπασμένων φώτων θα είναι, κατά μέσο όρο, ένας αδύναμος άνθρωπος"

Φ. Νίτσε, Πέραν του καλού και του κακού

Οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου: η συνεισφορά στον Ελληνισμό και στην ανθρωπότητα

Ο Μέγας Αλέξανδρος κατέκτησε πολλά εδάφη της Ασίας. Στην αυτοκρατορία του συμπεριλαμβάνονταν πέραν του Ελλαδικού χώρου η Μικρά Ασία, η Αίγυπτος, η Παλαιστίνη, η Μεσοποταμία και η Περσία μέχρι την Ινδία. Το αποτέλεσμα ήταν πλήθος φυλών να βρεθούν υπό την κυριαρχία των Ελλήνων. Ο Αλέξανδρος τελειώνοντας την εκστρατεία πεθαίνει και ύστερα από εμφυλίους πολέμους, το βασίλειο χωρίζεται σε επιμέρους Ελληνιστικά βασίλεια. Ονομάστηκε Μέγας όχι μόνο λόγω των πολεμικών κατορθωμάτων του, αλλά και λόγω της μεταλαμπάδευσης του Ελληνικού πολιτισμού σε πλήθος λαών της Ανατολής. Η αποτίμηση αυτής της μετάδοσης του Ελληνικού πολιτισμού προσφέρει πολλά διδάγματα.

Στις κατεκτημένες χώρες οι κάτοικοι έμαθαν Ελληνικά παράλληλα με την μητρική τους γλώσσα. Απέκτησαν επαφή με την Ελληνική παιδεία και κουλτούρα. Χτίστηκαν θέατρα, γυμναστήρια, βιβλιοθήκες, δρόμοι, λαμπρά οικοδομήματα, πανεπιστήμια, όλα προϊόντα του Ελληνικού πολιτισμού. Ορισμένοι από τους κατεκτημένους λαούς, ειδικά στα βάθη της Ασίας, που βρίσκονταν σε πρωτόγονη κατάσταση, ανύψωσαν τους εκπολιτιστές Έλληνες σε λατρευτικό επίπεδο. Για δύο με τρεις αιώνες οι πληθυσμοί των Ελληνιστικών βασιλείων βρίσκονταν υπό την πολιτιστική και πολιτική επίδραση των Ελλήνων.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα της πολιτικής "εξελληνισμού" ήταν οικτρό και αυτό φάνηκε με την κατάλυση των βασιλείων. Η Ρωμαϊκή κατάκτηση κάποιων εδαφών κράτησε τα προσχήματα, ωστόσο οι λαοί που υποτίθεται έγιναν "κοινωνοί" του Ελληνικού πνεύματος, μερικούς αιώνες αργότερα, με τελειωτικό πλήγμα τις Μουσουλμανικές κατακτήσεις, ξέχασαν οτιδήποτε Ελληνικό και επέστρεψαν στις φυλετικές τους πολιτισμικές προδιαθέσεις. Ο Ελληνισμός ούτε επεκτάθηκε σημαντικά, ούτε απέκτησε βάθος στην Ασία. Οι λόγοι πρέπει να ερευνηθούν στην φυλετική πολιτική των Ελλήνων.

Οι Έλληνες στην Ασία δυστυχώς προσπάθησαν να...

Νορδικές σωματοδομές

Στις εικόνες φαίνεται ο σωματότυπος του Νορδικού φυλετικού τύπου. Οι εικονιζόμενοι είναι βέβαια πολύ γυμνασμένοι, ωστόσο φαίνεται η εξωμορφική κατατομή του σώματος με τα μακριά λεπτά άκρα, λεπτό δυνατό κορμό και ελάχιστη εναπόθεση λίπους.

Οι φωτογραφίες είναι από βιβλίο του Gunther. Οι Γερμανοί μελέτησαν συστηματικά τον Νορδικό φυλετικό τύπο και το Εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς τον αξιοποίησε στο έπακρο.

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ισπανίας, μια ταξινόμηση

Gracile med

Atlanto-med       (Κρομανοειδείς)

Med-Alpine

Alpine

CM          (Κρομανοειδής)

Η ταξινόμηση έγινε εδώ. Η προσπάθεια είναι καλή αλλά όχι τέλεια, με αρκετούς από τους "Gracile" να είναι στην πραγματικότητα κρομανοειδείς επίδραση. Η σύνθεση της ομάδας είναι του 2010.

Σε καμία περίπτωση οι ποδοσφαιριστές μιας εθνικής ομάδας δεν είναι αντιπροσωπευτικοί της χώρας τους φυλετικά. Παραδοσιακά οι Αλπικοί σπάνια ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Εν γένει οι πιο δραστήριες φυλές αρέσκονται σε αυτό.

Στα forum φυλετικής ανθρωπολογίας μπορείτε να βρείτε σημαντικές πληροφορίες για την εμφάνιση και την ταξινόμηση των διαφόρων φυλετικών τύπων στον άνθρωπο. Σε αυτά τα forum το βάρος δίνεται στα σωματικά χαρακτηριστικά των φυλών και λιγότερο, δυστυχώς, στα ψυχικά χαρακτηριστικά, που είναι και τα πιο σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση, η συνεισφορά των forum είναι εξαιρετικά σημαντική.

Ο διάσημος "Κόμης Δράκουλας" σε ποιον φυλετικό τύπο ανήκε;

Ο Βλαντ Γ' Τσέπες ή αλλιώς Βλαντ Δράκουλας, από το προσωνύμιο του πατέρα του, γνωστός σήμερα και ως Κόμης Δράκουλας, ήταν Πρίγκηπας της Βλαχίας στα μέσα του 15ου αιώνα. Κατά την πολυτάραχη ζωή του, κυβέρνησε την επαρχία της Βλαχίας, πολεμώντας για την ανεξαρτησία της με την Ουγγαρία και την Οθωμανική αυτοκρατορία που ήθελαν να την προσαρτήσουν, συμμαχώντας πότε με τους μεν και πότε με τους δε.

Η φήμη του ως "Δράκουλας" προέκυψε από την βίαιη μεταχείριση των αντιπάλων του. Συγκεκριμένα, συνήθιζε να ανασκολοπίζει τους αντιπάλους του και να χρησιμοποιεί φριχτά βασανιστήρια. Μάλιστα κάποιες φορές άφηνε ένα "δάσος" με χιλιάδες ανασκολοπισμένα πτώματα που δημιουργούσαν μια ανατριχιαστική εικόνα σε οποιονδήποτε αντίπαλο το αντίκρυζε. Οι αγριότητες αυτές, παραμορφωμένες ως ένα βαθμό, έφτασαν στη δυτική παράδοση από τις εξιστορήσεις Γερμανών, οι οποίοι φαίνεται ότι και αυτοί τις είχαν υποστεί.

Με βάση το πορτραίτο του, ο Βλαντ Γ' Τσέπες ανήκει στον Διναρικό τύπο. Λεπτό πρόσωπο, μεγάλη κυρτή μύτη και έντονο πηγούνι τον χαρακτηρίζουν. Η αγριότητα, η πολεμική ανδρεία και γενικά όλη η ζωή του ταιριάζει με τα ψυχικά χαρακτηριστικά του Διναρικού φυλετικού τύπου.

Δύο ακόμη γκραβούρες της εποχής είναι παρόμοιες:

Για όσους ενδιαφέρονται για την φυλετική ανθρωπολογία

Πολλοί είναι αυτοί που διαπιστώνουν την σημασία της φυλής στα ιστορικά και κοινωνικά δρώμενα. Αρκετοί από αυτούς επιθυμούν να γνωρίσουν σε μεγαλύτερο βάθος την έννοια της φυλής, πέρα από τα πολλά και συνήθως αντικρουόμενα που ακούγονται για αυτήν την έννοια στην καθημερινότητα. Η επιστημονική μελέτη των ανθρωπίνων φυλών είναι αντικείμενο της φυλετικής ανθρωπολογίας. Όσοι μελετήσουν την φυλετική ανθρωπολογία, θα κατανοήσουν την συμπεριφορά ανθρώπων και λάων ως απευθείας παράγωγα της φυλετικής τους σύνθεσης. Για αυτούς που θα φτάσουν σε βάθος, η ζωή τους θα αλλάξει και θα βλέπουν τους πάντες γύρω τους υπό το φυλετικό πρίσμα.

Η ενασχόληση με την φυλετική ανθρωπολογία οφείλει να ακολουθεί τα εξής βήματα μελέτης:

1.  Μελέτη της θεωρίας της εξέλιξης και της κληρονομικότητας
2.  Ταξινόμηση των διαφόρων φυλών στον άνθρωπο με βάση τα σωματικά και ψυχικά τους γνωρίσματα
3.  Μελέτη και εντοπισμός της φυλετικής επίδρασης στην ιστορία και στην κοινωνία


Η μελέτη της θεωρίας είναι πολύ σημαντική, καθώς οι έννοιες της εξέλιξης και της κληρονομικότητας είναι οι βάσεις της φυλετικής ανθρωπολογίας. Η διαφοροποίηση στον άνθρωπο, όπως και στα άλλα είδη, είναι παράγωγο της φυσικής και σεξουαλικής επιλογής. Απαιτείται η εμβάθυνση στις έννοιες αυτές. Επίσης οι βασικές αρχές της κληρονομικότητας είναι απαραίτητες για την κατανόηση των φυλετικών φαινομένων.

Η ταξινόμηση των φυλών είναι το επόμενο βήμα. Ο διαχωρισμός των σωματικών και ψυχικών χαρακτηριστικών των φυλών απαιτεί μελέτη βιβλίων ανθρωπολογικών και ιστορικών, αλλά και πολλή ενασχόληση με εξέταση φωτογραφιών και άλλου οπτικοακουστικού υλικού. Η φυλετική μίξη στην Ευρώπη δημιουργεί σύγχυση αρχικά στον μελετητή, ωστόσο με την πάροδο της μελέτης, οι φυλετικοί τύποι διακρίνονται εμφανώς. Πολλές εκπλήξεις και συμπεράσματα περιμένουν τον επίμονο μελετητή. Ακόμη πιο επίπονη διαδικασία είναι η εύρεση των ψυχικών φυλετικών γνωρισμάτων. Οι γνώσεις που απαιτούνται για αυτό είναι κυριολεκτικά αμέτρητες. Ο μελετητής πρέπει να ξεχωρίσει μέσα από τα ιστορικά γεγονότα τις διάφορες φυλετικές συμπεριφορές, πράγμα που απαιτεί ιδιαίτερες ικανότητες συνδυαστικής σκέψης.

Σε κάθε περίπτωση, η ταξινόμηση των φυλετικών τύπων έχει ως σκοπό την κατανόηση της επίδρασης της φυλής στην ιστορία και στην κοινωνία. Η μελέτη της ιστορίας υπό το φυλετικό πρίσμα είναι αυτή που εξηγεί σε μεγαλύτερο βάθος τα ιστορικά φαινόμενα, εκεί που οι ιστορικοί αδυνατούν. Η μελέτη της ζώσας κοινωνίας υπό το φυλετικό πρίσμα δίνει την πληρέστερη εξήγηση στα κοινωνικά φαινόμενα καθώς και στις προσωπικές συμπεριφορές. Το τελικό αποτέλεσμα της ενασχόλησης θα είναι, με το που βλέπεις κάποιον, να τον ταξινομείς φυλετικά και να συμπεραίνεις τα γενικά ψυχικά χαρακτηριστικά του. Τέλος, να κατανοείς τι είδους κοινωνία δημιουργείται αν συγκεντρωθούν πολλά άτομα του κάθε φυλετικού τύπου.

Η μελέτη μπορεί να αρχίσει από αυτό το ιστολόγιο. Ξεκινήστε για τη θεωρία από εδώ, διαβάζοντας τις πρώτες αναρτήσεις. Έπειτα διαβάστε τα χαρακτηριστικά των φυλετικών τύπων, ξεκινώντας από εδώ. Συνιστάται η μελέτη των βιβλίων στους συνδέσμους δεξιά και ενθαρρύνεται η παρακολούθηση των forum φυλετικής ανθρωπολογίας για εμβάθυνση στους φυλετικούς τύπους.

Η φυλετική διαφοροποίηση μεταξύ επαρχίας και αστικών κέντρων

Είναι σχετικά εύκολο να διαπιστώσει κανείς την φυλετική διαφοροποίηση στην Ευρώπη. Εξίσου εύκολη είναι η διαπίστωση ότι στις Ευρωπαϊκές χώρες ζουν πολλές φυλές σε διάφορες αναλογίες. Ωστόσο, η κατανομή τους παρουσιάζει όχι μόνο την αναμενόμενη γεωγραφική διαφοροποίηση, αλλά και διαφοροποίηση μεταξύ επαρχίας και αστικών κέντρων, εντός της ίδιας γεωγραφικής περιοχής.



Η διαφοροποίηση επαρχίας και αστικών κέντρων προκύπτει από τη συμπεριφορά των διαφόρων φυλών. Οι δολιχοκέφαλοι Νορδικοί και Μεσογειακοί έχουν την τάση να συγκεντρώνονται στα αστικά κέντρα. Η ενεργητικότητα, η φιλοδοξία κοινωνικής καταξίωσης και η επιθυμία οικονομικής ανέλιξης κάνουν τους δολιχοκέφαλους να συσσωρεύονται στα αστικά κέντρα, όπου οι δυνατότητες πραγματοποίησης των φιλοδοξιών τους είναι περισσότερες. Η πνευματική και οικονομική ζωή της χώρας βρίσκεται στις μεγάλες πόλεις, με συνέπεια οι δολιχοκέφαλοι, ακόμα και αν μεγάλωσαν στην επαρχία να θέλουν να μετοικήσουν στα αστικά κέντρα. Αντιθέτως, οι Αλπικοί, Βαλτικοί και οι Διναρικοί έχουν λιγότερες φιλοδοξίες και ανησυχίες πνευματικής ή οικονομικής φύσεως. Συνδέονται πιο έντονα με τις εστίες τους και με την απλή ζωή της επαρχίας. Ειδικά οι Αλπικοί και Βαλτικοί λόγω της ατολμίας και της απουσίας ενεργητικότητας, η σκέψη φυγής από την επαρχία τους είναι σπάνια, αν έχουν έστω και τα στοιχειώδη.

Το αποτέλεσμα των παραπάνω συμπεριφορών είναι στις μεγάλες πόλεις να συσσωρεύονται δολιχοκέφαλοι, ενώ στην επαρχία να μένουν οι βραχυκέφαλοι. Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν ανήκουν οι περιοχές αποκλειστικά σε βραχυκέφαλους ή δολιχοκέφαλους, αλλά η τάση που περιγράφεται είναι εμφανέστατη. Στη διάρκεια αιώνων, τα συσσωρευμένα αποτελέσματα αυτών των συμπεριφορών σχηματοποιούν την ζωή της περιφέρειας και των πόλεων. Ακόμη και τα στερεότυπα του "αγροίκου" επαρχιώτη έχουν να κάνουν με την Διναρική επίδραση, ενώ του "απόμακρου αλλά καλοκάγαθου" επαρχιώτη έχουν να κάνουν με την Αλπική ή Βαλτική επίδραση και σε μηδαμινό βαθμό με τη φτώχεια ή την έλλειψη εκπαίδευσης.

Το φαινόμενο αυτό έχει τραγικές συνέπειες. Οι δολιχοκέφαλοι που είναι τα πιο ενεργά και πολύτιμα στοιχεία της κοινωνίας, ερχόμενοι στις πόλεις,...

Ο Gustave Le Bon για τη φυλετική μίξη

"Η μίξη δύο λαών αλλάζει με μιας και τα σωματικά και τα ψυχικά τους χαρακτηριστικά. Η μίξη είναι ο μόνος αλάνθαστος τρόπος που διαθέτουμε για να μεταβάλλουμε θεμελιωδώς τον χαρακτήρα ενός λαού, αφού μόνο η κληρονομικότητα είναι αρκετά ισχυρή για να αντιμετωπίσει την κληρονομικότητα."

Gustave Le Bon, Νόμοι εξελίξεως των λαών

Η διαρκής υποεκτίμηση του Αλπικού φυλετικού τύπου στους φυλετικούς χάρτες

Ο Αλπικός τύπος συναντάται από την Πορτογαλία, μέχρι την Μέση Ανατολή και το Αφγανιστάν. Ο κύριος τομέας όπου συγκεντρώνεται είναι η κεντρική Ευρώπη. Οι φυλετικοί χάρτες τον περιορίζουν σε μια μικρή περιοχή, ωστόσο η έκτασή του στην πραγματικότητα είναι πολύ μεγαλύτερη. Υπάρχει μεροληψία ενάντια στον Αλπικό τύπο ή κάτι άλλο συμβαίνει;

Ο Αλπικός φυλετικός τύπος ως προς την συμπεριφορά του είναι άτολμος, χωρίς ενεργητικότητα και χωρίς ζωντάνια. Η ανυπαρξία ηγετικών ικανοτήτων και η βαριεστημένη μαλθακή φύση του, τον καθιστούν μετριότητα σε κάθε κοινωνικό χώρο. Οι Αλπικοί είναι σπάνιο να γίνουν πολιτικοί ή στρατιωτικοί ηγέτες, ή να διαπρέψουν στις επιστήμες ή στον πόλεμο. Την δόξα σε κάθε τομέα κλέβουν στην Ευρωπαϊκή ήπειρο οι δολιχοκέφαλοι Νορδικοί, Ατλαντοειδείς, Μεσογειακοί και μερικές φορές ως πολεμιστές κάποιοι Διναρικοί. Οι Αλπικοί είναι οι παρίες της ιστορίας. Η άνοδός τους σε αξιώματα συμβαίνει μόνο όταν τα κριτήρια ανέλιξης είναι χαλαρά, πράγμα που συμβαίνει σε περιόδους παρακμής.

Οι χάρτες βασίζονται σε εκτιμήσεις έμπειρων ανθρωπολόγων που έχουν ταξιδέψει και μετρήσει χιλιάδες ανθρώπων στην Ευρώπη αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο επειδή οι πολιτικές ηγεσίες των κρατών αγνοούν ή πλέον σιωνιστικά καταδιώκουν την σημασία της φυλής, δεν έχουν γίνει συστηματικές μετρήσεις. Συνεπώς, οι χάρτες βασίζονται σε εκτιμήσεις και όχι αναλυτικές μετρήσεις, με αποτέλεσμα οι ανθρωπολόγοι συχνά να επηρεάζονται από την πληθωρικότερη συμπεριφορά των δολιχοκέφαλων και να τους υπερεκτιμούν, ενώ οι Αλπικοί υποεκτιμώνται καθώς μένουν στην αφάνεια, δίνοντας την αίσθηση ότι επειδή δεν συνεισφέρουν στον χαρακτήρα ενός κράτους, πως είναι λίγοι.

Συγκεκριμένα, ο Αλπικός τύπος υποεκτιμάται ή αγνοείται ιδιαίτερα στη νότιο και ανατολική Ευρώπη, όπως σε Ιταλία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία, σε μερικές χώρες από τις οποίες αποτελεί την πλειοψηφία! Οι Αλπικοί φαίνεται ότι αποτελούν τον γηγενή πληθυσμό της Ευρώπης προϊστορικά, με τους δολιχοκέφαλους να εισβάλλουν κυρίως δια θαλάσσης στα Ευρωπαϊκά παράλια της Μεσογείου και του Ατλαντικού και να απωθούν τους Αλπικούς προς το εσωτερικό. Δυστυχώς, η Ευρώπη είναι Αλπική με λίγους δολιχοκέφαλους και όχι δολιχοκέφαλη με λίγους Αλπικούς, με ποικίλες συνέπειες στην συμπεριφορά των Ευρωπαίων.

Αρχαιοελληνική τοιχογραφία του Ορφέα: ποιον φυλετικό τύπο απεικονίζει;

Απεικονίζεται ο Μεσογειακός φυλετικός τύπος. Η μορφή του έχει ίσια μύτη, καστανά σγουρά μαλλιά, ανοιχτά βλέφαρα, δολιχοκεφαλία.

Φυλετική ανθρωπολογία και εγκληματολογία

Η φυλετική ανθρωπολογία μπορεί να φανεί χρήσιμη στους εγκληματολόγους. Αρκετές φορές οι εγκληματολόγοι εντοπίζουν τα λείψανα ενός άγνωστου θύματος, μεταξύ των οποίων και το κρανίο. Από το κρανίο μπορεί να ανασκευαστεί κατά προσέγγιση το πρόσωπο του θύματος και να ταυτοποιηθεί.

Μάλιστα, υπάρχει και συγκεκριμένος κλάδος σπουδών υπό το όνομα Forensic anthropology, ο οποίος μελετά τα λείψανα των θυμάτων από ανθρωπολογικής πλευράς για την ταυτοποίηση θυμάτων και την εξιχνίαση εγκλημάτων. Οι επιστήμονες αυτού του κλάδου αναγνωρίζουν την διαφοροποίηση των διαφόρων φυλών, καθώς τους είναι απαραίτητη στην δουλειά της ταυτοποίησης. Όταν οι διάφοροι σημερινοί "βιολόγοι" αρνούνται την ύπαρξη φυλών, οι forensic anhtropologists υποχρεώνονται ακόμη και σήμερα να την δεχτούν ως πραγματικότητα. Είναι η μοναδική επιστήμη στον καιρό της σημερινής σιωνιστοκρατίας όπου η ύπαρξη φυλών θεωρείται αυτονόητη και μελετάται, δίνοντας αποτελέσματα.

Δείτε μερικά παραδείγματα ταυτοποιήσεων με τη βοήθεια της ανθρωπολογίας

Δείτε και τις υπόλοιπες...

Οι Μεσογειακές χώρες είναι και φυλετικά Μεσογειακές, ή μήπως όχι;

Οι Μεσογειακές χώρες της Ευρώπης έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους. Ο αυθορμητισμός, η ομιλιτικότητα, η ενεργητικότητα, το πάθος και η εκφραστικότητα συχνά θεωρούνται κοινά στοιχεία των Μεσογειακών λαών. Τα ποικίλα κοινά χαρακτηριστικά τους συνοψίζονται στην φράση "μεσογειακό ταμπεραμέντο". Τα ψυχικά χαρακτηριστικά αυτά ανήκουν στον Μεσογειακό φυλετικό τύπο. Γίνεται προφανές ότι ο Μεσογειακός τύπος έχει προσδώσει τον χαρακτήρα του σε αυτά τα έθνη. Σχηματίζεται έτσι η εντύπωση ότι οι Μεσογειακές χώρες είναι σχεδόν εξ' ολοκλήρου φυλετικά "Μεσογειακές". Ωστόσο η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.


Όσοι δεν ζουν στις Μεσογειακές χώρες νομίζουν ότι οι κάτοικοί τους είναι σχεδόν όλοι Μεσογειακοί φυλετικά. Βλέπουν διάσημους ηθοποιούς, αθλητές και ιδιαίτερα επιστήμονες που διαπρέπουν στο εξωτερικό να ανήκουν κυρίως στον Μεσογειακό φυλετικό τύπο και νομίζουν ότι όλοι οι ομοεθνείς τους είναι το ίδιο. Οι Μεσογειακοί λόγω της ενεργητικότητας και του πληθωρικού χαρακτήρα τους καταφέρνουν να γίνονται διάσημοι, δίνοντας εσφαλμένη εντύπωση για τους υπόλοιπους κατοίκους της χώρας καταγωγής τους. Διάσημοι ή εκπρόσωποι συγκεκριμένων επαγγελμάτων αποτελούν μη αντιπροσωπευτικό δείγμα για εναν ανθρωπολόγο, καθώς μπορεί κάποια φυλή λόγω των ψυχικών της χαρακτηριστικών να συγκεντρώνεται σε κάποια επαγγέλματα. Η επιλογή πρέπει να γίνεται με δείγμα από όλον τον λαό.

Μεσογειακές χώρες θεωρούνται οι Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα, μερικές φορές συμπεριλαμβάνεται ως περιοχή και τα Μεσογειακά παράλια της Γαλλίας. Σε Ισπανία και Πορτογαλία η πλειοψηφία ανήκει στην Κρομανοειδή μορφή του Ατλαντο-Μεσογειακού τύπου, με λίγους καθαρούς Μεσογειακούς. Επίσης αρκετοί είναι και οι Αλπικοί, πράγμα που υποτιμάται διαρκώς και στην Ιβηρική χερσόνησο. Συνεπώς Κρομανοειδείς και Αλπικοί αποτελούν σημαντικό μέρος του Ιβηρικού πληθυσμού.

Σε Ιταλία και Ελλάδα οι Αλπικοί, Κρομανοειδείς και Διναρικοί είναι πολύ περισσότεροι από τους Μεσογειακούς. Στη νότια Γαλλία οι Μεσογειακοί τείνουν να "πνιγούν" από τους Αλπικούς. Αυτό γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό σε όσους διαμένουν σε αυτές τις περιοχές, την ώρα που οι ανθρωπολόγοι υποτιμούν τους Αλπικούς και Διναρικούς. Οι Μεσογειακοί στην πραγματικότητα αποτελούν ισχνή μειοψηφία σε αυτά τα κράτη, παρότι θεωρούνται ως ο αντιπροσωπευτικός τους τύπος.

Έτσι εξηγείται και η εξής απορία κάθε ενός που πρωτοασχολείται με την φυλετική ανθρωπολογία: γιατί οι Μεσογειακές χώρες δεν είναι ανεπτυγμένες στην οικονομία και στις επιστήμες, εφόσον ο Μεσογειακός τύπος έχει έφεση σε αυτά; Η απάντηση είναι ότι οι Μεσογειακοί είναι μειοψηφία σε όλες αυτές τις χώρες. Επίσης, οι λίγοι Μεσογειακοί δεν αποτελούν την αριστοκρατία όπως στην αρχαιότητα για να διαπρέψουν. Το αποτέλεσμα των σημερινών Μεσογειακών κρατών είναι αναμενόμενο από φυλετικής σκοπιάς και αντιστοιχεί σε Αλπικές-Κρομανοειδείς και Διναρικές συμπεριφορές, εξ'ου και η μετριότητα αυτών των χωρών. Η αναγέννησή τους μπορεί να γίνει αν αυξηθεί ο Μεσογειακός τύπος ή αν αποκτήσει την πολιτική εξουσία, γινόμενος αριστοκρατία, ή ιδανικά και τα δύο.

Η Φυλή ως θεμέλιο του Εθνικισμού

Η μόνη πολιτική ιδεολογία που αναγνωρίζει την σημασία της φυλής είναι ο Εθνικισμός. Ο κοσμοπολίτικος φιλελευθερισμός και ο κομμουνιστικός διεθνισμός αρνούνται την έννοια της φυλής, καθώς ακολουθούν τις επιδιώξεις της κοινής μήτρας τους, του Σιωνισμού. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί καλοπροαίρετοι πατριώτες και εν δυνάμει Εθνικιστές, οι οποίοι αγνοώντας τα φυλετικά ζητήματα, πέφτουν στην προπαγάνδα των εθνομηδενιστών σχετικά με την έννοια της φυλής.

Πολλοί ανγοί πατριώτες θεωρούν ότι η έμφαση που δίνεται στη φυλή από τους Εθνικιστές είναι κάπως παράταιρη και υπερβολική. Επηρεάζονται από την σχολική μασονική εκπαίδευση και τα σιωνιστικά ελεγχόμενα ΜΜΕ που προφανώς αποκρύπτουν ή υβρίζουν την επίδραση της φυλής στην ιστορία και στην κοινωνία. Οι απλοί αυτοί πατριώτες, ενώ αγαπούν το Έθνος τους, φτάνουν πολλές φορές στο σημείο να θεωρούν ότι ένας Κινέζος, ένας Ινδός, ένας Νέγρος, ένας Αβορίγινας, άμα γεννηθεί π.χ. στην Ελλάδα, μάθει Ελληνικά και πάει σε Ελληνικό σχολείο θα γίνει Έλληνας. Αυτή όμως είναι ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ και η προπαγάνδα των πανταχού διεθνιστών. Αυτοί οι απάτριδες διεθνιστές υποστηρίζουν ότι Έλληνας δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι και πρωτοστατούν στην "Ελληνοποίηση" λαθρομεταναστών.

Αν φέρουμε στην Ελλάδα Κινέζους λίγους λίγους και σταδιακά αντικαταστήσουμε τον γηγενή πληθυσμό, είναι προφανές ότι θα μιλάμε για έναν άλλο λαό. Ακόμα και αν σταδιακά μαθαίνουν Ελληνικά και πάνε σε Ελληνικά σχολεία, είναι βέβαιο ότι αυτοί μετά από κάποιες γενιές μπορεί να λέγονται Έλληνες, αλλά δεν θα έχουν καμία σχέση με τους προηγούμενους κατοίκους, τους σημερινούς Έλληνες. Αυτό γίνεται διότι οι διάφορες φυλές έχουν διαφορετικά σωματικά και ψυχικά γνωρίσματα. Ωστόσο η επίδραση της φυλετικής αλλοίωσης δεν είναι τόσο προφανής όταν οι αλλόφυλοι είναι λίγοι. Πολλοί αγνοί πατριώτες δεν μπορούν να την εντοπίσουν και την δικαιολογούν μέσω της τυχαιότητας. Άλλος λόγος αδυναμίας εντοπισμού είναι η φυλετική μίξη που έχει συμβεί στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, με τα κράτη να διαθέτουν αρκετά διαφορετικά φυλετικά στοιχεία που αλληλεπικαλύπτονται. Όταν όμως οι αλλόφυλοι γίνουν πολλοί, τότε η διαφοροποίηση γίνεται εμφανής κοινωνικά, πολιτιστικά, θρησκευτικά, πολιτικά. Οι αλλόφυλοι δρουν με τον δικό τους ψυχισμό, έχουν διαφορετικά και συχνά αντικρουόμενα συμφέροντα και η κοινωνία καταλήγει ζούγκλα, με αδυναμία να αναπτυχθούν κοινά οράματα και επιδιώξεις. Οι πατριώτες, αν μελετήσουν τα φυλετικά ζητήματα και τους φυλετικούς τύπους στον άνθρωπο, γρήγορα θα διαπιστώσουν την σημασία της φυλής.

Οι Εθνικιστές επιδιώκουν την φυλετική ομοιογένεια, ώστε το Έθνος να έχει ψυχική ομοιογένεια και να είναι ευκολότερο να γίνει ισχυρό, με κοινά ιδανικά και θέληση. Όποιος θεωρεί ασήμαντη την έννοια της φυλής και υποστηρίζει ότι η εκπαίδευση αρκεί για να χαρακτηριστεί κάποιος ως μέλος του Έθνους, τότε δεν μπορεί να είναι Εθνικιστής. Όσο και αν είναι υπερήφανος Έλληνας, οι απόψεις του τελικά θα ταυτίζονται με αυτές των εθνομηδενιστών και θα επικροτεί έμμεσα το έργο της παγκόσμιας φυλετικής μίξης που υλοποιούν οι Σιωνιστές. Οι Εθνικιστές είναι φυλετιστές και βάζουν πάνω το αίμα από την "εκπαίδευση".